ویلیام گلدمن رماننویس، نمایشنامهنویس و فیلمنامهنویس آمریکایی بود که در ۱۲ اوت ۱۹۳۱ در ایلینوی متولد شد و در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۸ درگذشت. او یکی از چهرههای برجستهٔ هالیوود بود که با فیلمنامههایی مانند «بوچ کَسیدی و ساندانس کید» و «تمام مردان رئیسجمهور» دو جایزه اسکار بهدست آورد. آثار مشهور او همچون «ماراتن من» و «شاهزادهٔ عروس» در ادبیات و سینما ماندگار شدهاند.
نام کامل: William Goldman
لقب/القاب: S. Morgenstern، Harry Longbaugh
ملیت: آمریکایی
شغلها: رماننویس، فیلمنامهنویس، نمایشنامهنویس
آخرین مدرک تحصیلی: کارشناسی و فوقلیسانس
قد (سانتیمتر): ۱۸۵٫۴
پدر: Maurice Clarence Goldman
مادر: Marion Goldman
تعداد پسر/دختر + نامها (اگر موجود): ۲ دختر: Jenny و Susanna
نام + بازه سالی (از–تا): Ilene Jones (۱۹۶۱–۱۹۹۱)
نام + بازه سالی (از–تا): Susan Burden (پس از طلاق)
ویلیام گلدمن رماننویس، نمایشنامهنویس و فیلمنامهنویس آمریکایی بود که در ۱۲ اوت ۱۹۳۱ در ایلینوی متولد شد و در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۸ درگذشت. او یکی از چهرههای برجستهٔ هالیوود بود که با فیلمنامههایی مانند «بوچ کَسیدی و ساندانس کید» و «تمام مردان رئیسجمهور» دو جایزه اسکار بهدست آورد. آثار مشهور او همچون «ماراتن من» و «شاهزادهٔ عروس» در ادبیات و سینما ماندگار شدهاند.
گلدمن در خانوادهای یهودی در شیکاگو به دنیا آمد و دوران کودکی در منطقهٔ Highland Park سپری شد. پدرش Maurice Clarence Goldman با مشکلات الکلی روبهرو بود و خودکشی او زمانی رخ داد که ویلیام هنوز در دورهٔ دبیرستان بود. مادرش Marion نیز ناشنوا بود. او تحصیلات متوسطه را در Highland Park گذراند و سپس به کالج اوبرلین رفت.
گلدمن فیلمنامههایی چون «بوچ کَسیدی و ساندانس کید»، «تمام مردان رئیسجمهور»، «ماراثن من»، «مِجیک»، «شاهزادهٔ عروس»، و «Misery» را نوشته است. آثار او در ژانرهای متفاوتی از کمدی تا هیجانانگیز گستردهاند. او همچنین فعالیت زیادی به عنوان «script doctor» در پروژههایی که بازنویسی میخواستند داشت.
گلدمن شروع نوشتن را در دههٔ ۱۹۵۰ با رمان آغاز کرد و نخستین موفقیت سینماییاش با فیلمنامهٔ «Harper» به وقوع پیوست. سپس در سال ۱۹۶۹ فیلمنامهٔ «بوچ کَسیدی و ساندانس کید» را فروخت که رکورد پرداخت به فیلمنامه اوریجینال آن زمان را شکست و به او اسکار بخش فیلمنامهٔ اوریجینال داد. بعدها برای «تمام مردان رئیسجمهور» نیز اسکار بخش اقتباسی را دریافت کرد. او از دههٔ ۱۹۷۰ به بعد میان نویسندگی رمان و نگارش فیلمنامه جابهجا شد و کتاب خاطرات «Adventures in the Screen Trade» را منتشر کرد.
گلدمن دو بار برندهٔ جایزه اسکار شد: یکبار برای فیلمنامهٔ اوریجینال «بوچ کَسیدی و ساندانس کید» و بار دیگر برای فیلمنامهٔ اقتباسی «تمام مردان رئیسجمهور». او همچنین جوایزی چون Edgar Award و Laurel Award for Screenwriting Achievement را از آن خود کرد. آثار او در فرهنگ عامه بهعنوان فیلمنامههای کلاسیک شناخته میشوند.
او از دو نام مستعار استفاده میکرد: «S. Morgenstern» و «Harry Longbaugh». (Wikipedia / Espanol) او همچنین در سال ۱۹۹۰ خاطراتی با عنوان «Hype and Glory» منتشر کرد که در آن به تجربهٔ حضور در هیئت داوران جشنواره کن و مسابقات Miss America میپردازد.
گلدمن در سال ۱۹۶۱ با Ilene Jones ازدواج کرد و در ۱۹۹۱ از او جدا شد؛ آنها دو دختر به نامهای جنی و سوزانا داشتند. پس از طلاق، شریکی به نام Susan Burden داشت. برخی از نقدها به او بابت تبدیل رمانهایش به فیلمنامه با تغییراتی جدی وارد شده است. زندگی خصوصی او معمولاً کمتر زیر ذرهبین رسانهها بود.
نام کامل: William Goldman
لقب/القاب: S. Morgenstern، Harry Longbaugh
ملیت: آمریکایی
شغلها: رماننویس، فیلمنامهنویس، نمایشنامهنویس
آخرین مدرک تحصیلی: کارشناسی و فوقلیسانس
قد (سانتیمتر): ۱۸۵٫۴
پدر: Maurice Clarence Goldman
مادر: Marion Goldman
تعداد پسر/دختر + نامها (اگر موجود): ۲ دختر: Jenny و Susanna
نام + بازه سالی (از–تا): Ilene Jones (۱۹۶۱–۱۹۹۱)
نام + بازه سالی (از–تا): Susan Burden (پس از طلاق)
ویلیام گلدمن رماننویس، نمایشنامهنویس و فیلمنامهنویس آمریکایی بود که در ۱۲ اوت ۱۹۳۱ در ایلینوی متولد شد و در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۸ درگذشت. او یکی از چهرههای برجستهٔ هالیوود بود که با فیلمنامههایی مانند «بوچ کَسیدی و ساندانس کید» و «تمام مردان رئیسجمهور» دو جایزه اسکار بهدست آورد. آثار مشهور او همچون «ماراتن من» و «شاهزادهٔ عروس» در ادبیات و سینما ماندگار شدهاند.
گلدمن در خانوادهای یهودی در شیکاگو به دنیا آمد و دوران کودکی در منطقهٔ Highland Park سپری شد. پدرش Maurice Clarence Goldman با مشکلات الکلی روبهرو بود و خودکشی او زمانی رخ داد که ویلیام هنوز در دورهٔ دبیرستان بود. مادرش Marion نیز ناشنوا بود. او تحصیلات متوسطه را در Highland Park گذراند و سپس به کالج اوبرلین رفت.
گلدمن فیلمنامههایی چون «بوچ کَسیدی و ساندانس کید»، «تمام مردان رئیسجمهور»، «ماراثن من»، «مِجیک»، «شاهزادهٔ عروس»، و «Misery» را نوشته است. آثار او در ژانرهای متفاوتی از کمدی تا هیجانانگیز گستردهاند. او همچنین فعالیت زیادی به عنوان «script doctor» در پروژههایی که بازنویسی میخواستند داشت.
گلدمن شروع نوشتن را در دههٔ ۱۹۵۰ با رمان آغاز کرد و نخستین موفقیت سینماییاش با فیلمنامهٔ «Harper» به وقوع پیوست. سپس در سال ۱۹۶۹ فیلمنامهٔ «بوچ کَسیدی و ساندانس کید» را فروخت که رکورد پرداخت به فیلمنامه اوریجینال آن زمان را شکست و به او اسکار بخش فیلمنامهٔ اوریجینال داد. بعدها برای «تمام مردان رئیسجمهور» نیز اسکار بخش اقتباسی را دریافت کرد. او از دههٔ ۱۹۷۰ به بعد میان نویسندگی رمان و نگارش فیلمنامه جابهجا شد و کتاب خاطرات «Adventures in the Screen Trade» را منتشر کرد.
گلدمن دو بار برندهٔ جایزه اسکار شد: یکبار برای فیلمنامهٔ اوریجینال «بوچ کَسیدی و ساندانس کید» و بار دیگر برای فیلمنامهٔ اقتباسی «تمام مردان رئیسجمهور». او همچنین جوایزی چون Edgar Award و Laurel Award for Screenwriting Achievement را از آن خود کرد. آثار او در فرهنگ عامه بهعنوان فیلمنامههای کلاسیک شناخته میشوند.
او از دو نام مستعار استفاده میکرد: «S. Morgenstern» و «Harry Longbaugh». (Wikipedia / Espanol) او همچنین در سال ۱۹۹۰ خاطراتی با عنوان «Hype and Glory» منتشر کرد که در آن به تجربهٔ حضور در هیئت داوران جشنواره کن و مسابقات Miss America میپردازد.
گلدمن در سال ۱۹۶۱ با Ilene Jones ازدواج کرد و در ۱۹۹۱ از او جدا شد؛ آنها دو دختر به نامهای جنی و سوزانا داشتند. پس از طلاق، شریکی به نام Susan Burden داشت. برخی از نقدها به او بابت تبدیل رمانهایش به فیلمنامه با تغییراتی جدی وارد شده است. زندگی خصوصی او معمولاً کمتر زیر ذرهبین رسانهها بود.
ویلیام گلدمن یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان و فیلمنامهنویسان قرن بیستم بود. تواناییاش در خلق دیالوگهای درخشان، ادغام رمان و سینما و نگاه تیزبین به صنعت فیلمسازی جایگاه او را در تاریخ هالیوود تثبیت کرده است. میراث او همچنان الهامبخش نویسندگان و فیلمسازان است.
ویلیام گلدمن یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان و فیلمنامهنویسان قرن بیستم بود. تواناییاش در خلق دیالوگهای درخشان، ادغام رمان و سینما و نگاه تیزبین به صنعت فیلمسازی جایگاه او را در تاریخ هالیوود تثبیت کرده است. میراث او همچنان الهامبخش نویسندگان و فیلمسازان است.
