فیلیپ سارد، آهنگساز برجستهٔ فرانسوی سینما، در ۲۱ ژوئن ۱۹۴۸ در نویل-سور-سن، ایل-دو-فرانس به دنیا آمد. او از دههٔ ۱۹۷۰ تا امروز بیش از ۲۰۰ فیلم و مجموعهٔ تلویزیونی را آهنگسازی کرده است و با سبک منحصربهفرد و همکاریهای بلندمدتی با کارگردانان مطرحی مانند کلود سوته، برتراند تاورنیه و رومن پولانسکی شناخته میشود. برای موسیقی فیلم «تس» نامزد جایزهٔ اسکار و برای «باروکو» برندهٔ جایزه سزار شده است.
نام کامل: فیلیپ آلبر سارد
ملیت: فرانسوی
شغلها: آهنگساز فیلم، آهنگساز تلویزیون
آخرین مدرک تحصیلی: تحصیل در کنسرواتوار پاریس
مادر: آندره گابریل
تعداد پسر/دختر + نامها: دو دختر (Ponette، Liza)
Nave Florence: حدود ۱۹۹۰–۱۹۹۱
Clotilde Burrer: ۱۹۹۴–تاکنون
فیلیپ سارد، آهنگساز برجستهٔ فرانسوی سینما، در ۲۱ ژوئن ۱۹۴۸ در نویل-سور-سن، ایل-دو-فرانس به دنیا آمد. او از دههٔ ۱۹۷۰ تا امروز بیش از ۲۰۰ فیلم و مجموعهٔ تلویزیونی را آهنگسازی کرده است و با سبک منحصربهفرد و همکاریهای بلندمدتی با کارگردانان مطرحی مانند کلود سوته، برتراند تاورنیه و رومن پولانسکی شناخته میشود. برای موسیقی فیلم «تس» نامزد جایزهٔ اسکار و برای «باروکو» برندهٔ جایزه سزار شده است.
او در خانوادهای هنرمند و علاقهمند به موسیقی به دنیا آمد؛ مادرش، آندره گابریل، خواننده اپرای پاریس بود و سارد از سه سالگی به موسیقی علاقهمند شد. در چهار سالگی قطعهای از «کارمن» را کارگردانی کرد و در پنج سالگی اولین فیلم کوتاه خود را ساخت. تحصیلات موسیقاییاش را در کنسرواتوار پاریس نزد Noël Gallon ادامه داد و بذر حرفهٔ آهنگسازی در آن دوره شکل گرفت.
فیلم نخست حرفهای او «Les Choses de la vie» (۱۹۶۹) برای کلود سوته بود که پایهگذار همکاریهای بعدی با او شد. آثار برجستهٔ او شامل «باروکو» (۱۹۷۶)، «تس» (۱۹۷۹)، «قصد زندگی» و «مأمور قطار» است. او همچنین با رومن پولانسکی (تس، مستأجر)، آندره تچینه، برتراند تاورنیه و ژاک دوئیلون همکاری داشت.
سارد در طول دوران حرفهای خود به یکی از شناختهشدهترین آهنگسازان فرانسه تبدیل شد، با همکاریهای بلندمدت با کارگردانان بزرگ. در سال ۱۹۸۸ عضو هیئت داوری جشنواره کن بود و استودیوی شخصی موسیقیاش را با مشارکت ویلیام فلاژوله بنیانگذاری کرد. سبک منحصربهفرد او ترکیبی از موسیقی کلاسیک، جاز و تجربیات اجتماعی است.
برای موسیقی «باروکو» در سال ۱۹۷۷ جایزه سزار بهترین موسیقی را گرفت و برای «تس» در سال ۱۹۸۱ نامزد اسکار شد. در سال ۱۹۹۳ جایزهٔ موسیقی جوزف پلاتو را دریافت کرد. همچنین چندین نامزدی سزار برای آثار متعدد در کارنامهٔ حرفهایاش ثبت شده است.
او از کودکی با موسیقی و فیلم عجین بود؛ نهتنها مادرش در اپرا میخواند بلکه خودش در پنج سالگی فیلم کوتاه ساخت. همکاریهای دیرینهاش با کارگردانان فرانسوی باعث شد که موسیقی سینمای فرانسه شکل جدیدی به خود بگیرد.
اگرچه برخی حواشی و نقدها دربارهٔ سبک محبوبش وجود دارد، اما او همواره اعتبار و احترام حرفهای خود را حفظ کرده است و همچنان آثار مورد علاقهٔ کارگردانان باقی مانده است.
فیلیپ سارد آهنگساز صاحب سبک سینمای فرانسه و جهان است که با بیش از پنج دهه فعالیت، آثار او تأثیر قابلتوجهی در موسیقی فیلم کردهاند. میراث هنری او، یادگاری از توجه به جزئیات موسیقایی، همخوانی با تصویر و وفاداری به نگاه خلاقانه است.
نام کامل: فیلیپ آلبر سارد
ملیت: فرانسوی
شغلها: آهنگساز فیلم، آهنگساز تلویزیون
آخرین مدرک تحصیلی: تحصیل در کنسرواتوار پاریس
مادر: آندره گابریل
تعداد پسر/دختر + نامها: دو دختر (Ponette، Liza)
Nave Florence: حدود ۱۹۹۰–۱۹۹۱
Clotilde Burrer: ۱۹۹۴–تاکنون
فیلیپ سارد، آهنگساز برجستهٔ فرانسوی سینما، در ۲۱ ژوئن ۱۹۴۸ در نویل-سور-سن، ایل-دو-فرانس به دنیا آمد. او از دههٔ ۱۹۷۰ تا امروز بیش از ۲۰۰ فیلم و مجموعهٔ تلویزیونی را آهنگسازی کرده است و با سبک منحصربهفرد و همکاریهای بلندمدتی با کارگردانان مطرحی مانند کلود سوته، برتراند تاورنیه و رومن پولانسکی شناخته میشود. برای موسیقی فیلم «تس» نامزد جایزهٔ اسکار و برای «باروکو» برندهٔ جایزه سزار شده است.
او در خانوادهای هنرمند و علاقهمند به موسیقی به دنیا آمد؛ مادرش، آندره گابریل، خواننده اپرای پاریس بود و سارد از سه سالگی به موسیقی علاقهمند شد. در چهار سالگی قطعهای از «کارمن» را کارگردانی کرد و در پنج سالگی اولین فیلم کوتاه خود را ساخت. تحصیلات موسیقاییاش را در کنسرواتوار پاریس نزد Noël Gallon ادامه داد و بذر حرفهٔ آهنگسازی در آن دوره شکل گرفت.
فیلم نخست حرفهای او «Les Choses de la vie» (۱۹۶۹) برای کلود سوته بود که پایهگذار همکاریهای بعدی با او شد. آثار برجستهٔ او شامل «باروکو» (۱۹۷۶)، «تس» (۱۹۷۹)، «قصد زندگی» و «مأمور قطار» است. او همچنین با رومن پولانسکی (تس، مستأجر)، آندره تچینه، برتراند تاورنیه و ژاک دوئیلون همکاری داشت.
سارد در طول دوران حرفهای خود به یکی از شناختهشدهترین آهنگسازان فرانسه تبدیل شد، با همکاریهای بلندمدت با کارگردانان بزرگ. در سال ۱۹۸۸ عضو هیئت داوری جشنواره کن بود و استودیوی شخصی موسیقیاش را با مشارکت ویلیام فلاژوله بنیانگذاری کرد. سبک منحصربهفرد او ترکیبی از موسیقی کلاسیک، جاز و تجربیات اجتماعی است.
برای موسیقی «باروکو» در سال ۱۹۷۷ جایزه سزار بهترین موسیقی را گرفت و برای «تس» در سال ۱۹۸۱ نامزد اسکار شد. در سال ۱۹۹۳ جایزهٔ موسیقی جوزف پلاتو را دریافت کرد. همچنین چندین نامزدی سزار برای آثار متعدد در کارنامهٔ حرفهایاش ثبت شده است.
او از کودکی با موسیقی و فیلم عجین بود؛ نهتنها مادرش در اپرا میخواند بلکه خودش در پنج سالگی فیلم کوتاه ساخت. همکاریهای دیرینهاش با کارگردانان فرانسوی باعث شد که موسیقی سینمای فرانسه شکل جدیدی به خود بگیرد.
اگرچه برخی حواشی و نقدها دربارهٔ سبک محبوبش وجود دارد، اما او همواره اعتبار و احترام حرفهای خود را حفظ کرده است و همچنان آثار مورد علاقهٔ کارگردانان باقی مانده است.
فیلیپ سارد آهنگساز صاحب سبک سینمای فرانسه و جهان است که با بیش از پنج دهه فعالیت، آثار او تأثیر قابلتوجهی در موسیقی فیلم کردهاند. میراث هنری او، یادگاری از توجه به جزئیات موسیقایی، همخوانی با تصویر و وفاداری به نگاه خلاقانه است.
