کارگردان «حال خوب زن»: فیلمی درباره ترس، عشق و درمان زخم‌های پنهان

انتشار: 18 بهمن 1404 10:48
ز.م مطالعه: 4 دقیقه
پاراج-
کارگردان «حال خوب زن»: فیلمی درباره ترس، عشق و درمان زخم‌های پنهان

همزمان با نمایش فیلم سینمایی «حال خوب زن» در خانه رسانه جشنواره فیلم فجر، سیدمهدی موسوی برزکی، نویسنده و کارگردان این اثر، از جزئیات مسیر پرچالش تولید نخستین فیلم بلند خود سخن گفت و به روند شکل‌گیری داستان، فیلمبرداری و نگاه متفاوت فیلم به روابط زناشویی پرداخت.

برزکی که «حال خوب زن» نخستین تجربه کارگردانی بلند او محسوب می‌شود، درباره مراحل تولید این پروژه توضیح داد: پیش‌تولید فیلم از سال گذشته آغاز شد و حدود شش ماه به طول انجامید. قرار بود فیلمبرداری از اردیبهشت ۱۴۰۴ شروع شود، اما به دلیل حضور نمادین اسب در داستان، گروه منتظر زایمان یک مادیان سفید بود تا بتوانند صحنه‌های واقعی این اتفاق را ثبت کنند.

وی افزود: زمان دقیق زایمان مشخص نبود و همین موضوع کار را برای گروه بسیار دشوار کرده بود. در نهایت، پس از تولد کره اسب در اوایل خرداد، فیلمبرداری از پنجم خرداد آغاز شد، اما با شروع جنگ ۱۲روزه در ۲۳ خرداد متوقف شد. پس از رفع مشکلات مالی، پروژه در ۲۳ تیر از سر گرفته شد و پنجم مرداد به پایان رسید.

اهمیت زایمان واقعی اسب در روایت فیلم

کارگردان «حال خوب زن» درباره دلیل استفاده نکردن از جلوه‌های ساختگی برای صحنه زایمان اسب گفت: این بخش هم جنبه احساسی داشت و هم از نظر دراماتیک برای داستان حیاتی بود. اسب سفید نماد زنانگی و در ارتباط مستقیم با تروما و ترس شخصیت اصلی است. بنابراین باید این صحنه واقعی می‌بود تا مسیر روایت به‌درستی شکل بگیرد.

وی تأکید کرد: از نظر ساختاری، ابتدا باید تولد کره اتفاق می‌افتاد تا داستان وارد مرحله اصلی شود. به همین دلیل، زمان‌بندی تولید کاملاً وابسته به فصل زاد و ولد اسب‌ها بود.

فیلمی مستقل بدون سانسور درباره روابط زناشویی

برزکی درباره لوکیشن‌های فیلم بیان کرد: بخش عمده‌ای از فیلم در بیمارستان دامپزشکی تهران تصویربرداری شد و صحنه‌های مربوط به اصطبل و فضاهای روستایی در شهریار ضبط شد. این فیلم با بودجه‌ای محدود و به‌صورت مستقل ساخته شده است.

وی با اشاره به دریافت مجوز نمایش بدون حذف یا سانسور گفت: با وجود پرداختن به موضوعات حساس، فیلم بدون ممیزی اکران شد. این اتفاق برای من بسیار ارزشمند است و از مدیران سازمان سینمایی بابت این اعتماد تشکر می‌کنم. در این فیلم درباره روابط زناشویی به شکلی صریح و متفاوت صحبت می‌شود که کمتر در سینمای ایران دیده‌ایم.

پرداختن به زخم‌های پنهان زنان بدون شعارزدگی

کارگردان «حال خوب زن» درباره دغدغه‌های اجتماعی خود توضیح داد: در اغلب آثارم، زنان محور اصلی روایت هستند. نه به‌صورت محدودکننده، بلکه به‌عنوان بازتاب تجربه زیسته من در جامعه. این فیلم به ترس‌ها، سکوت‌ها و زخم‌هایی می‌پردازد که بسیاری از زنان به دلیل فشارهای خانوادگی و اجتماعی قادر به بیان آن نیستند.

برزکی ادامه داد: «حال خوب زن» رویکردی امیدبخش دارد و بر صلح، گفتگو و بازسازی رابطه تأکید می‌کند. این فیلم ترکیبی از روانشناسی، نمادپردازی و واقع‌گرایی اجتماعی است و تلاش کرده بدون شعار دادن، به عمق بحران‌های عاطفی بپردازد.

نقطه اوج نمادین؛ عبور از ترس

وی درباره بخش پایانی داستان گفت: در اوج فیلم، زن بر ترس درونی خود غلبه می‌کند و سوار بر اسبی می‌شود که پیش‌تر از آن وحشت داشت. چیزی که منشأ ترس او بود، به عامل رهایی و درمانش تبدیل می‌شود. این صحنه از نظر روانشناختی و نمادین، اهمیت زیادی در ساختار فیلم دارد.

به گفته این کارگردان، پایان فیلم فضایی آرام و امیدوارانه دارد و مخاطب را به بازنگری در روابط انسانی و زناشویی دعوت می‌کند.

فیلمی تلخ اما آرامش‌بخش

برزکی با اشاره به فضای احساسی اثرش گفت: با وجود لحظات تلخ و سنگین، «حال خوب زن» در نهایت فیلمی تسکین‌دهنده است. شاید تماشای آن سخت باشد، اما مخاطب پس از عبور از رنج شخصیت‌ها، به حس آرامش و پالایش درونی می‌رسد.

شکل‌گیری فیلمنامه و تحقیقات میدانی

وی درباره روند نگارش فیلمنامه اظهار کرد: نسخه اولیه داستان حدود پنج سال پیش نوشته شد و پس از تحقیقات میدانی درباره روابط زناشویی و آسیب‌های روانی زنان، به نسخه نهایی رسید. در این مسیر با زنان مختلف گفت‌وگو کردیم تا واکنش‌های واقعی آن‌ها را در مواجهه با آسیب‌های گذشته بررسی کنیم.

بازیگران و تیم جوان فیلم

برزکی درباره بازیگران اصلی فیلم گفت: مهتاب ثروتی در نقش سارا، علی مرادی در نقش همسر او و راضیه منصوری در نقش مریم، نقش‌های اصلی را ایفا می‌کنند. شخصیت سارا، دامپزشکی است که در مسیر درمان تروما و خشونت روانی، به بازسازی رابطه خود می‌رسد.

وی در پایان تأکید کرد: به‌جز دو نفر از عوامل، تقریباً همه اعضای گروه اولین تجربه سینمای بلند خود را با این فیلم پشت سر گذاشتند و از دوران فیلم کوتاه «سیزده کیلوگرم» با من همراه بودند. ما برای کل فیلم کتاب استوری‌بورد داشتیم و فیلمنامه به‌صورت مداوم بازنویسی می‌شد.

منبع/خبرگزاری مهر

دیدگاه های کاربران
هیچ دیدگاهی موجود نیست
پربازدیدترین مقالات
پربازدیدترین خبرها
جدیدترین مقالات