سایه‌ی سنگین کریستوفر بیل؛ چرا هالیوود از پاتریک بیتمن جدید می‌ترسد؟

هالیوود در سال ۲۰۲۶ با یکی از بزرگترین چالش‌های بازسازی خود روبروست: پیدا کردن جانشینی برای پاتریک بیتمن. در حالی که لوکا گوادانینو، کارگردان تحسین‌شده‌ی فیلم‌های Challengers و Queer، سکان هدایت اقتباس جدید رمان برت ایستون الیس را برای استودیو لاینزگیت (Lionsgate) بر عهده گرفته است، خبرها حاکی از آن است که ویترین بازیگری این پروژه همچنان خالی است. طبق افشاگری‌های اخیر برت ایستون الیس در پادکست اختصاصی خود در ۲۰ فوریه ۲۰۲۶، چندین بازیگر «سطح اول و مشهور» پیشنهاد بازی در این نقش را رد کرده‌اند.

ترس از قضاوت؛ میراثی که پاک نمی‌شود

دلیل اصلی این امتناع، فراتر از مسائل مالی یا تداخل زمانی است. الیس معتقد است بازیگران جوان و موفق امروز نمی‌خواهند خود را در معرض مقایسه‌ی مستقیم با کریستین بیل قرار دهند. بیل در سال ۲۰۰۰ با بازی در نقش پاتریک بیتمن، شخصیتی را خلق کرد که نه تنها به یک نماد فرهنگی تبدیل شد، بلکه استانداردهایی را در بازیگری تعریف کرد که عبور از آن‌ها تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسد. هر بازیگری که این نقش را بپذیرد، باید با شبح بازیگری روبرو شود که با دقت وسواس‌گونه‌ای، پوچی و جنونِ وال‌استریت دهه ۸۰ را به تصویر کشیده بود.

چشم‌انداز گوادانینو؛ فراتر از یک بازسازی ساده

نکته‌ی حائز اهمیت این است که فیلم جدید گوادانینو قرار نیست بازسازی فیلم مری هرون (نسخه ۲۰۰۰) باشد. اسکات زی. برنز، نویسنده‌ی فیلمنامه‌ی این اثر، ماموریت دارد تا مستقیماً به رمان سال ۱۹۹۱ مراجعه کند. گزارش‌ها نشان می‌دهد که این نسخه قرار است بر جنبه‌های «اروتیک» و «روان‌شناختی» کتاب تمرکز بیشتری داشته باشد و از لحن طنز سیاه و اشباع‌شده‌ی نسخه‌ی کریستین بیل فاصله بگیرد. با این حال، حتی تغییر لحن فیلم نیز نتوانسته است بازیگران بزرگی مثل آستین باتلر یا جیکوب الوردی را (که شایعات حضورشان به شدت شنیده می‌شد) متقاعد به امضای قرارداد نهایی کند. در حال حاضر، پروژه در وضعیتی معلق قرار دارد و استودیو به دنبال چهره‌ای است که جسارت ایستادن در برابر این مقایسه‌های بی‌رحمانه را داشته باشد.