مارک پلینگتون کارگردان، تهیهکننده و نویسندهٔ آمریکایی است که با ساخت فیلمهایی چون «Arlington Road» (۱۹۹۹) و «The Mothman Prophecies» (۲۰۰۲) شناخته میشود. او در دههٔ ۱۹۸۰ به عنوان کارگردان ویدئوهای موسیقی آغاز کرد و برای آثار ماندگاری چون «Jeremy» از Pearl Jam جوایز متعدد دریافت کرد. سابقهٔ او شامل همکاری با گروههای بزرگی مانند U2، Foo Fighters و Nine Inch Nails است. پلینگتون با رویکردی هنری و بصری منحصربهفرد، جایگاهی در سینمای مستقل و صحنهٔ موسیقی کسب کرده است.
نام کامل: Mark Pellington
ملیت: آمریکایی
شغلها: کارگردان، تهیهکننده، نویسنده، عکاس
آخرین مدرک تحصیلی: لیسانس در Rhetoric
پدر: Bill Pellington
تعداد پسر/دختر : یک فرزند
Jennifer Barrett Pellington: – تا ۲۰۰۴
مارک پلینگتون کارگردان، تهیهکننده و نویسندهٔ آمریکایی است که با ساخت فیلمهایی چون «Arlington Road» (۱۹۹۹) و «The Mothman Prophecies» (۲۰۰۲) شناخته میشود. او در دههٔ ۱۹۸۰ به عنوان کارگردان ویدئوهای موسیقی آغاز کرد و برای آثار ماندگاری چون «Jeremy» از Pearl Jam جوایز متعدد دریافت کرد. سابقهٔ او شامل همکاری با گروههای بزرگی مانند U2، Foo Fighters و Nine Inch Nails است. پلینگتون با رویکردی هنری و بصری منحصربهفرد، جایگاهی در سینمای مستقل و صحنهٔ موسیقی کسب کرده است.
او در ۱۷ مارس ۱۹۶۲ در بالتیمور، مریلند به دنیا آمد. پدرش، بیل پلینگتون، بازیکن فوتبال آمریکایی بود که سالها برای تیم Baltimore Colts بازی کرد. مارک در منطقهٔ Brooklandville، مریلند بزرگ شد. جزئیات بیشتری از دوران تحصیل ابتدایی و نوجوانیاش در منابع رسمی در دست نیست. این محیط خانوادگی ورزشی احتمالا تأثیری در شکلگیری روحیهٔ خلاق او داشته است.
از فیلمهای برجستهٔ او میتوان به «Going All the Way» (۱۹۹۷)، «Arlington Road» (۱۹۹۹)، «The Mothman Prophecies» (۲۰۰۲)، «Henry Poole Is Here» (۲۰۰۸)، «I Melt with You» (۲۰۱۱)، «The Last Word» (۲۰۱۷) و «Nostalgia» (۲۰۱۸) اشاره کرد. او در ساخت ویدئوهای موسیقی بسیاری از هنرمندان مشهور نیز نقش داشته است. همچنین بخشی از فعالیتهایش مربوط به مستندها و پروژههای تلویزیونی مانند «Buzz» برای MTV و سری «The United States of Poetry» برای PBS بوده است.
پس از دریافت مدرک لیسانس در Rhetoric از دانشگاه ویرجینیا در سال ۱۹۸۴، پلینگتون وارد بخش تبلیغات MTV شد و تجربیاتی در خلق کلاژهای صوتی-تصویری کسب کرد. این سبک بصری در پروژههایی چون «Buzz» نمود یافت. سپس به کار مستقل در صنعت ویدئوی موسیقی پرداخت و با ساخت ویدئوهایی مانند «Jeremy» برای Pearl Jam به شهرت رسید. در ادامه به سینما وارد شد و با فیلمهایی که سبک روانشناختی و رازآلود داشتند، مخاطبان گستردهای پیدا کرد.
ویدئوی «Jeremy» برای Pearl Jam توسط MTV Video Music Awards در سال ۱۹۹۳ در چند بخش از جمله بهترین کارگردان و ویدئوی سال تقدیر شد. فیلم «Going All the Way» در جشنوارهٔ Sundance نامزد جایزهٔ Grand Jury Prize شد و «Arlington Road» در جشنوارهٔ پاریس نامزد Grand Prix و در Saturn Awards نامزد بهترین فیلم اکشن/ماجرایی گردید. سری «The United States of Poetry» برندهٔ INPUT Award در سال ۱۹۹۶ شد.
او در دانشگاه ویرجینیا عضو تیم لاکراس بود و بورسیهٔ ورزشی دریافت کرد. پدرش بیل پلینگتون بازیکن برجسته فوتبال آمریکایی برای Baltimore Colts بود. علاوهبر فیلم و ویدئوی موسیقی، در هنر معاصر نیز فعال بوده و با هنرمندانی همچون Jenny Holzer و William Burroughs پروژههایی انجام داده است. سبک بصری او بهویژه در خلق تصاویر چندصفحهای (multi-screen) مانند پروژه U2 3D دیده میشود.
نام کامل: Mark Pellington
ملیت: آمریکایی
شغلها: کارگردان، تهیهکننده، نویسنده، عکاس
آخرین مدرک تحصیلی: لیسانس در Rhetoric
پدر: Bill Pellington
تعداد پسر/دختر : یک فرزند
Jennifer Barrett Pellington: – تا ۲۰۰۴
مارک پلینگتون کارگردان، تهیهکننده و نویسندهٔ آمریکایی است که با ساخت فیلمهایی چون «Arlington Road» (۱۹۹۹) و «The Mothman Prophecies» (۲۰۰۲) شناخته میشود. او در دههٔ ۱۹۸۰ به عنوان کارگردان ویدئوهای موسیقی آغاز کرد و برای آثار ماندگاری چون «Jeremy» از Pearl Jam جوایز متعدد دریافت کرد. سابقهٔ او شامل همکاری با گروههای بزرگی مانند U2، Foo Fighters و Nine Inch Nails است. پلینگتون با رویکردی هنری و بصری منحصربهفرد، جایگاهی در سینمای مستقل و صحنهٔ موسیقی کسب کرده است.
او در ۱۷ مارس ۱۹۶۲ در بالتیمور، مریلند به دنیا آمد. پدرش، بیل پلینگتون، بازیکن فوتبال آمریکایی بود که سالها برای تیم Baltimore Colts بازی کرد. مارک در منطقهٔ Brooklandville، مریلند بزرگ شد. جزئیات بیشتری از دوران تحصیل ابتدایی و نوجوانیاش در منابع رسمی در دست نیست. این محیط خانوادگی ورزشی احتمالا تأثیری در شکلگیری روحیهٔ خلاق او داشته است.
از فیلمهای برجستهٔ او میتوان به «Going All the Way» (۱۹۹۷)، «Arlington Road» (۱۹۹۹)، «The Mothman Prophecies» (۲۰۰۲)، «Henry Poole Is Here» (۲۰۰۸)، «I Melt with You» (۲۰۱۱)، «The Last Word» (۲۰۱۷) و «Nostalgia» (۲۰۱۸) اشاره کرد. او در ساخت ویدئوهای موسیقی بسیاری از هنرمندان مشهور نیز نقش داشته است. همچنین بخشی از فعالیتهایش مربوط به مستندها و پروژههای تلویزیونی مانند «Buzz» برای MTV و سری «The United States of Poetry» برای PBS بوده است.
پس از دریافت مدرک لیسانس در Rhetoric از دانشگاه ویرجینیا در سال ۱۹۸۴، پلینگتون وارد بخش تبلیغات MTV شد و تجربیاتی در خلق کلاژهای صوتی-تصویری کسب کرد. این سبک بصری در پروژههایی چون «Buzz» نمود یافت. سپس به کار مستقل در صنعت ویدئوی موسیقی پرداخت و با ساخت ویدئوهایی مانند «Jeremy» برای Pearl Jam به شهرت رسید. در ادامه به سینما وارد شد و با فیلمهایی که سبک روانشناختی و رازآلود داشتند، مخاطبان گستردهای پیدا کرد.
ویدئوی «Jeremy» برای Pearl Jam توسط MTV Video Music Awards در سال ۱۹۹۳ در چند بخش از جمله بهترین کارگردان و ویدئوی سال تقدیر شد. فیلم «Going All the Way» در جشنوارهٔ Sundance نامزد جایزهٔ Grand Jury Prize شد و «Arlington Road» در جشنوارهٔ پاریس نامزد Grand Prix و در Saturn Awards نامزد بهترین فیلم اکشن/ماجرایی گردید. سری «The United States of Poetry» برندهٔ INPUT Award در سال ۱۹۹۶ شد.
او در دانشگاه ویرجینیا عضو تیم لاکراس بود و بورسیهٔ ورزشی دریافت کرد. پدرش بیل پلینگتون بازیکن برجسته فوتبال آمریکایی برای Baltimore Colts بود. علاوهبر فیلم و ویدئوی موسیقی، در هنر معاصر نیز فعال بوده و با هنرمندانی همچون Jenny Holzer و William Burroughs پروژههایی انجام داده است. سبک بصری او بهویژه در خلق تصاویر چندصفحهای (multi-screen) مانند پروژه U2 3D دیده میشود.
همسرش، Jennifer Barrett Pellington، در سال ۲۰۰۴ درگذشت. پلینگتون زندگی شخصیاش را نسبتاً خصوصی نگه داشته است. ارتباطی که با صنعت موسیقی و سینما حفظ کرده، علیرغم تغییرات صنعت، ثابت و قابل تأمل است.
مارک پلینگتون خالق تصاویری است که بین موسیقی و سینما پل زدهاند. او با پسزمینهٔ دانشگاهی در ریتوریک و تجربه در رسانه، فیلمسازی را با دیدگاه بصری پیش برده است. آثارش ترکیبی از هنر و جذابیت داستانگویی هستند که او را به یکی از کارگردانان تأثیرگذار ژانر روانشناختی و استعاری بدل کردهاند.
همسرش، Jennifer Barrett Pellington، در سال ۲۰۰۴ درگذشت. پلینگتون زندگی شخصیاش را نسبتاً خصوصی نگه داشته است. ارتباطی که با صنعت موسیقی و سینما حفظ کرده، علیرغم تغییرات صنعت، ثابت و قابل تأمل است.
مارک پلینگتون خالق تصاویری است که بین موسیقی و سینما پل زدهاند. او با پسزمینهٔ دانشگاهی در ریتوریک و تجربه در رسانه، فیلمسازی را با دیدگاه بصری پیش برده است. آثارش ترکیبی از هنر و جذابیت داستانگویی هستند که او را به یکی از کارگردانان تأثیرگذار ژانر روانشناختی و استعاری بدل کردهاند.
