ادی مورفی و حسرت بزرگ؛ نقش کارآگاه کارتر در «ساعت شلوغی» چگونه به کریس تاکر رسید؟

تصور کنید دنیای کمدی‌های اکشن چقدر متفاوت می‌شد اگر به جای کریس تاکر پرانرژی و پرحرف، ادی مورفی در کنار جکی چان قرار می‌گرفت. در فوریه ۲۰۲۶، ادی مورفی، ستاره نامزد اسکار، در مصاحبه‌ای صریح با اسپیدی مورمن، از یکی از بزرگ‌ترین حسرت‌های دوران حرفه‌ای خود پرده برداشت: رد کردن نقش کارآگاه جیمز کارتر در فیلم محبوب «ساعت شلوغی» (Rush Hour). مورفی که اکنون ۶۴ ساله است، اعتراف کرد که در آن زمان بین دو فیلم‌نامه حق انتخاب داشت؛ یکی «ساعت شلوغی» که یک اکشن-کمدی تابستانی پرجنب‌وجوش با حضور جکی چان بود و دیگری فیلمی به نام «Holy Man» که در میامی فیلم‌برداری می‌شد.

مورفی با لحنی طنزآمیز توضیح داد که در آن دوران، ایده پوشیدن یک لباس راحت در میامی (برای فیلم Holy Man) بسیار جذاب‌تر از دویدن و انجام حرکات فیزیکی سخت در کنار جکی چان به نظر می‌رسید. او گفت: «با خودم گفتم این که فکر کردن ندارد! و به میامی رفتیم و یک فیلم افتضاح ساختیم.» آمارها هم حرف مورفی را تایید می‌کنند؛ فیلم Holy Man تنها ۱۲ درصد رضایت منتقدان را در راتن تومیتوز کسب کرد، در حالی که «ساعت شلوغی» به یک پدیده جهانی تبدیل شد و فرنچایزی را آغاز کرد که تا امروز طرفداران بی‌شماری دارد.

اشتباهات استراتژیک یک ستاره بزرگ

این اولین بار نیست که مورفی از خیر پروژه‌های پول‌ساز و ماندگار گذشته است. او پیش از این تایید کرده بود که بازی در فیلم «شکارچیان روح» (Ghostbusters) را رد کرد تا در «پلیس بورلی هیلز» بازی کند (که البته دومی هم موفق بود). او همچنین بازی در «چه کسی برای راجر رابیت پاپوش دوخت؟» را به این دلیل که فکر نمی‌کرد ترکیب انیمیشن و بازیگران زنده موفقیت‌آمیز باشد، نپذیرفت. با این حال، ماجرای «ساعت شلوغی» به دلیل شیمی بی‌نظیری که بین جکی چان و کریس تاکر شکل گرفت، داغِ بزرگ‌تری بر دل هواداران گذاشته است.

جکی چان و چالش فهمیدن حرف‌های کریس تاکر

یکی از نکات جالب درباره موفقیت این فیلم، تضاد فرهنگی و زبانی بین دو بازیگر اصلی بود. جکی چان اخیراً در برنامه «کلی کلارکسون» فاش کرد که در تمام طول فیلم‌برداری قسمت اول، عملاً نمی‌فهمیده کریس تاکر چه می‌گوید! سرعت بالای حرف زدن و بداهه‌پردازی‌های مداوم تاکر باعث شده بود جکی چان در هر صحنه با مشکل روبرو شود. او حتی برای یادگیری بهتر زبان انگلیسی به گوش دادن موسیقی سبک کانتری روی آورد، چون ضرب‌آهنگ کندتری داشت و کلمات در آن واضح‌تر ادا می‌شدند. جکی چان با مرور خاطرات این سه‌گانه، معتقد است قسمت اول با بودجه کم و زمان کم ساخته شد و همین موضوع باعث شد انرژی و خلاقیت بیشتری در آن جریان داشته باشد، در حالی که قسمت‌های بعدی با بودجه‌های کلان و زمان زیاد، کمی از آن حس اولیه فاصله گرفتند.