پس از رویدادی پیش‌بینی‌نشده، لیو ژنگ‌لیانگ شغلش را در یکی از بیمارستان‌های تراز اول از دست می‌دهد و به زادگاهش بازمی‌گردد. او کار در بخش اورژانس بیمارستان محلی را آغاز می‌کند و به مداوای بیمارانی می‌پردازد که هرکدام با دشواری‌های خود روبه‌رو هستند. در این مسیر، تاب‌آوری و انسانیت بیماران بر او نیز اثر می‌گذارد و رابطه‌ای دوسویه از بهبود و رشد میان پزشک و کسانی که به کمکش نیاز دارند شکل می‌گیرد.
