صدیقه کیانفر یکی از بازیگران پیشکسوت و شناختهشدهٔ سینما، تلویزیون، تئاتر و رادیو ایران بود که فعالیت هنریاش را از دههٔ ۱۳۳۰ آغاز کرد و تا دههٔ ۱۳۹۰ ادامه یافت. او در طول سالها نقشهای متنوعی ایفا کرد و در فیلمهایی همچون «بحران»، «هامون» و «خاک و آتش» ظاهر شد، همچنین در سریالهایی مانند «میوهٔ ممنوعه» و «خوب، بد، زشت» حضور داشت. صداقت اجرای او و تجربهٔ گستردهٔ او در رادیو و تلویزیون، او را به چهرهای قابل احترام در هنر معاصر ایران تبدیل کرد.
نام کامل: صدیقه کیانفر
ملیت: ایرانی
شغلها: بازیگر، گویندهٔ رادیو
تعداد پسر/دختر + نامها: یک پسر خوانده
صدیقه کیانفر یکی از بازیگران پیشکسوت و شناختهشدهٔ سینما، تلویزیون، تئاتر و رادیو ایران بود که فعالیت هنریاش را از دههٔ ۱۳۳۰ آغاز کرد و تا دههٔ ۱۳۹۰ ادامه یافت. او در طول سالها نقشهای متنوعی ایفا کرد و در فیلمهایی همچون «بحران»، «هامون» و «خاک و آتش» ظاهر شد، همچنین در سریالهایی مانند «میوهٔ ممنوعه» و «خوب، بد، زشت» حضور داشت. صداقت اجرای او و تجربهٔ گستردهٔ او در رادیو و تلویزیون، او را به چهرهای قابل احترام در هنر معاصر ایران تبدیل کرد.
صدیقه کیانفر در روز ۲۰ بهمن ۱۳۱۱ در آبادان به دنیا آمد. او در دوران نوجوانی به همراه تحصیل شبانه در مدرسه، به کارنامهٔ فرهنگی و هنری علاقهمند شد. در سال ۱۳۳۶، در حالی که دانشآموز سال آخر مدرسه شبانهروزی بود، یکی از معلمانش صدای او را شنید و به رادیو معرفیاش کرد که آغازی برای ورود او به دنیای هنر شد.
اولین حضور سینمایی او با فیلم «بحران» به کارگردانی علیاصغر شادروان در سال ۱۳۶۶ بود. پس از آن در آثاری مانند «هامون»، «مجنون»، «آپارتمان شماره ۱۳»، «یک مرد یک خرس» و «خاک و آتش» ایفای نقش کرد. در عرصهٔ تلویزیون نیز در مجموعههایی چون «میوه ممنوعه»، «خوب، بد، زشت»، «ما فرشته نیستیم»، «کیمیا» و «در قصهها زندگی میکنند» حضور یافت.
صدیقه کیانفر کارش را ابتدا در رادیو نفت آبادان آغاز کرد و سپس به تهران منتقل شد. در تهران وارد گروه نمایشی باشگاه جوانان شد و بهتدریج در تئاتر و تلویزیون مشغول به کار شد. او به دلیل موقعیت شغلیاش پیش از انقلاب توانست پس از انقلاب دوران ممنوعیت فعالیت را پشت سر بگذارد و دوباره به صحنه بازگردد. او در دهههای مختلف با نسلهای گوناگون از کارگردانان و بازیگران همکاری داشت.
یکی از حقایق جالب دربارهٔ او این است که او یک پسر خوانده داشت که در واقع پسرخالهاش بود؛ زمانی که پدرش فوت کرد و مادرش توان مراقبت نداشت، کیانفر سرپرستی او را برعهده گرفت. همچنین او علاقهمند به برنامهٔ ورزشی نود بود و گفته بود در روزهای خاص تا صبح پای این برنامه مینشست. در سالهای پایانی عمرش نیز به خاطر بیماری و مشکلات جسمی با دشواریهایی روبهرو بود.
در زندگی او شایعات و نقدهایی دربارهٔ فراموش شدن هنرمندان پیشکسوت در جامعهٔ هنری مطرح میشد که کیانفر گاه به آنها واکنش نشان میداد. او در مصاحبهها از این گلایه میکرد که بعد از سالها فعالیت، برخی مسئولان به او و همکاران قدیمی بیتوجهی میکنند. همچنین در هنگام ایفای نقش در فیلم «امیر و غول چراغ جادو» گفته شده است که برای مدتی به درخت بسته شد و بعدها از عوارض جسمی آن رنج برد.
صدیقه کیانفر با سفری طولانی در دنیای هنر ایران، از رادیو آغاز کرد، به تلویزیون و سینما راه یافت و در همهٔ عرصهها حضوری قابل احترام داشت. او نماد باورمندی به هنر بود و با صدایی آرام و نقشآفرینیهایی ماندگار در قلب مخاطبان جای گرفت. وقتی درگذشت او را تسلیت گفتند، بسیاری از هنرمندان و مردم عادی، جایگاه او را در حافظهٔ هنر ایران تجدید نظر کردند.
نام کامل: صدیقه کیانفر
ملیت: ایرانی
شغلها: بازیگر، گویندهٔ رادیو
تعداد پسر/دختر + نامها: یک پسر خوانده
صدیقه کیانفر یکی از بازیگران پیشکسوت و شناختهشدهٔ سینما، تلویزیون، تئاتر و رادیو ایران بود که فعالیت هنریاش را از دههٔ ۱۳۳۰ آغاز کرد و تا دههٔ ۱۳۹۰ ادامه یافت. او در طول سالها نقشهای متنوعی ایفا کرد و در فیلمهایی همچون «بحران»، «هامون» و «خاک و آتش» ظاهر شد، همچنین در سریالهایی مانند «میوهٔ ممنوعه» و «خوب، بد، زشت» حضور داشت. صداقت اجرای او و تجربهٔ گستردهٔ او در رادیو و تلویزیون، او را به چهرهای قابل احترام در هنر معاصر ایران تبدیل کرد.
صدیقه کیانفر در روز ۲۰ بهمن ۱۳۱۱ در آبادان به دنیا آمد. او در دوران نوجوانی به همراه تحصیل شبانه در مدرسه، به کارنامهٔ فرهنگی و هنری علاقهمند شد. در سال ۱۳۳۶، در حالی که دانشآموز سال آخر مدرسه شبانهروزی بود، یکی از معلمانش صدای او را شنید و به رادیو معرفیاش کرد که آغازی برای ورود او به دنیای هنر شد.
اولین حضور سینمایی او با فیلم «بحران» به کارگردانی علیاصغر شادروان در سال ۱۳۶۶ بود. پس از آن در آثاری مانند «هامون»، «مجنون»، «آپارتمان شماره ۱۳»، «یک مرد یک خرس» و «خاک و آتش» ایفای نقش کرد. در عرصهٔ تلویزیون نیز در مجموعههایی چون «میوه ممنوعه»، «خوب، بد، زشت»، «ما فرشته نیستیم»، «کیمیا» و «در قصهها زندگی میکنند» حضور یافت.
صدیقه کیانفر کارش را ابتدا در رادیو نفت آبادان آغاز کرد و سپس به تهران منتقل شد. در تهران وارد گروه نمایشی باشگاه جوانان شد و بهتدریج در تئاتر و تلویزیون مشغول به کار شد. او به دلیل موقعیت شغلیاش پیش از انقلاب توانست پس از انقلاب دوران ممنوعیت فعالیت را پشت سر بگذارد و دوباره به صحنه بازگردد. او در دهههای مختلف با نسلهای گوناگون از کارگردانان و بازیگران همکاری داشت.
یکی از حقایق جالب دربارهٔ او این است که او یک پسر خوانده داشت که در واقع پسرخالهاش بود؛ زمانی که پدرش فوت کرد و مادرش توان مراقبت نداشت، کیانفر سرپرستی او را برعهده گرفت. همچنین او علاقهمند به برنامهٔ ورزشی نود بود و گفته بود در روزهای خاص تا صبح پای این برنامه مینشست. در سالهای پایانی عمرش نیز به خاطر بیماری و مشکلات جسمی با دشواریهایی روبهرو بود.
در زندگی او شایعات و نقدهایی دربارهٔ فراموش شدن هنرمندان پیشکسوت در جامعهٔ هنری مطرح میشد که کیانفر گاه به آنها واکنش نشان میداد. او در مصاحبهها از این گلایه میکرد که بعد از سالها فعالیت، برخی مسئولان به او و همکاران قدیمی بیتوجهی میکنند. همچنین در هنگام ایفای نقش در فیلم «امیر و غول چراغ جادو» گفته شده است که برای مدتی به درخت بسته شد و بعدها از عوارض جسمی آن رنج برد.
صدیقه کیانفر با سفری طولانی در دنیای هنر ایران، از رادیو آغاز کرد، به تلویزیون و سینما راه یافت و در همهٔ عرصهها حضوری قابل احترام داشت. او نماد باورمندی به هنر بود و با صدایی آرام و نقشآفرینیهایی ماندگار در قلب مخاطبان جای گرفت. وقتی درگذشت او را تسلیت گفتند، بسیاری از هنرمندان و مردم عادی، جایگاه او را در حافظهٔ هنر ایران تجدید نظر کردند.
