سون نیکویست (Sven Vilhem Nykvist) یکی از برجستهترین فیلمبرداران سینمای جهان اهل سوئد بود که بیش از نیم قرن در عرصه سینما فعالیت داشت و همکاری نزدیک و پرباری با کارگردان شهیر، اینگمار برگمان داشت. آثار شاخص او مانند «فریادها و نجواها» و «فانی و الکساندر» نشاندهنده مهارت فوقالعاده در نورپردازی طبیعی و خلق فضای عاطفی است. او جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری را برای این دو فیلم دریافت کرد و تا پایان عمر، تأثیر قابلتوجهی بر سینمای هنری داشت.
نام کامل: سون ویلهم نیکویست
ملیت: سوئدی
شغلها: فیلمبردار، کارگردان
تعداد پسر/دختر : دو فرزند
Ulla Söderlind (1952–1968)
Ulrika Nykvist (تا ۱۹۸۲، تا زمان مرگ)
سون نیکویست (Sven Vilhem Nykvist) یکی از برجستهترین فیلمبرداران سینمای جهان اهل سوئد بود که بیش از نیم قرن در عرصه سینما فعالیت داشت و همکاری نزدیک و پرباری با کارگردان شهیر، اینگمار برگمان داشت. آثار شاخص او مانند «فریادها و نجواها» و «فانی و الکساندر» نشاندهنده مهارت فوقالعاده در نورپردازی طبیعی و خلق فضای عاطفی است. او جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری را برای این دو فیلم دریافت کرد و تا پایان عمر، تأثیر قابلتوجهی بر سینمای هنری داشت.
سون نیکویست در ۳ دسامبر ۱۹۲۲ در موهیدا، سوئد به دنیا آمد. پدر و مادرش به عنوان مبلغ در کنگوی بلژیک زندگی میکردند، بنابراین او بیشتر دوران کودکیاش را نزد خویشاوندان در سوئد گذراند. پدرش علاقهمند به عکاسی از حیاتوحش بود و شاید همین علاقه، شوق بصری نیکویست را در او برانگیخت. وی پس از گذراندن یک سال در مدرسه عکاسی در استکهلم، در ۱۹ سالگی وارد صنعت فیلم شد.
نیکویست از سال ۱۹۵۳ با برگمان همکاری کرد و آثار مهمی مانند «خاک اره و پولک»، «همچون در یک آینه»، «سکوت»، «نور زمستانی»، «پرسونا»، «شرم»، «تماس»، «فریادها و نجواها»، «صحنههایی از یک ازدواج»، «تخم مار»، «سونات پاییزی»، «فانی و الکساندر»، «سبکی تحملناپذیر هستی»، «جرمها و بزهکاریها»، «چاپلین»، «چه چیزی گیلبرت گریپ را آزار میدهد» و «شهرت» در کارنامه دارد.
نیکویست از ۱۹۴۲ تا ۲۰۰۱ فعال بود و با روش نورپردازی طبیعی و سادهسازی جلوههای بصری، سبک منحصربهفردی را ایجاد کرد. او نهتنها با برگمان، بلکه با کارگردانان بینالمللی مانند وودی آلن، نورا اِفرون، ریچارد آتنبورو و لسه هالستروم همکاری داشت. در آمریکا و اروپا نیز فعال بود و جلوههایی ماندگار در سینما خلق کرد.
وی دو بار برنده جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری برای «فریادها و نجواها» (۱۹۷۲) و «فانی و الکساندر» (۱۹۸۲) شد. همچنین برای فیلم «سبکی تحملناپذیر هستی» مورد نامزدی اسکار قرار گرفت. در جشنواره کن نیز به خاطر فیلم «قربانی» جایزه ویژهای دریافت کرد.
سبک نیکویست اغلب با نقاشیهای نورسک و تأکید بر جزییات طبیعی در نور تصویر مقایسه میشود؛ نبوغ او در نورپردازی چهره و انتقال احساس، بیهمتا بود. او برای ضبط موزیکال «فلوت سحرآمیز» تصاویری خلق کرد که تجربه بصری منحصر به فردی را فراهم کرد.
نیکویست همواره در همکاری با برگمان از آمادگی بالایی برخوردار بود و برگمان با او از یک سال قبل از فیلمبرداری در ارتباط بود تا هماهنگی لازم فراهم شود. این همکاری تا پایان عمر نیکویست ادامه داشت و نشاندهنده اعتماد کاری عمیق بین آن دو بود.
نام کامل: سون ویلهم نیکویست
ملیت: سوئدی
شغلها: فیلمبردار، کارگردان
تعداد پسر/دختر : دو فرزند
Ulla Söderlind (1952–1968)
Ulrika Nykvist (تا ۱۹۸۲، تا زمان مرگ)
سون نیکویست (Sven Vilhem Nykvist) یکی از برجستهترین فیلمبرداران سینمای جهان اهل سوئد بود که بیش از نیم قرن در عرصه سینما فعالیت داشت و همکاری نزدیک و پرباری با کارگردان شهیر، اینگمار برگمان داشت. آثار شاخص او مانند «فریادها و نجواها» و «فانی و الکساندر» نشاندهنده مهارت فوقالعاده در نورپردازی طبیعی و خلق فضای عاطفی است. او جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری را برای این دو فیلم دریافت کرد و تا پایان عمر، تأثیر قابلتوجهی بر سینمای هنری داشت.
سون نیکویست در ۳ دسامبر ۱۹۲۲ در موهیدا، سوئد به دنیا آمد. پدر و مادرش به عنوان مبلغ در کنگوی بلژیک زندگی میکردند، بنابراین او بیشتر دوران کودکیاش را نزد خویشاوندان در سوئد گذراند. پدرش علاقهمند به عکاسی از حیاتوحش بود و شاید همین علاقه، شوق بصری نیکویست را در او برانگیخت. وی پس از گذراندن یک سال در مدرسه عکاسی در استکهلم، در ۱۹ سالگی وارد صنعت فیلم شد.
نیکویست از سال ۱۹۵۳ با برگمان همکاری کرد و آثار مهمی مانند «خاک اره و پولک»، «همچون در یک آینه»، «سکوت»، «نور زمستانی»، «پرسونا»، «شرم»، «تماس»، «فریادها و نجواها»، «صحنههایی از یک ازدواج»، «تخم مار»، «سونات پاییزی»، «فانی و الکساندر»، «سبکی تحملناپذیر هستی»، «جرمها و بزهکاریها»، «چاپلین»، «چه چیزی گیلبرت گریپ را آزار میدهد» و «شهرت» در کارنامه دارد.
نیکویست از ۱۹۴۲ تا ۲۰۰۱ فعال بود و با روش نورپردازی طبیعی و سادهسازی جلوههای بصری، سبک منحصربهفردی را ایجاد کرد. او نهتنها با برگمان، بلکه با کارگردانان بینالمللی مانند وودی آلن، نورا اِفرون، ریچارد آتنبورو و لسه هالستروم همکاری داشت. در آمریکا و اروپا نیز فعال بود و جلوههایی ماندگار در سینما خلق کرد.
وی دو بار برنده جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری برای «فریادها و نجواها» (۱۹۷۲) و «فانی و الکساندر» (۱۹۸۲) شد. همچنین برای فیلم «سبکی تحملناپذیر هستی» مورد نامزدی اسکار قرار گرفت. در جشنواره کن نیز به خاطر فیلم «قربانی» جایزه ویژهای دریافت کرد.
سبک نیکویست اغلب با نقاشیهای نورسک و تأکید بر جزییات طبیعی در نور تصویر مقایسه میشود؛ نبوغ او در نورپردازی چهره و انتقال احساس، بیهمتا بود. او برای ضبط موزیکال «فلوت سحرآمیز» تصاویری خلق کرد که تجربه بصری منحصر به فردی را فراهم کرد.
نیکویست همواره در همکاری با برگمان از آمادگی بالایی برخوردار بود و برگمان با او از یک سال قبل از فیلمبرداری در ارتباط بود تا هماهنگی لازم فراهم شود. این همکاری تا پایان عمر نیکویست ادامه داشت و نشاندهنده اعتماد کاری عمیق بین آن دو بود.
سون نیکویست بهواسطه سبک بصری منحصر به فردش، طبیعیگرایی در نورپردازی و همکاری پایدار با گراندکاران بزرگ فیلمساز، جایگاهی ویژه در تاریخ سینما دارد. او نهتنها تکنیکهای بصری را متحول کرد، بلکه روح انسانی را در قاب تصویر تقویت نمود و میراثی هنری به جای گذاشت.
سون نیکویست بهواسطه سبک بصری منحصر به فردش، طبیعیگرایی در نورپردازی و همکاری پایدار با گراندکاران بزرگ فیلمساز، جایگاهی ویژه در تاریخ سینما دارد. او نهتنها تکنیکهای بصری را متحول کرد، بلکه روح انسانی را در قاب تصویر تقویت نمود و میراثی هنری به جای گذاشت.
