پیترو پس از بیوه‌شدن، مسئولیت مراقبت و بزرگ‌کردن دخترش را بر عهده می‌گیرد و در حالی که فرصت چندانی برای کنارآمدن با اندوه خودش ندارد، عشق و فداکاری‌اش را صرف او می‌کند. رابطه نزدیک پدر و دختر، برای هر دو راهی برای التیام زخم‌های فقدان می‌شود. چند سال بعد، پیترو می‌کوشد با شریک تازه‌ای زندگی جدیدی بسازد، اما واکنش تند دخترش این تصمیم را دشوار می‌کند. او باید میان خشم خود و غریزه پدری‌اش راهی پیدا کند.
