در نشست خبری فیلم پروانه جشنواره فجر ۴۴ چه گذشت؟

نشست رسانه‌ای فیلم سینمایی «پروانه»، یکی از آثار حاضر در چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر، امروز ۱۳ بهمن‌ماه در پردیس سینمایی ملت برگزار شد.

در این نشست، محمد برزویی‌پور کارگردان فیلم، نهال مصلحی سرمایه‌گذار، بهگام مصلحی مجری طرح، کیوان شعبانی مدیر فیلم‌برداری و شایان فصیح‌زاده طراح متن حضور داشتند و اجرای جلسه نیز بر عهده حمیدرضا مدقق بود.

«پروانه» حاصل ۱۷ سال مسیر فیلمسازی

محمد برزویی‌پور در ابتدای نشست، با اشاره به روند طولانی شکل‌گیری این پروژه گفت: «پروانه» برای من فقط یک فیلم نیست؛ حاصل حدود ۱۷ سال تلاش و تجربه است. از مرحله جدی تولید تا آماده شدن نسخه نهایی، نزدیک به پنج سال زمان صرف شد تا این فیلم به سرانجام برسد.

او در ادامه و در پاسخ به پرسشی درباره ارتباط مخاطب با اثر توضیح داد: ما از ابتدا می‌دانستیم با فیلمی کاملاً عامه‌پسند روبه‌رو نیستیم، اما تمام تلاش‌مان این بود که روایت را طوری پیش ببریم که مخاطب بتواند با آن همراه شود.

انتخاب آگاهانه یک سوژه دشوار

برزویی‌پور درباره دلیل انتخاب سوژه متفاوت فیلم نیز گفت: معمولاً فیلم‌اولی‌ها به سراغ داستان‌های ساده‌تر می‌روند، اما من همیشه جذب مسیرهای سخت‌تر و چالش‌برانگیز بوده‌ام. همین علاقه به تجربه متفاوت، باعث شد سراغ چنین قصه‌ای بروم.

نگاه سرمایه‌گذار؛ کیفیت مهم‌تر از گیشه

نهال مصلحی، سرمایه‌گذار فیلم، در پاسخ به پرسشی درباره احتمال استقبال مخاطبان در اکران عمومی تأکید کرد: برای من، ماندگاری اثر و لذت بردن از دیدن آن در سال‌های بعد اهمیت بیشتری داشت. تلاش کردم در پروژه‌ای سرمایه‌گذاری کنم که از نظر قصه و کیفیت، شأن سینما را حفظ کند.

الهام مستند و ردپای روانکاوی

شایان فصیح‌زاده، طراح متن «پروانه»، درباره میزان واقعی بودن سوژه گفت: بخش قابل توجهی از ایده مرکزی، ریشه در واقعیت دارد، اما طبیعتاً برای تقویت درام، تغییراتی اعمال شد. در مسیر نگارش، از فیلم «جزیره شاتر» هم به‌عنوان مرجع الهام استفاده کردیم تا فضای روان‌شناختی داستان پررنگ‌تر شود.

او افزود: محمد برزویی‌پور برای رساندن این فیلم به جشنواره تلاش زیادی کرد و «پروانه» یکی از آثاری است که عملاً برای حضور در همین دوره جشنواره تولید شد.

نگاه بصری تیره و متعهد به جهان داستان

کیوان شعبانی، مدیر فیلم‌برداری «پروانه»، در توضیح فضای بصری فیلم گفت: این نخستین تجربه فیلم‌برداری من در یک پروژه بلند سینمایی بود، اما پیش از این در فیلم‌های کوتاه متعددی با کارگردان همکاری داشتم. به همین دلیل، جهان ذهنی او را می‌شناختم. به این نتیجه رسیدیم که دنیای شخصیت‌ها رنگی و پرزرق‌وبرق نیست؛ بنابراین سراغ رنگ‌های محدود، حرکت‌های کنترل‌شده دوربین و فضایی متناسب با حال‌وهوای قصه رفتیم.

او درباره حرکت‌های پرتنش دوربین نیز گفت: اگر مخاطب حس اضطراب یا کلافگی را تجربه کند، یعنی دوربین به هدف خود رسیده است.

مخاطب؛ سرمایه اصلی فیلم

در بخش پایانی نشست، برزویی‌پور درباره اهمیت اقبال تماشاگران تأکید کرد: بدون تردید، سرمایه واقعی هر فیلمساز، مخاطب است. اگرچه این فیلم با سرمایه شخصی ساخته شده، اما دیده شدن و ارتباط گرفتن مردم با آن، برای ما اهمیت بالایی دارد.

منبع/خبرگزاری مهر