پیروزی یوتیوبر بر هالیوود؛ چگونه «Iron Lung» با بودجه شخصی رقبای میلیون دلاری را شکست داد؟
در نخستین روزهای فوریه ۲۰۲۶، صنعت سینما شاهد پدیدهای بود که معادلات سنتی هالیوود را به چالش کشید. فیلم «ریه آهنی» (Iron Lung)، اولین تجربه کارگردانی مارک فیشباک (Mark Fischbach)، چهره مشهور یوتیوب که با نام «مارکیپلایر» شناخته میشود، توانست در جدول باکسآفیس آمریکا جایگاه دوم را تصاحب کند. این موفقیت زمانی معنادارتر میشود که بدانیم این فیلم مستقل و با بودجه شخصی (تخمین زده شده حدود ۳ میلیون دلار)، توانست فیلمهای پرهزینهای مانند اکشن جدید جیسون استاتهام با نام «پناهگاه» (Shelter) و مستند سیاسی و پرهیاهوی «ملانیا» را پشت سر بگذارد. تنها فیلمی که توانست بالاتر از آن بایستد، تریلر «کمک بفرستید» (Send Help) بود که کمپین تبلیغاتی عظیمی داشت.
نکته حیرتانگیز ماجرا، استراتژی بازاریابی «ریه آهنی» است: تقریباً صفر دلار هزینه تبلیغات. در حالی که رقبا میلیونها دلار صرف بیلبوردها و تیزرهای تلویزیونی کردند، مارکیپلایر تنها با تکیه بر پایگاه هواداران ۳۸ میلیونی خود در یوتیوب، سالنهای سینما را پر کرد. دنیس هاروی، منتقد ورایتی، در گزارش خود اشاره میکند که این فیلم ابتدا قرار بود اکران محدودی داشته باشد، اما پیشفروش بلیتها چنان بالا بود که تعداد سالنها به بیش از ۳۰۰۰ سینما افزایش یافت. این رویداد، زنگ خطری برای استودیوهای بزرگ و پیامی امیدبخش برای سینمای مستقل است: در عصر «اقتصاد خالقان» (Creator Economy)، یک یوتیوبر باهوش میتواند بدون نیاز به سیستم استودیویی، تماشاگران را بسیج کند.
موفقیت تجاری «ریه آهنی» ثابت میکند که وفاداری مخاطبان آنلاین قابل تبدیل به فروش بلیت سینماست، به شرطی که محصول نهایی صادقانه و بدون ادعاهای کاذب باشد. فیشباک با سرمایهگذاری شخصی و ریسکپذیری بالا، فیلمی ساخته که شاید از نظر فنی با بلاکباسترها رقابت نکند، اما از نظر سودآوری (Profit Margin)، یکی از موفقترین پروژههای سال ۲۰۲۶ لقب گرفته است. این اتفاق میتواند راه را برای سایر تولیدکنندگان محتوا باز کند تا شانس خود را روی پرده نقرهای امتحان کنند، هرچند منتقدان هشدار میدهند که هر یوتیوبر کاریزماتیکی لزوماً فیلمساز خوبی نخواهد شد.
