در فضایی پرشور و طنزآمیز، «نیکولا کوچولو» (Le Petit Nicolas) داستان پسرک شیرینطبعی را دنبال میکند که زندگی آرامش در روستایی فرانسه را سپری میکند؛ اما وقتی با خبری هیجانانگیز درباره رسیدن یک خواهر یا برادر جدید مواجه میشود، دنیا برایش دگرگون میشود. این فیلم فانتزی-کمدی با لحنی نورانی و بیفساد به ماجراهایی میپردازد که در ذهن یک کودک کوچک میگذرند—از بازی با دوستان تا دغدغههای قلبیاش—بدون افشای پایان قصه. اثر به کارگردانی لوران تیرهار و با بازی جذاب ماکسیم گودار در نقش نیکولا، ابتدا در سال ۲۰۰۹ به روی پرده آمد و با اقتباسی ظریف و لطیف از داستانهای رنه گوسینی و ژان-ژاک سمپه، تصویری گرم و وفادار از دنیای کودکانه ارائه میدهد.
میشل گالابرو (Michel Galabru) بازیگر بزرگ فرانسوی بود که با بیش از ۲۵۰ فیلم در کارنامهٔ حرفهای خود، از دههٔ ۱۹۵۰ تا ۲۰۱۶ فعالیت کرد. او در ۲۷ اکتبر ۱۹۲۲ در صفی (محافظتشده فرانسوی در مراکش) به دنیا آمد و در ۴ ژانویه ۲۰۱۶ در پاریس درگذشت. گالابرو بهویژه برای همکاریهایش با بازیگر بزرگ لوئیس دُ فونه در مجموعهٔ «ژاندارمهای سنتروپه» و نیز برای فیلم «قاضی و قاتل» که به دریافت جایزهٔ سزار انجامید، شناخته میشود.
نام کامل: میشل لوئی ادموند گالابرو
ملیت: فرانسوی
شغلها: بازیگر
اعضای خانواده
پدر: پل گالابرو
مادر: ایوِن پیری
فرزندان
تعداد: ۳
همسر(ها)
آنِت ژاکو: 1954–1980s
علاقهمندیها
بازیگر: لوئی دُ فونه
فیلم: «Le Gendarme de Saint-Tropez»
میشل گالابرو (Michel Galabru) بازیگر بزرگ فرانسوی بود که با بیش از ۲۵۰ فیلم در کارنامهٔ حرفهای خود، از دههٔ ۱۹۵۰ تا ۲۰۱۶ فعالیت کرد. او در ۲۷ اکتبر ۱۹۲۲ در صفی (محافظتشده فرانسوی در مراکش) به دنیا آمد و در ۴ ژانویه ۲۰۱۶ در پاریس درگذشت. گالابرو بهویژه برای همکاریهایش با بازیگر بزرگ لوئیس دُ فونه در مجموعهٔ «ژاندارمهای سنتروپه» و نیز برای فیلم «قاضی و قاتل» که به دریافت جایزهٔ سزار انجامید، شناخته میشود.
میشل لوئی ادموند گالابرو در ۲۷ اکتبر ۱۹۲۲ در بندر صفی مراکش هنگام دوران برپا بودن محافظت فرانسه متولد شد. نخستین سالهای زندگیاش را در محیطی نظامی و مهندسی که پدرش مهندس پل گالابرو بود، گذراند. او پس از بازگشت به فرانسه، دوران دبیرستان را در مدرسه ژِسوئی سانتلوئی-دو-گونزاگ سپری کرد و سپس وارد کنسِرواتوار ملی هنرهای نمایشی پاریس شد.
گالابرو در سال ۱۹۴۹ با «La Bataille du Feu» وارد سینما شد، اما در سال ۱۹۶۴ با «Le Gendarme de Saint-Tropez» به شهرت رسید بهعنوان ژروم گربِر. او بعدها در آثار مهمی چون «Subway» (۱۹۸۵) و «Belle Époque» (۱۹۹۲) نیز حضور یافت. تنوع نقشهایش از کمدی تا درام روانشناختی، نشاندهندهٔ توانایی بسیار اوست.
پس از پایان دورهٔ حضورش در «کمدی-فرانسز» (۱۹۵۰–۱۹۵۷)، گالابرو روی تمرکز به سینما گذاشت. او با کارگردانان برجستهای چون بُرتِراند تاورنیه (در فیلم «قاضی و قاتل») و لوک بسون (در «Subway») همکاری کرد. جایگاه او در سینمای فرانسه، ترکیبی از نقشهای محبوب عامه و کارهای جدی هنری بود.
در سال ۱۹۷۷، میشل گالابرو جایزهٔ سزار بهترین بازیگر مرد را برای نقش خود در «Le Juge et l’Assassin» دریافت کرد. همچنین او نامزد سزار بهترین بازیگر نقش مکمل برای «Subway» (۱۹۸۶) و «Uranus» (۱۹۹۱) شد. در سالهای بعد، جوایزی چون موویهٔ (Molière) برای بازیگری تئاتر نیز به او اعطا شد.
گالابرو به بیش از ۲۵۰ فیلم بازی کرد و یکی از رکوردداران حضور در سینمای فرانسه بود. او همچنین در تئاتر فعال بود، سالن تئاتر مونمارتر–گالابرو را بازسازی کرد. همکاری او با لوئیس دُ فونه در مجموعهٔ «Le Gendarme» از جمله خاطرهانگیزترین است.
زندگی شخصی گالابرو چندان زَرقوبرق نداشت ولی جدایی از همسر اول و ازدواج دوم با کلود اِتِونون، و فعالیت او در خرید و بازسازی سالنهای تئاتر، توجه رسانهها را جلب کرد. در ۴ ژانویهٔ ۲۰۱۶ در ۹۳ سالگی در پاریس درگذشت.
میشل گالابرو نماد پایداری و تنوع در بازیگری فرانسه بود؛ از فضای طنز کمدی تا نقشهای پیچیدهٔ درام، او به یکی از چهرههای ماندگار سینمای اروپا تبدیل شد. میراث او امروز همچنان در آثارش و داوریهای سینمایی محسوس است.
نام کامل: میشل لوئی ادموند گالابرو
ملیت: فرانسوی
شغلها: بازیگر
اعضای خانواده
پدر: پل گالابرو
مادر: ایوِن پیری
فرزندان
تعداد: ۳
همسر(ها)
آنِت ژاکو: 1954–1980s
علاقهمندیها
بازیگر: لوئی دُ فونه
فیلم: «Le Gendarme de Saint-Tropez»
میشل گالابرو (Michel Galabru) بازیگر بزرگ فرانسوی بود که با بیش از ۲۵۰ فیلم در کارنامهٔ حرفهای خود، از دههٔ ۱۹۵۰ تا ۲۰۱۶ فعالیت کرد. او در ۲۷ اکتبر ۱۹۲۲ در صفی (محافظتشده فرانسوی در مراکش) به دنیا آمد و در ۴ ژانویه ۲۰۱۶ در پاریس درگذشت. گالابرو بهویژه برای همکاریهایش با بازیگر بزرگ لوئیس دُ فونه در مجموعهٔ «ژاندارمهای سنتروپه» و نیز برای فیلم «قاضی و قاتل» که به دریافت جایزهٔ سزار انجامید، شناخته میشود.
میشل لوئی ادموند گالابرو در ۲۷ اکتبر ۱۹۲۲ در بندر صفی مراکش هنگام دوران برپا بودن محافظت فرانسه متولد شد. نخستین سالهای زندگیاش را در محیطی نظامی و مهندسی که پدرش مهندس پل گالابرو بود، گذراند. او پس از بازگشت به فرانسه، دوران دبیرستان را در مدرسه ژِسوئی سانتلوئی-دو-گونزاگ سپری کرد و سپس وارد کنسِرواتوار ملی هنرهای نمایشی پاریس شد.
گالابرو در سال ۱۹۴۹ با «La Bataille du Feu» وارد سینما شد، اما در سال ۱۹۶۴ با «Le Gendarme de Saint-Tropez» به شهرت رسید بهعنوان ژروم گربِر. او بعدها در آثار مهمی چون «Subway» (۱۹۸۵) و «Belle Époque» (۱۹۹۲) نیز حضور یافت. تنوع نقشهایش از کمدی تا درام روانشناختی، نشاندهندهٔ توانایی بسیار اوست.
پس از پایان دورهٔ حضورش در «کمدی-فرانسز» (۱۹۵۰–۱۹۵۷)، گالابرو روی تمرکز به سینما گذاشت. او با کارگردانان برجستهای چون بُرتِراند تاورنیه (در فیلم «قاضی و قاتل») و لوک بسون (در «Subway») همکاری کرد. جایگاه او در سینمای فرانسه، ترکیبی از نقشهای محبوب عامه و کارهای جدی هنری بود.
در سال ۱۹۷۷، میشل گالابرو جایزهٔ سزار بهترین بازیگر مرد را برای نقش خود در «Le Juge et l’Assassin» دریافت کرد. همچنین او نامزد سزار بهترین بازیگر نقش مکمل برای «Subway» (۱۹۸۶) و «Uranus» (۱۹۹۱) شد. در سالهای بعد، جوایزی چون موویهٔ (Molière) برای بازیگری تئاتر نیز به او اعطا شد.
گالابرو به بیش از ۲۵۰ فیلم بازی کرد و یکی از رکوردداران حضور در سینمای فرانسه بود. او همچنین در تئاتر فعال بود، سالن تئاتر مونمارتر–گالابرو را بازسازی کرد. همکاری او با لوئیس دُ فونه در مجموعهٔ «Le Gendarme» از جمله خاطرهانگیزترین است.
زندگی شخصی گالابرو چندان زَرقوبرق نداشت ولی جدایی از همسر اول و ازدواج دوم با کلود اِتِونون، و فعالیت او در خرید و بازسازی سالنهای تئاتر، توجه رسانهها را جلب کرد. در ۴ ژانویهٔ ۲۰۱۶ در ۹۳ سالگی در پاریس درگذشت.
میشل گالابرو نماد پایداری و تنوع در بازیگری فرانسه بود؛ از فضای طنز کمدی تا نقشهای پیچیدهٔ درام، او به یکی از چهرههای ماندگار سینمای اروپا تبدیل شد. میراث او امروز همچنان در آثارش و داوریهای سینمایی محسوس است.
