در یک بعد از ظهر اواخر تابستان در شهر کوچک داگلاس، ماساچوست، اعضای دو تیم بیسبال محلی آماتور، متشکل از مردانی میانسال، برای آخرین بار در زمین محبوبشان گرد هم میآیند. این زمین که دههها محل گردهمایی، رقابت و رفاقت آنها بوده، قرار است به زودی تخریب شود تا جای خود را به یک مدرسه راهنمایی جدید بدهد. بازیکنان، به همراه چند تماشاگر همیشگی و مسئول ثبت امتیازات، سعی میکنند این آخرین بازی را تا جایی که ممکن است طولانیتر کنند. در میان شوخیها، بحثهای دوستانه معمول بازی و رقابت نه چندان جدی، حس نوستالژی و اندوه خداحافظی با مکانی که بخشی از هویت و پیوند اجتماعیشان بوده، موج میزند.
