بازگشت جنونآمیز سم ریمی؛ نقد و بررسی فیلم «کمک بفرستید» (Send Help)
در تاریخ ۲۶ ژانویه ۲۰۲۶، دنیای سینما شاهد انتشار نقدهای اولیه فیلم جدید و مورد انتظار «کمک بفرستید» (Send Help) بود؛ اثری که بازگشت استاد ژانر وحشت، سم ریمی، به ریشههای سینماییاش محسوب میشود. این فیلم که ترکیبی عجیب و جسورانه از کمدی سیاه، تریلر بقا و المانهای وحشت روانشناختی است، داستان کارمند باهوش اما نادیده گرفته شدهای به نام لیندا لیدل (با بازی ریچل مکآدامز) و رئیس متکبر و بیکفایتش، بردلی پرستون (با بازی دیلن اوبراین) را روایت میکند که پس از سقوط هواپیما در یک جزیره متروکه گرفتار میشوند.
منتقدان این اثر را ترکیبی مدرن از فیلمهای Triangle of Sadness و Cast Away توصیف کردهاند، اما با امضای خونین و کمدیهای اسلپاستیک مخصوص سم ریمی. پیتر دبروژ در نقد خود اشاره میکند که ریمی از معکوس کردن پویایی قدرت بین یک کارمند تحقیر شده و رئیس کابوسوارش لذت میبرد. لیندا، که تمام عمرش را صرف تماشای برنامه تلویزیونی «بازمانده» (Survivor) کرده و مهارتهای بقا را آموخته، در این جزیره به یک رهبر مقتدر تبدیل میشود، در حالی که بردلی، یک «آقازاده» (Nepo Baby) که جایگاهش را تنها مدیون پدرش است، عملاً فلج و بیاستفاده میشود.
یکی از نکات برجسته فیلم که در نقدها تحسین شده، فضاسازی بصری و سبک کارگردانی ریمی است. او با استفاده از لنزهای واید، زوایای دوربین کج (Dutch angles) و زومهای سریع و ناگهانی، تنشی دائمی ایجاد کرده است. اگرچه برخی منتقدان معتقدند که فیلم در پرده سوم کمی دچار آشفتگی میشود و برخی پیچشهای داستانی آن قابل پیشبینی است، اما انرژی دیوانهوار فیلم و صحنههای گروتسک (مانند استفاده از یک خرچنگ برای بخیه زدن زخم!) باعث شده تا تماشاگران نتوانند چشم از پرده بردارند.
«کمک بفرستید» فراتر از یک فیلم بقا است؛ این یک انتقامجویی اداری است که به خونینترین شکل ممکن به تصویر کشیده شده است. فیلمنامه دیمین شانون و مارک سویفت (نویسندگان فردی علیه جیسون) بستری را فراهم کرده تا ریمی بتواند طنز سیاه خود را با لحظات چندشآور ترکیب کند. این فیلم که قرار است در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۶ اکران عمومی شود، ثابت میکند که سم ریمی حتی پس از سالها کار بر روی بلاکباسترهای مارول، هنوز هم میداند چگونه با بودجهای کمتر، تماشاگر را میخکوب کند و بخنداند، حتی اگر این خنده از روی ترس باشد.
