یلدا رحیمی

به عنوان یه طرفدار دوآتیشه‌ی انیمیشن اصلی، این سریال یه ناامیدی بزرگ بود. انگار روح و قلب انیمیشن رو ازش گرفته بودن. بزرگترین مشکل سریال، تغییراتیه که تو شخصیت‌ها دادن. شخصیت آنگ که تو انیمیشن یه پسر بچه شاد و بازیگوشه، اینجا همه‌اش غمگین و افسرده‌ست. شخصیت ساکا هم که منبع اصلی کمدی انیمیشن بود، اینجا اصلاً بامزه نیست. سریال خیلی عجله داره که داستان رو تعریف کنه و برای همین خیلی از لحظات مهم و شخص...

من قسمت اول رو ندیده بودم و شاید برای همین نظرم با بقیه فرق کنه. به عنوان یه فیلم مستقل، به نظرم ایده‌ی جالبی داشت. اون زندان عمودی و سیستم تقسیم غذا یه مفهوم استعاری خیلی قوی بود که می‌شد ساعت‌ها درباره‌اش فکر کرد. از نظر بصری هم فیلم خیلی تاثیرگذار و گاهی اوقات منزجرکننده بود که با فضای داستان همخوانی داشت. بازی بازیگر نقش اصلی زن هم خوب بود و تونسته بود اون حس استیصال و تلاش برای بقا رو خوب منت...

یه فیلم خیلی دلنشین با یه داستان ساده ولی عمیق بود. من خیلی از دیدن فرهنگ و سبک زندگی مردم سامی لذت بردم، چیزی که تا حالا خیلی کم تو سینما دیده بودم. فیلم خیلی با احترام و دقت به این فرهنگ پرداخته. داستان اصلی که درباره‌ی عشق و انتخاب بین زندگی شخصی و تعهد به ریشه‌هاست، خیلی خوب و تاثیرگذار بود. شخصیت اصلی زن خیلی خوب و پیچیده بود و آدم می‌تونست با دغدغه‌هاش همذات‌پنداری کنه. فضای سرد و برفی فیلم ...

برای یه طرفدار اوت‌لندر، این سریال مثل یه رویاست که به حقیقت پیوسته. همیشه دوست داشتم داستان پدر و مادر جیمی و کلر رو بدونم و این سریال به بهترین شکل ممکن این داستان رو روایت کرده. دیدن اسکاتلند قرن هجدهم و عاشقانه‌ی الن و برایان فوق‌العاده بود، دقیقا همون حس و حال سریال اصلی رو داشت. از اون طرف، داستان جولیا و هنری تو دوران جنگ جهانی اول هم خیلی قشنگ و تاثیرگذار بود. بازیگرها همشون عالی انتخاب شد...

فیلم سرگرم‌کننده‌ای بود، ولی اصلا نباید جدی گرفتش. یه فیلم ماجراجویی سبک و بی‌ادعا که برای یه بعد از ظهر بیکاری مناسبه. داستانش خیلی ساده و خطیه و پر از کلیشه‌های این ژانره، ولی اگه انتظاراتتون رو بیارید پایین، می‌تونه لذت‌بخش باشه. بازی ناتالی پورتمن و جان کرازینسکی خوبه و زوج بامزه‌ای رو تشکیل دادن. لوکیشن‌های فیلم هم خیلی قشنگ و چشم‌نوازه. مشکل اصلی فیلم اینه که هیچ هویت مستقلی نداره و انگار یه...

وای، بالاخره یه اقتباس درست و حسابی از یه کتاب بزرگ. من که کتاب صد سال تنهایی رو چند بار خوندم، همیشه می‌ترسیدم خرابش کنن، ولی واقعاً سنگ تموم گذاشتن. فضاسازی ماکوندو دقیقا همون چیزی بود که تو ذهنم تصور می‌کردم، جادویی و در عین حال واقعی. رئالیسم جادویی کتاب رو خیلی قشنگ درآوردن، از بارون گل‌های زرد گرفته تا اون روح‌هایی که ول‌کن خانواده بوئندیا نیستن. بازیگرا عالی انتخاب شدن، مخصوصا بازیگر نقش او...