وولیا چایکوسکایا، فیلمساز استونیایی، در سال ۲۰۲۰ نمی‌تواند به خانه‌اش در بلاروس بازگردد؛ بااین‌حال، قیام مردم مینسک علیه حکومت الکساندر لوکاشنکو را از دور دنبال می‌کند و در تالین برای معترضان برنامه‌های همبستگی ترتیب می‌دهد. او هم‌زمان که ناظر جنبش است، به‌تدریج خودش نیز به یکی از سوژه‌های فیلمش بدل می‌شود. در مرکز روایت، سویاتلانا، نادزیا و ماشا قرار دارند؛ سه زنی که همسرانشان زندانی سیاسی‌اند و خودشان به چهره‌های اصلی مبارزه تبدیل شده‌اند. ایستادگی آن‌ها با تلاش وولیا برای رهایی از ترسِ سکوت، سرکوب و تبعید گره می‌خورد.
