ترزیا کنار بستر بیماران رو به مرگ می‌ماند، برایشان دعا می‌کند و می‌کوشد در آرامش با زندگی وداع کنند. او بر بالین وارکیچان، کشاورز ثروتمند، از او می‌خواهد توبه کند و دیگران را ببخشد؛ اما وارکیچانِ سرسخت نمی‌خواهد با احساس ضعف در برابر پسرش جورج و همسر او ظاهر شود. این زوج پس از ده سال بازگشته‌اند و در انتظار مرگ او هستند. میان رنجی دیرپا و خشمی موروثی، سرنوشت این خانواده به آشتی و بخشایش گره خورده است.
