در کارخانهای بزرگ که زیر لایهای از نظم و سکوت، مسائل پنهان جریان دارد، سرقتهای مکرر مواد اولیه گرانقیمت، نظم مجموعه را به هم میریزد. مدیریت برای جلوگیری از آشفتگی، ماجرا را مخفی نگه میدارد، اما تکرار حوادث پای پلیس را به میان میکشد. همزمان، یکی از کارگران متهم میشود و زنجیرهای از شک، دروغ و پیچیدگی آغاز میگردد. داستان کنکل زمانی شکل میگیرد که پردهها کنار میروند و شخصیتها در معرض انتخابهایی قرار میگیرند که میتواند مسیر زندگیشان را تغییر دهد. در این میان، روابط میان افراد کارخانه، گذشتههایی که فراموش نشدهاند و انگیزههایی پنهان، هر کدام بخشی از پازل اصلی را تشکیل میدهند. حقیقت، همانقدر دور است که نزدیک. فقط باید آن را پیدا کرد.
رامتین لوافیپور کارگردان و نویسندهٔ ایرانی است که در سال ۱۹۷۳ در ایران متولد شد. او با فیلمهایی چون «آرام باش و تا هفت بشمار» (۲۰۰۸) و «برلین ۷-» (۲۰۱۳) شناخته شده است. لوافیپور در آثار خود به موضوعاتی چون مهاجرت، هویت و بقا میپردازد و یکی از چهرههای فعال سینمای مستقل ایران به شمار میرود.
نام کامل: رامتین لوافیپور
ملیت: ایرانی
شغلها: کارگردان، نویسنده
رامتین لوافیپور کارگردان و نویسندهٔ ایرانی است که در سال ۱۹۷۳ در ایران متولد شد. او با فیلمهایی چون «آرام باش و تا هفت بشمار» (۲۰۰۸) و «برلین ۷-» (۲۰۱۳) شناخته شده است. لوافیپور در آثار خود به موضوعاتی چون مهاجرت، هویت و بقا میپردازد و یکی از چهرههای فعال سینمای مستقل ایران به شمار میرود.
لوافیپور در ایران درد و بزرگ شد؛ منابع معتبر محل دقیق تولد یا دورهٔ نوجوانی او را با جزئیات ثبت نکردهاند. با این حال، نخستین ایدههای فیلمسازیاش را در ایران شکل داده و سپس مسیر حرفهای خود را آغاز کرد.
از میان آثار شاخص او میتوان به «Be Calm and Count to Seven» (۲۰۰۸) و «Berlin ۷-» (۲۰۱۳) اشاره کرد. «Berlin ۷-» ترکیبی از همکاری ایران و آلمان است و موضوع مهاجرت را در بستر زندگی مهاجران افغان بررسی میکند. سایر آثار او نیز غالباً در ژانر اجتماعی-درام ساخته شدهاند.
او کار خود را با فیلمسازی مستقل آغاز کرد و رفتهرفته وارد فضای سینمای بینالمللی گردید. فیلم «Berlin ۷-» در جشنوارهها حضور یافت و موجب شناخت بیشتر او شد. لوافیپور در کنار نویسندگی و کارگردانی، پروژههایی با موضوعات بینمرزی تولید کرده است.
یکی از افتخارات فیلم «Berlin ۷-» کسب جایزهٔ بخش بینالملل جشنواره فجر ایران است. همچنین این اثر برای دریافت جوایز چند نامزد شده است. این موفقیتها، جایگاه لوافیپور را در سینمای ایران و خارج از آن تقویت کردهاند.
یکی از نکات جالب دربارهٔ لوافیپور این است که موضوع مهاجرت را از دیدگاه جنوب ایران و تجربهٔ شخصی مهاجران بررسی میکند. همچنین، ترکیب ایران و اروپا در ساخت فیلم «Berlin ۷-» نشاندهندهٔ وسعت دید اوست.
لوافیپور عمدتاً از حاشیههای رسانهای دوری کرده و فعالیتش را معطوف به تولید فیلم نموده است. با این وجود، برخی نقدها بر شیوهٔ روایت وی در نمایش مهاجرت و بحرانهای اجتماعی وارد شده است.
رامتین لوافیپور کارگردانی است که با دغدغهٔ اجتماعی و نگاه میانمرزی، آثار خوشساختی ارائه داده است. اگرچه اطلاعات کامل زندگی شخصی و تحصیلی او کمابیش نامشخص است، ولی آثارش ثابت کردهاند که صدایی جدید و مؤثر در سینمای ایران هستند.
نام کامل: رامتین لوافیپور
ملیت: ایرانی
شغلها: کارگردان، نویسنده
رامتین لوافیپور کارگردان و نویسندهٔ ایرانی است که در سال ۱۹۷۳ در ایران متولد شد. او با فیلمهایی چون «آرام باش و تا هفت بشمار» (۲۰۰۸) و «برلین ۷-» (۲۰۱۳) شناخته شده است. لوافیپور در آثار خود به موضوعاتی چون مهاجرت، هویت و بقا میپردازد و یکی از چهرههای فعال سینمای مستقل ایران به شمار میرود.
لوافیپور در ایران درد و بزرگ شد؛ منابع معتبر محل دقیق تولد یا دورهٔ نوجوانی او را با جزئیات ثبت نکردهاند. با این حال، نخستین ایدههای فیلمسازیاش را در ایران شکل داده و سپس مسیر حرفهای خود را آغاز کرد.
از میان آثار شاخص او میتوان به «Be Calm and Count to Seven» (۲۰۰۸) و «Berlin ۷-» (۲۰۱۳) اشاره کرد. «Berlin ۷-» ترکیبی از همکاری ایران و آلمان است و موضوع مهاجرت را در بستر زندگی مهاجران افغان بررسی میکند. سایر آثار او نیز غالباً در ژانر اجتماعی-درام ساخته شدهاند.
او کار خود را با فیلمسازی مستقل آغاز کرد و رفتهرفته وارد فضای سینمای بینالمللی گردید. فیلم «Berlin ۷-» در جشنوارهها حضور یافت و موجب شناخت بیشتر او شد. لوافیپور در کنار نویسندگی و کارگردانی، پروژههایی با موضوعات بینمرزی تولید کرده است.
یکی از افتخارات فیلم «Berlin ۷-» کسب جایزهٔ بخش بینالملل جشنواره فجر ایران است. همچنین این اثر برای دریافت جوایز چند نامزد شده است. این موفقیتها، جایگاه لوافیپور را در سینمای ایران و خارج از آن تقویت کردهاند.
یکی از نکات جالب دربارهٔ لوافیپور این است که موضوع مهاجرت را از دیدگاه جنوب ایران و تجربهٔ شخصی مهاجران بررسی میکند. همچنین، ترکیب ایران و اروپا در ساخت فیلم «Berlin ۷-» نشاندهندهٔ وسعت دید اوست.
لوافیپور عمدتاً از حاشیههای رسانهای دوری کرده و فعالیتش را معطوف به تولید فیلم نموده است. با این وجود، برخی نقدها بر شیوهٔ روایت وی در نمایش مهاجرت و بحرانهای اجتماعی وارد شده است.
رامتین لوافیپور کارگردانی است که با دغدغهٔ اجتماعی و نگاه میانمرزی، آثار خوشساختی ارائه داده است. اگرچه اطلاعات کامل زندگی شخصی و تحصیلی او کمابیش نامشخص است، ولی آثارش ثابت کردهاند که صدایی جدید و مؤثر در سینمای ایران هستند.
