در مراسم شصت و چهارمین دوره سالانه اهدای جوایز گرمی افراد مشهور با شرکت کردن در این مراسم مورد توجه عموم قرار می گیرند و این مراسم باعث شناخته شدن بیشتر این دسته از افراد می شود
تونی بنت (با نام اصلی آنتونی دومینیک بنیْدِتو) خوانندهٔ آمریکایی پاپ سنتی و جاز بود که از دههٔ ۱۹۵۰ با تکآهنگ «Because of You» مطرح شد و با «I Left My Heart in San Francisco» در ۱۹۶۲ به امضای هنری خود رسید. او طی بیش از هفت دهه فعالیت، با حفظ زیباییشناسی کلاسیک، با نسلهای تازه نیز ارتباط برقرار کرد و در اواخر کارنامهاش با لیدی گاگا همکاریهای پرفروش داشت.
نام کامل: آنتونی دومینیک بنیدتو
لقب/القاب: تونی بنت
ملیت: آمریکایی
شغلها: خواننده، نقاش
قد (سانتیمتر): 171
پدر: جان بنیدتو
مادر: آنا (سوراجی)
تعداد پسر/دختر + نامها: ۴ نفر؛ دنی (پسر)، دی/دِی (پسر)، یوهانا (دختر)، آنتونیا (دختر)
پاتریشیا بیچ: ۱۹۵۲–۱۹۷۱
ساندرا گرانت: ۱۹۷۱–۱۹۸۳
سوزان کِراو/کرو: ۲۰۰۷–۲۰۲۳
آهنگ: «I Left My Heart in San Francisco»
تونی بنت (با نام اصلی آنتونی دومینیک بنیْدِتو) خوانندهٔ آمریکایی پاپ سنتی و جاز بود که از دههٔ ۱۹۵۰ با تکآهنگ «Because of You» مطرح شد و با «I Left My Heart in San Francisco» در ۱۹۶۲ به امضای هنری خود رسید. او طی بیش از هفت دهه فعالیت، با حفظ زیباییشناسی کلاسیک، با نسلهای تازه نیز ارتباط برقرار کرد و در اواخر کارنامهاش با لیدی گاگا همکاریهای پرفروش داشت.
بنت ۳ اوت ۱۹۲۶ در لانگ آیلند سیتیِ کوئینزِ نیویورک سیتی زاده شد. خانوادهاش از ریشههای ایتالیاییِ کالابریا بودند و او در فقر و پس از درگذشت پدر در دهسالگی بزرگ شد. در «School of Industrial Art» نیویورک نقاشی و موسیقی خواند و بعدها با قانون GI در American Theatre Wing تکنیک آواز (بلکانتو) را آموخت.
گرچه شهرت او موسیقایی است، در سینما و تلویزیون نیز حضورهایی داشت؛ نقش کوتاهی در فیلم «The Oscar» (۱۹۶۶) ایفا کرد و در ویژهبرنامهها و کنسرتهای تلویزیونی متعدد ظاهر شد. کارنامهٔ تصویریاش بیشتر بهعنوان اجراکنندهٔ موسیقی و مهمان ویژه ثبت شده تا بازیگر تماموقت.
پس از خدمت در جنگ جهانی دوم، با پیشنهاد باب هوپ نام هنری «تونی بنت» را برگزید و به کلمبیا رکوردز پیوست. تکآهنگهای «Because of You»، «Cold, Cold Heart» و «Rags to Riches» او را به اوج رساند. کنسرت کارنگی هال در ۱۹۶۲ و سپس همکاریهای پرآوازه با ارکستر کانت بِیسی و بعدها دوئتها با لیدی گاگا نقطهعطفهای مسیر او بودند.
بنت ۲۰ جایزهٔ گرَمی، از جمله جایزهٔ یک عمر دستاورد، و دو امی دریافت کرد. او «Jazz Master» بنیاد ملی هنرهای آمریکا و از افتخارآفرینان مرکز کندی بود و ستارهٔ پیادهروی شهرت هالیوود را نیز گرفت. آلبوم «Love for Sale» (۲۰۲۱) رکورد طولانیترین فاصلهٔ تاپ۱۰ در بیلبورد ۲۰۰ را برایش تمدید کرد.
او نقاشی را با نام هنری «Anthony Benedetto» دنبال میکرد و آثارش در گالریها به نمایش درآمد. هنگام خدمت در ارتش با نام هنری «Joe Bari» میخوانْد و پس از جنگ نیز تمرین آواز را منظم ادامه داد. فروش آثارش از ۵۰ میلیون نسخه فراتر رفت و مدرسهٔ هنرهای فرانک سیناترا را در آستوریا همراهاندازی کرد.
دههٔ ۱۹۶۰ با هجوم راک برایش دورهٔ افت فروش بود و در دهههای بعد با مدیریت تازه و بازتعریف برند شخصی بازگشت. در ۲۰۱۶ ابتلای او به آلزایمر علنی شد، بااینحال اجراهای خداحافظیاش در ۲۰۲۱ در رادیو سیتی میوزیک هال برگزار شد و کیفیت کاریاش ستوده ماند.
تونی بنت با صدایی گرم و بیان بیتکلف، پلی میان استانداردهای کلاسیک و مخاطبان معاصر زد. کارنامهٔ طولانی، افتخارات انبوه و وفاداری به سلیقهٔ اصیل، او را به یکی از چهرههای ماندگار موسیقی آمریکا بدل کرد.
نام کامل: آنتونی دومینیک بنیدتو
لقب/القاب: تونی بنت
ملیت: آمریکایی
شغلها: خواننده، نقاش
قد (سانتیمتر): 171
پدر: جان بنیدتو
مادر: آنا (سوراجی)
تعداد پسر/دختر + نامها: ۴ نفر؛ دنی (پسر)، دی/دِی (پسر)، یوهانا (دختر)، آنتونیا (دختر)
پاتریشیا بیچ: ۱۹۵۲–۱۹۷۱
ساندرا گرانت: ۱۹۷۱–۱۹۸۳
سوزان کِراو/کرو: ۲۰۰۷–۲۰۲۳
آهنگ: «I Left My Heart in San Francisco»
تونی بنت (با نام اصلی آنتونی دومینیک بنیْدِتو) خوانندهٔ آمریکایی پاپ سنتی و جاز بود که از دههٔ ۱۹۵۰ با تکآهنگ «Because of You» مطرح شد و با «I Left My Heart in San Francisco» در ۱۹۶۲ به امضای هنری خود رسید. او طی بیش از هفت دهه فعالیت، با حفظ زیباییشناسی کلاسیک، با نسلهای تازه نیز ارتباط برقرار کرد و در اواخر کارنامهاش با لیدی گاگا همکاریهای پرفروش داشت.
بنت ۳ اوت ۱۹۲۶ در لانگ آیلند سیتیِ کوئینزِ نیویورک سیتی زاده شد. خانوادهاش از ریشههای ایتالیاییِ کالابریا بودند و او در فقر و پس از درگذشت پدر در دهسالگی بزرگ شد. در «School of Industrial Art» نیویورک نقاشی و موسیقی خواند و بعدها با قانون GI در American Theatre Wing تکنیک آواز (بلکانتو) را آموخت.
گرچه شهرت او موسیقایی است، در سینما و تلویزیون نیز حضورهایی داشت؛ نقش کوتاهی در فیلم «The Oscar» (۱۹۶۶) ایفا کرد و در ویژهبرنامهها و کنسرتهای تلویزیونی متعدد ظاهر شد. کارنامهٔ تصویریاش بیشتر بهعنوان اجراکنندهٔ موسیقی و مهمان ویژه ثبت شده تا بازیگر تماموقت.
پس از خدمت در جنگ جهانی دوم، با پیشنهاد باب هوپ نام هنری «تونی بنت» را برگزید و به کلمبیا رکوردز پیوست. تکآهنگهای «Because of You»، «Cold, Cold Heart» و «Rags to Riches» او را به اوج رساند. کنسرت کارنگی هال در ۱۹۶۲ و سپس همکاریهای پرآوازه با ارکستر کانت بِیسی و بعدها دوئتها با لیدی گاگا نقطهعطفهای مسیر او بودند.
بنت ۲۰ جایزهٔ گرَمی، از جمله جایزهٔ یک عمر دستاورد، و دو امی دریافت کرد. او «Jazz Master» بنیاد ملی هنرهای آمریکا و از افتخارآفرینان مرکز کندی بود و ستارهٔ پیادهروی شهرت هالیوود را نیز گرفت. آلبوم «Love for Sale» (۲۰۲۱) رکورد طولانیترین فاصلهٔ تاپ۱۰ در بیلبورد ۲۰۰ را برایش تمدید کرد.
او نقاشی را با نام هنری «Anthony Benedetto» دنبال میکرد و آثارش در گالریها به نمایش درآمد. هنگام خدمت در ارتش با نام هنری «Joe Bari» میخوانْد و پس از جنگ نیز تمرین آواز را منظم ادامه داد. فروش آثارش از ۵۰ میلیون نسخه فراتر رفت و مدرسهٔ هنرهای فرانک سیناترا را در آستوریا همراهاندازی کرد.
دههٔ ۱۹۶۰ با هجوم راک برایش دورهٔ افت فروش بود و در دهههای بعد با مدیریت تازه و بازتعریف برند شخصی بازگشت. در ۲۰۱۶ ابتلای او به آلزایمر علنی شد، بااینحال اجراهای خداحافظیاش در ۲۰۲۱ در رادیو سیتی میوزیک هال برگزار شد و کیفیت کاریاش ستوده ماند.
تونی بنت با صدایی گرم و بیان بیتکلف، پلی میان استانداردهای کلاسیک و مخاطبان معاصر زد. کارنامهٔ طولانی، افتخارات انبوه و وفاداری به سلیقهٔ اصیل، او را به یکی از چهرههای ماندگار موسیقی آمریکا بدل کرد.
