این فیلم نیمه-زندگی‌نامه‌ای، از طریق مجموعه‌ای از صحنه‌های کوتاه، طنزآمیز و تراژیک، تاریخچه‌ی یک خانواده‌ی فلسطینی را از زمان تاسیس دولت اسرائیل در سال ۱۹۴۸ تا به امروز روایت می‌کند. داستان که از خاطرات پدر کارگردان، الیا سلیمان، و نامه‌های مادرش الهام گرفته شده، با نگاهی سورئال و مشاهده‌گرانه به زندگی فلسطینیانی می‌پردازد که در سرزمین خود باقی ماندند و به یک اقلیت تبدیل شدند. شخصیت اصلی بخش اول فیلم، فؤاد، پدر الیا، یک مبارز مقاومت است که پس از اشغال ناصره، شاهد تسلیم شدن شهر و تغییرات بنیادین در زندگی روزمره است. فیلم با پرش‌های زمانی، دوران کودکی و نوجوانی الیا را در دهه‌های بعد نشان می‌دهد، جایی که محدودیت های زندگی تحت اشغال، با طنزی تلخ به تصویر کشیده می‌شود. الیا سلیمان خود در نقش یک ناظر ساکت در فیلم حضور دارد و بدون قضاوت، پوچی و اندوه وضعیتی را به نمایش می‌گذارد که در آن هویت، حافظه و زمان، مفاهیمی در حال محو شدن هستند.
