ساتوکو در سه مقطع از زندگی‌اش، در پانزده‌سالگی، سی‌وپنج‌سالگی و پنجاه‌وپنج‌سالگی، با نوشتن روبه‌رو می‌شود. نوجوانی که پس از دیداری کوتاه با هم‌کلاسی‌اش هایاسه در درمانگاه گوش‌وحلق‌وبینی، داستانی با الهام از احساساتش می‌نویسد. سال‌ها بعد، ساتوکو که در شرکتی فعال در حوزه تبلیغات فیلم کار می‌کند، پس از آنکه همسر معشوق متأهلش او را با چاقو زخمی می‌کند و به بیمارستان می‌رود، نوشتن را آغاز می‌کند. در پنجاه‌وپنج‌سالگی نیز، در آخرین روزی که برای سه پسرش ناهار آماده می‌کند، رؤیای کودکی‌اش برای نویسنده‌شدن را به یاد می‌آورد و قلم به دست می‌گیرد.
