پل جوزف شریدر فیلمنامهنویس، کارگردان و منتقد سینما آمریکایی است که با نگارش فیلمنامههایی همچون «Taxi Driver» (۱۹۷۶) شناخته شد. او بیشتر به خاطر همکاریهایش با Martin Scorsese و همچنین سبک سینماییاش که به مردان تنها و بحرانزا میپردازد، مورد توجه قرار گرفته است. آثار او تاثیر عمدهای بر سینمای مستقل و جریان «نیویورک نو» داشتهاند.
نام کامل: پل جوزف شریدر
ملیت: آمریکایی
شغلها: فیلمنامهنویس، کارگردان، منتقد فیلم
آخرین مدرک تحصیلی: کارشناسی ارشد مطالعات فیلم
قد (سانتیمتر):173
اعضای خانواده
پدر: چارلز اِی. شریدر
مادر: جان فیشر
فرزندان
تعداد پسر/دختر + نامها: دو فرزند: «مولی یوهانا شریدر» و «سام شریدر»
همسر(ها)
ژنین اپووال (۱۹۶۹–۱۹۷۶)
ماری بث هرت (از ۱۹۸۳ تا کنون)
علاقهمندیها
فیلم: «Taxi Driver»
کتاب: «Transcendental Style in Film»
پل جوزف شریدر فیلمنامهنویس، کارگردان و منتقد سینما آمریکایی است که با نگارش فیلمنامههایی همچون «Taxi Driver» (۱۹۷۶) شناخته شد. او بیشتر به خاطر همکاریهایش با Martin Scorsese و همچنین سبک سینماییاش که به مردان تنها و بحرانزا میپردازد، مورد توجه قرار گرفته است. آثار او تاثیر عمدهای بر سینمای مستقل و جریان «نیویورک نو» داشتهاند.
پل شریدر در تاریخ ۲۲ ژوئیهٔ ۱۹۴۶ در شهر گرند رپیدز، میشیگان به دنیا آمد. او در خانوادهای کلوینیگرا بزرگ شد و تا سن ۱۸ سالگی اجازهٔ دیدن فیلم نداشت که این تجربهٔ متفاوت بعدها در نگاه خلاقانهٔ او منعکس شد. تحصیلات اولیهٔ او در کالج کلوین انجام شد و سپس به سمت مطالعات فیلم در دانشگاه کالیفرنیا، لسآنجلس رفت.
شریدر فیلمنامهٔ Taxi Driver را نوشت و سپس با اسکورسزی در «Raging Bull» (۱۹۸۰) همکاری کرد. او کارگردانی آثاری چون «Blue Collar» (۱۹۷۸)، «Mishima: A Life in Four Chapters» (۱۹۸۵) و «First Reformed» (۲۰۱۷) را بر عهده داشت. این آثار نشاندهندهٔ تنوع موضوعی او از بزهکاری شهری تا بحرانهای معنایی هستند.
پس از آموزش در UCLA، شریدر ابتدا به عنوان منتقد فیلم فعالیت کرد و سپس وارد فیلمنامهنویسی شد. موفقیت Taxi Driver، کار او را به عنوان یکی از نویسندگان برجستهٔ هالیوود تثبیت کرد. او بعدها وارد کارگردانی شد و با ایدهٔ مردان در اتاق («man in a room») سبک خاص خود را پایهریزی کرد که در آثارش بازتاب یافته است.
شریدر برای فیلم First Reformed نامزد اسکار بهترین فیلمنامهٔ اصلی شد و در سال ۲۰۲۲ از جشنوارهٔ ونیز جایزهٔ «لایفتایم گلدن لاین» دریافت کرد. نقش او بهعنوان پیشگام سینمای مستقل آمریکا نیز توسط منتقدان بهطور مکرر برجسته شده است.
قد او برابر با ۱٫۷۳ متر است. او کتاب «Transcendental Style in Film: Ozu, Bresson, Dreyer» را نویسنده بوده که نشاندهندهٔ نگاه نظری او به سینما است. همچنین برادرش، لئونارد شریدر، نیز فیلمنامهنویس بوده است.
شریدر در دورهای با اعتیاد به کوکائین مبارزه میکرد و این یکی از عوامل طلاق اول او بود. همچنین دوران کودکی وی با ممنوعیت دیدن فیلم تا سن ۱۸ سالگی همراه بود و این تجربهٔ متفاوت بعدها در آثارش بازتاب یافت.
پل شریدر هنرمندی جهانی است که با تلفیق نگاه نظری، تجربهٔ عملی در فیلمنامه و کارگردانی، و وجود بحرانهای انسانی و معنایی در آثارش، سهمی ماندگار در سینما کرده است. او نهتنها داستانپرداز برجستهای است بلکه یکی از صداهای مهم در بازاندیشی سینما و انسانیت به شمار میآید.
نام کامل: پل جوزف شریدر
ملیت: آمریکایی
شغلها: فیلمنامهنویس، کارگردان، منتقد فیلم
آخرین مدرک تحصیلی: کارشناسی ارشد مطالعات فیلم
قد (سانتیمتر):173
اعضای خانواده
پدر: چارلز اِی. شریدر
مادر: جان فیشر
فرزندان
تعداد پسر/دختر + نامها: دو فرزند: «مولی یوهانا شریدر» و «سام شریدر»
همسر(ها)
ژنین اپووال (۱۹۶۹–۱۹۷۶)
ماری بث هرت (از ۱۹۸۳ تا کنون)
علاقهمندیها
فیلم: «Taxi Driver»
کتاب: «Transcendental Style in Film»
پل جوزف شریدر فیلمنامهنویس، کارگردان و منتقد سینما آمریکایی است که با نگارش فیلمنامههایی همچون «Taxi Driver» (۱۹۷۶) شناخته شد. او بیشتر به خاطر همکاریهایش با Martin Scorsese و همچنین سبک سینماییاش که به مردان تنها و بحرانزا میپردازد، مورد توجه قرار گرفته است. آثار او تاثیر عمدهای بر سینمای مستقل و جریان «نیویورک نو» داشتهاند.
پل شریدر در تاریخ ۲۲ ژوئیهٔ ۱۹۴۶ در شهر گرند رپیدز، میشیگان به دنیا آمد. او در خانوادهای کلوینیگرا بزرگ شد و تا سن ۱۸ سالگی اجازهٔ دیدن فیلم نداشت که این تجربهٔ متفاوت بعدها در نگاه خلاقانهٔ او منعکس شد. تحصیلات اولیهٔ او در کالج کلوین انجام شد و سپس به سمت مطالعات فیلم در دانشگاه کالیفرنیا، لسآنجلس رفت.
شریدر فیلمنامهٔ Taxi Driver را نوشت و سپس با اسکورسزی در «Raging Bull» (۱۹۸۰) همکاری کرد. او کارگردانی آثاری چون «Blue Collar» (۱۹۷۸)، «Mishima: A Life in Four Chapters» (۱۹۸۵) و «First Reformed» (۲۰۱۷) را بر عهده داشت. این آثار نشاندهندهٔ تنوع موضوعی او از بزهکاری شهری تا بحرانهای معنایی هستند.
پس از آموزش در UCLA، شریدر ابتدا به عنوان منتقد فیلم فعالیت کرد و سپس وارد فیلمنامهنویسی شد. موفقیت Taxi Driver، کار او را به عنوان یکی از نویسندگان برجستهٔ هالیوود تثبیت کرد. او بعدها وارد کارگردانی شد و با ایدهٔ مردان در اتاق («man in a room») سبک خاص خود را پایهریزی کرد که در آثارش بازتاب یافته است.
شریدر برای فیلم First Reformed نامزد اسکار بهترین فیلمنامهٔ اصلی شد و در سال ۲۰۲۲ از جشنوارهٔ ونیز جایزهٔ «لایفتایم گلدن لاین» دریافت کرد. نقش او بهعنوان پیشگام سینمای مستقل آمریکا نیز توسط منتقدان بهطور مکرر برجسته شده است.
قد او برابر با ۱٫۷۳ متر است. او کتاب «Transcendental Style in Film: Ozu, Bresson, Dreyer» را نویسنده بوده که نشاندهندهٔ نگاه نظری او به سینما است. همچنین برادرش، لئونارد شریدر، نیز فیلمنامهنویس بوده است.
شریدر در دورهای با اعتیاد به کوکائین مبارزه میکرد و این یکی از عوامل طلاق اول او بود. همچنین دوران کودکی وی با ممنوعیت دیدن فیلم تا سن ۱۸ سالگی همراه بود و این تجربهٔ متفاوت بعدها در آثارش بازتاب یافت.
پل شریدر هنرمندی جهانی است که با تلفیق نگاه نظری، تجربهٔ عملی در فیلمنامه و کارگردانی، و وجود بحرانهای انسانی و معنایی در آثارش، سهمی ماندگار در سینما کرده است. او نهتنها داستانپرداز برجستهای است بلکه یکی از صداهای مهم در بازاندیشی سینما و انسانیت به شمار میآید.
