سر نایجل بارنارد هاثورن (Nigel Hawthorne) یکی از پیشکسوتان تئاتر، تلویزیون و سینمای بریتانیا بود که از اواسط قرن بیستم تا آغاز هزاره سوم درخشان ظاهر شد. او با ایفای نقش “سر همفری اپلبی” در سریالهای «Yes Minister» و «Yes, Prime Minister» به شهرت فراوان رسید و جوایز متعدد BAFTA را به دست آورد. در سینما نیز با بازی در «جنون شاه جورج» (The Madness of King George) جایزهٔ BAFTA بهترین بازیگر نقش اول را برد و نامزد اسکار شد.
نام کامل: Nigel Barnard Hawthorne
لقب/القاب: Sir
ملیت: بریتانیایی
شغلها: بازیگر
قد (سانتیمتر): ۱۸۲
پدر: Charles Barnard Hawthorne
مادر: Agnes Rosemary Hawthorne (née Rice)
Trevor Bentham (شریک): ۱۹۷۹–۲۰۰۱
سر نایجل بارنارد هاثورن (Nigel Hawthorne) یکی از پیشکسوتان تئاتر، تلویزیون و سینمای بریتانیا بود که از اواسط قرن بیستم تا آغاز هزاره سوم درخشان ظاهر شد. او با ایفای نقش “سر همفری اپلبی” در سریالهای «Yes Minister» و «Yes, Prime Minister» به شهرت فراوان رسید و جوایز متعدد BAFTA را به دست آورد. در سینما نیز با بازی در «جنون شاه جورج» (The Madness of King George) جایزهٔ BAFTA بهترین بازیگر نقش اول را برد و نامزد اسکار شد.
او در ۵ آوریل ۱۹۲۹ در کاونتری، وارویکشایر انگلستان به دنیا آمد. پدرش پزشک بود و مادرش آگنس رزمری (با نام خانوادگی Rice). در سن سه سالگی، خانوادهٔ او به کیپ تاون در آفریقای جنوبی نقل مکان کرد. او در آنجا در مدرسهٔ St George’s Grammar School شرکت کرد و ابتدا تحصیل در دانشگاه کیپ تاون را آغاز کرد، اما تحصیلات دانشگاهی را نیمهتمام رها کرد تا به بریتانیا بازگردد و هنر بازیگری را دنبال کند.
در تلویزیون، نقش برجستهٔ او سر همفری اپلبی در «Yes Minister» (۱۹۸۰–۱۹۸۳) و دنباله آن «Yes, Prime Minister» (۱۹۸۶–۱۹۸۸) است که او را به چهرهای شناختهشده در بریتانیا تبدیل کرد. سینماییترین نقش مهم او، نقش پادشاه جورج سوم در «The Madness of King George» (۱۹۹۴) بود. همچنین در فیلمهایی مانند «Gandhi» (۱۹۸۲)، «Firefox» (۱۹۸۲)، «Richard III» (۱۹۹۵) و آثار انیمیشنی مانند «The Black Cauldron» و «Tarzan» نیز حضور داشت.
حرفهٔ او از دههٔ ۱۹۵۰ آغاز شد، با کار در صحنهٔ کیپ تاون و سپس بازگشت به لندن. در دههٔ ۱۹۹۰ نقشی تاریخی و مهم به دست آورد و با اجرای قدرتمندش در نقش پادشاه جورج سوم، جایزهٔ Olivier را برای اجرای روی صحنه و BAFTA فیلم را برای نقش سینمایی برد.
او چهار بار برندهٔ BAFTA TV Award برای عملکرد در «Yes Minister» و «Yes, Prime Minister» شد. همچنین جایزهٔ BAFTA فیلم برای «The Madness of King George» را برد و برای همین نقش نامزد جایزهٔ اسکار شد. در تئاتر جایزهٔ Olivier و Tony را کسب کرده و در ۱۹۸۷ به عنوان Commander of the Order of the British Empire (CBE) و در ۱۹۹۹ به شوالیه (Sir) منصوب شد.
علیرغم شهرتش، زندگی خصوصی وی تا حد زیادی محافظتشده باقی ماند. در سال ۱۹۹۵ مجبور شد رسماً بابت گرایش جنسیاش اظهارنظر کند، چرا که رسانهها این موضوع را مطرح کرده بودند. او با همپیمان مدت طولانیاش، Trevor Bentham، تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۱ زندگی میکرد.
او در سالهای پایانی زندگیاش دچار سرطان پانکراس شد و چندین عمل جراحی انجام داد، اما در ۲۶ دسامبر ۲۰۰۱ در خانهاش دچار حملهٔ قلبی شد و درگذشت. مرگ او تأثیر عمیقی بر جامعهٔ هنری بریتانیا برجای گذاشت.
نام کامل: Nigel Barnard Hawthorne
لقب/القاب: Sir
ملیت: بریتانیایی
شغلها: بازیگر
قد (سانتیمتر): ۱۸۲
پدر: Charles Barnard Hawthorne
مادر: Agnes Rosemary Hawthorne (née Rice)
Trevor Bentham (شریک): ۱۹۷۹–۲۰۰۱
سر نایجل بارنارد هاثورن (Nigel Hawthorne) یکی از پیشکسوتان تئاتر، تلویزیون و سینمای بریتانیا بود که از اواسط قرن بیستم تا آغاز هزاره سوم درخشان ظاهر شد. او با ایفای نقش “سر همفری اپلبی” در سریالهای «Yes Minister» و «Yes, Prime Minister» به شهرت فراوان رسید و جوایز متعدد BAFTA را به دست آورد. در سینما نیز با بازی در «جنون شاه جورج» (The Madness of King George) جایزهٔ BAFTA بهترین بازیگر نقش اول را برد و نامزد اسکار شد.
او در ۵ آوریل ۱۹۲۹ در کاونتری، وارویکشایر انگلستان به دنیا آمد. پدرش پزشک بود و مادرش آگنس رزمری (با نام خانوادگی Rice). در سن سه سالگی، خانوادهٔ او به کیپ تاون در آفریقای جنوبی نقل مکان کرد. او در آنجا در مدرسهٔ St George’s Grammar School شرکت کرد و ابتدا تحصیل در دانشگاه کیپ تاون را آغاز کرد، اما تحصیلات دانشگاهی را نیمهتمام رها کرد تا به بریتانیا بازگردد و هنر بازیگری را دنبال کند.
در تلویزیون، نقش برجستهٔ او سر همفری اپلبی در «Yes Minister» (۱۹۸۰–۱۹۸۳) و دنباله آن «Yes, Prime Minister» (۱۹۸۶–۱۹۸۸) است که او را به چهرهای شناختهشده در بریتانیا تبدیل کرد. سینماییترین نقش مهم او، نقش پادشاه جورج سوم در «The Madness of King George» (۱۹۹۴) بود. همچنین در فیلمهایی مانند «Gandhi» (۱۹۸۲)، «Firefox» (۱۹۸۲)، «Richard III» (۱۹۹۵) و آثار انیمیشنی مانند «The Black Cauldron» و «Tarzan» نیز حضور داشت.
حرفهٔ او از دههٔ ۱۹۵۰ آغاز شد، با کار در صحنهٔ کیپ تاون و سپس بازگشت به لندن. در دههٔ ۱۹۹۰ نقشی تاریخی و مهم به دست آورد و با اجرای قدرتمندش در نقش پادشاه جورج سوم، جایزهٔ Olivier را برای اجرای روی صحنه و BAFTA فیلم را برای نقش سینمایی برد.
او چهار بار برندهٔ BAFTA TV Award برای عملکرد در «Yes Minister» و «Yes, Prime Minister» شد. همچنین جایزهٔ BAFTA فیلم برای «The Madness of King George» را برد و برای همین نقش نامزد جایزهٔ اسکار شد. در تئاتر جایزهٔ Olivier و Tony را کسب کرده و در ۱۹۸۷ به عنوان Commander of the Order of the British Empire (CBE) و در ۱۹۹۹ به شوالیه (Sir) منصوب شد.
علیرغم شهرتش، زندگی خصوصی وی تا حد زیادی محافظتشده باقی ماند. در سال ۱۹۹۵ مجبور شد رسماً بابت گرایش جنسیاش اظهارنظر کند، چرا که رسانهها این موضوع را مطرح کرده بودند. او با همپیمان مدت طولانیاش، Trevor Bentham، تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۱ زندگی میکرد.
او در سالهای پایانی زندگیاش دچار سرطان پانکراس شد و چندین عمل جراحی انجام داد، اما در ۲۶ دسامبر ۲۰۰۱ در خانهاش دچار حملهٔ قلبی شد و درگذشت. مرگ او تأثیر عمیقی بر جامعهٔ هنری بریتانیا برجای گذاشت.
سر نایجل هاثورن با بهرهمندی از تکنیک بازیگری قوی، حضور در نقشهایی با عمق روانشناختی و تأثیرگذاری در تئاتر و رسانههای تصویری، جایگاهی ویژه در هنر بریتانیا کسب کرد. آثار ماندگار او همچنان الهامبخش هنرمندان جوان و علاقهمندان تئاتر و سینماست.
سر نایجل هاثورن با بهرهمندی از تکنیک بازیگری قوی، حضور در نقشهایی با عمق روانشناختی و تأثیرگذاری در تئاتر و رسانههای تصویری، جایگاهی ویژه در هنر بریتانیا کسب کرد. آثار ماندگار او همچنان الهامبخش هنرمندان جوان و علاقهمندان تئاتر و سینماست.
