توماس از کودکی باور دارد که هنگام تولد با نوزادی دیگر جابه‌جا شده و زندگی واقعی‌اش به اشتباه به دیگری رسیده است. او تمام عمرش را با این تصور می‌گذراند، درحالی‌که هر موفقیت و خوشبختی اطرافیان، به‌ویژه آلفرد، برایش نشانه‌ای از آن اشتباه بزرگ است. حالا در سال‌های پیری، میان دیوارهای خانه سالمندان، ذهنش میان گذشته و خیال پرسه می‌زند. داستان توتوی قهرمان از طریق روایت‌های درهم‌تنیده، خاطرات بازسازی‌شده و رویاهای ناتمام، تصویر مردی را نشان می‌دهد که در تلاش است معنای زندگی‌اش را پیدا کند؛ مردی که نه‌فقط با گذشته‌اش، که با هویتی که هرگز نداشته، در کشمکش است. این سفر ذهنی، بیش از آن‌که درباره زمان باشد، درباره حسرت چیزی‌ست که شاید هرگز وجود نداشته.
