سرجو روبینی (Sergio Rubini) بازیگر، کارگردان و فیلمنامهنویس ایتالیایی است که از اواخر دههٔ ۱۹۸۰ میلادی در سینمای ایتالیا و بینالمللی مطرح شده است. او با فیلم «La stazione» در سال ۱۹۹۰ به عنوان کارگردان وارد عرصه تازهای شد و از آن پس هم در مقام بازیگر و هم در مقام کارگردان آثار متعددی تولید کرده است. روبینی ترکیبی از حضور در گونههای مختلف سینما و همکاری با نامهای معتبر را تجربه کرده است و جایگاهی تثبیتشده در سینمای ایتالیایی دارد.
نام کامل: سرجو جوزپه روبینی
ملیت: ایتالیایی
شغلها: بازیگر، کارگردان، فیلمنامهنویس
قد (سانتیمتر): 178
مارگیریتا بوی: 1991–1993
کارلا کاوالوزی: 1999–تا کنون
سرجو روبینی (Sergio Rubini) بازیگر، کارگردان و فیلمنامهنویس ایتالیایی است که از اواخر دههٔ ۱۹۸۰ میلادی در سینمای ایتالیا و بینالمللی مطرح شده است. او با فیلم «La stazione» در سال ۱۹۹۰ به عنوان کارگردان وارد عرصه تازهای شد و از آن پس هم در مقام بازیگر و هم در مقام کارگردان آثار متعددی تولید کرده است. روبینی ترکیبی از حضور در گونههای مختلف سینما و همکاری با نامهای معتبر را تجربه کرده است و جایگاهی تثبیتشده در سینمای ایتالیایی دارد.
سرجو جوزپه روبینی در ۲۱ دسامبر ۱۹۵۹ در شهر گْرومو آپّولا در منطقه پولیا، ایتالیا متولد شد. او فرزند یک رئیس ایستگاه راهآهن و معلم ابتدایی از گراوینا این پولیا بوده است. در نوجوانی در لیسهٔ علمی «فدریکو دوم» (Liceo Scientifico Federico II) در آلتامورا درس خواند و سپس در سال ۱۹۷۸ به رم رفت تا وارد آکادمی هنرهای دراماتیک شود، اما پس از دو سال آن را ترک کرد.
روبینی در سال ۱۹۸۵ با فیلم «Figlio mio, infinitamente caro...» وارد سینما شد. یک نقطه عطف برای او بازی در فیلم «Intervista» به کارگردانی Federico Fellini در سال ۱۹۸۷ بود. او در آثار بینالمللی مانند «The Talented Mr. Ripley» (۱۹۹۹) و «The Passion of the Christ» (۲۰۰۴) نیز حضور داشت. از طرف دیگر، فیلمهای کارگردانیشده توسط خودش مثل «La stazione» (۱۹۹۰)، «La bionda» (۱۹۹۳) و «Dobbiamo parlare» (۲۰۱۵) را در کارنامه دارد.
پس از حضور موفق به عنوان بازیگر در دههٔ ۱۹۸۰، روبینی در سال ۱۹۹۰ با فیلم «La stazione» وارد کارگردانی شد و توانست جایزههای معتبر را دریافت کند. همکاری با کارگردانهایی چون Gabriele Salvatores در فیلمهایی مانند «Nirvana» (۱۹۹۷) و «Denti» (۲۰۰۰) به رشد حرفهای او کمک کرد. وی همچنین در آثار تجاری موفق حضور یافت، برای مثال در «Manuale d’amore» (۲۰۰۵) و «Commediasexi» (۲۰۰۶) ظاهر شد.
روبینی برای اولین فیلم کارگردانیاش «La stazione» برندهٔ جایزهٔ «نَسترو دی آرگِنتو» (Nastro d’Argento) و «دیوید دی دوناتلو» (David di Donatello) شد. همچنین نامزد شاخههای مختلف این جوایز در سالهای بعد شد، مانند نامزدی برای بهترین بازیگر در فیلم «La stazione» و نامزدی بهترین کارگردانی برای «La terra» (۲۰۰۶).
روبینی از نوجوانی علاقهمند به موسیقی و به ویژه نواختن پیانو بوده است. او همچنان به تدریس بازیگری در آکادمی هنرهای دراماتیک در رم مشغول بوده و برخی آثارش را با دانشجویان تولید کرده است. یکی از نکات قابل توجه این است که در فیلم «La Passion of the Christ» نقش «دیسماس» را بازی کرده است، اثری که در سطح بینالمللی بسیار دیده شد.
وی از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳ با بازیگر ایتالیایی Margherita Buy ازدواج داشت. سپس از حدود ۱۹۹۹ با سناریست و همکارش کارلا کاوالوزی (Carla Cavalluzzi) زندگی مشترک دارد.
نام کامل: سرجو جوزپه روبینی
ملیت: ایتالیایی
شغلها: بازیگر، کارگردان، فیلمنامهنویس
قد (سانتیمتر): 178
مارگیریتا بوی: 1991–1993
کارلا کاوالوزی: 1999–تا کنون
سرجو روبینی (Sergio Rubini) بازیگر، کارگردان و فیلمنامهنویس ایتالیایی است که از اواخر دههٔ ۱۹۸۰ میلادی در سینمای ایتالیا و بینالمللی مطرح شده است. او با فیلم «La stazione» در سال ۱۹۹۰ به عنوان کارگردان وارد عرصه تازهای شد و از آن پس هم در مقام بازیگر و هم در مقام کارگردان آثار متعددی تولید کرده است. روبینی ترکیبی از حضور در گونههای مختلف سینما و همکاری با نامهای معتبر را تجربه کرده است و جایگاهی تثبیتشده در سینمای ایتالیایی دارد.
سرجو جوزپه روبینی در ۲۱ دسامبر ۱۹۵۹ در شهر گْرومو آپّولا در منطقه پولیا، ایتالیا متولد شد. او فرزند یک رئیس ایستگاه راهآهن و معلم ابتدایی از گراوینا این پولیا بوده است. در نوجوانی در لیسهٔ علمی «فدریکو دوم» (Liceo Scientifico Federico II) در آلتامورا درس خواند و سپس در سال ۱۹۷۸ به رم رفت تا وارد آکادمی هنرهای دراماتیک شود، اما پس از دو سال آن را ترک کرد.
روبینی در سال ۱۹۸۵ با فیلم «Figlio mio, infinitamente caro...» وارد سینما شد. یک نقطه عطف برای او بازی در فیلم «Intervista» به کارگردانی Federico Fellini در سال ۱۹۸۷ بود. او در آثار بینالمللی مانند «The Talented Mr. Ripley» (۱۹۹۹) و «The Passion of the Christ» (۲۰۰۴) نیز حضور داشت. از طرف دیگر، فیلمهای کارگردانیشده توسط خودش مثل «La stazione» (۱۹۹۰)، «La bionda» (۱۹۹۳) و «Dobbiamo parlare» (۲۰۱۵) را در کارنامه دارد.
پس از حضور موفق به عنوان بازیگر در دههٔ ۱۹۸۰، روبینی در سال ۱۹۹۰ با فیلم «La stazione» وارد کارگردانی شد و توانست جایزههای معتبر را دریافت کند. همکاری با کارگردانهایی چون Gabriele Salvatores در فیلمهایی مانند «Nirvana» (۱۹۹۷) و «Denti» (۲۰۰۰) به رشد حرفهای او کمک کرد. وی همچنین در آثار تجاری موفق حضور یافت، برای مثال در «Manuale d’amore» (۲۰۰۵) و «Commediasexi» (۲۰۰۶) ظاهر شد.
روبینی برای اولین فیلم کارگردانیاش «La stazione» برندهٔ جایزهٔ «نَسترو دی آرگِنتو» (Nastro d’Argento) و «دیوید دی دوناتلو» (David di Donatello) شد. همچنین نامزد شاخههای مختلف این جوایز در سالهای بعد شد، مانند نامزدی برای بهترین بازیگر در فیلم «La stazione» و نامزدی بهترین کارگردانی برای «La terra» (۲۰۰۶).
روبینی از نوجوانی علاقهمند به موسیقی و به ویژه نواختن پیانو بوده است. او همچنان به تدریس بازیگری در آکادمی هنرهای دراماتیک در رم مشغول بوده و برخی آثارش را با دانشجویان تولید کرده است. یکی از نکات قابل توجه این است که در فیلم «La Passion of the Christ» نقش «دیسماس» را بازی کرده است، اثری که در سطح بینالمللی بسیار دیده شد.
وی از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳ با بازیگر ایتالیایی Margherita Buy ازدواج داشت. سپس از حدود ۱۹۹۹ با سناریست و همکارش کارلا کاوالوزی (Carla Cavalluzzi) زندگی مشترک دارد.
سرجو روبینی با تلفیق بازیگری و کارگردانی، یکی از چهرههای تأثیرگذار سینمای ایتالیا در چند دهه اخیر به شمار میآید. از آثار هنری مستقل تا پروژههای تجاری و بینالمللی، مسیر حرفهای او متنوع و پررنگ بوده است. روبینی همچنان فعال است و برنامههای جدیدتری نیز دارد که نشاندهندهٔ استمرار حضور او در عرصهٔ هنر سینما است.
سرجو روبینی با تلفیق بازیگری و کارگردانی، یکی از چهرههای تأثیرگذار سینمای ایتالیا در چند دهه اخیر به شمار میآید. از آثار هنری مستقل تا پروژههای تجاری و بینالمللی، مسیر حرفهای او متنوع و پررنگ بوده است. روبینی همچنان فعال است و برنامههای جدیدتری نیز دارد که نشاندهندهٔ استمرار حضور او در عرصهٔ هنر سینما است.
