«تابو» درامی عاشقانه با پسزمینهای اجتماعی است که در روستاهای سرسبز شمال ایران جریان دارد و تقابل سنت، قدرت و آزادی انتخاب را به تصویر میکشد. داستان درباره بهار، پرستاری جوان، است که دل در گرو معلمی به نام کسری دارد؛ اما مالک سالخورده و بانفوذ منطقه، با تکیه بر جایگاه و نفوذ خود، میکوشد او را به ازدواجی ناخواسته وادار کند. این فشار، زندگی شخصیتها را وارد مسیری پرتنش میکند و آنها را در برابر تصمیمهایی دشوار قرار میدهد که عشق، خانواده و باورهایشان را به چالش میکشد. فیلم با فضایی احساسی و واقعگرایانه، به موضوعاتی چون اختیار، سنت و مقاومت در برابر اجبار میپردازد، بیآنکه سرنوشت نهایی شخصیتها را آشکار کند. این اثر به کارگردانی خسرو معصومی ساخته شده است.
خسرو معصومی، کارگردان و نویسنده مطرح ایرانی، متولد اول مرداد ۱۳۳۴ در بهشهر است و از دههٔ ۱۳۶۰ فعالیت حرفهای خود را در سینما و تلویزیون آغاز کرد. آثار او مانند «داستان یک شهر» و «خرس» توانستند جایگاه وی را در فضای هنری ایران تثبیت کنند. معصومی با بهرهگیری از تجربیاتش در دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک، مسیر متفاوتی در تولید آثار دارای مضمون اجتماعی و شخصی رقم زد.
نام کامل: خسرو معصومی
لقب/القاب: محمدحسن معصومی کوهستانی
ملیت: ایرانی
شغلها: کارگردان، نویسنده، تهیهکننده
آخرین مدرک تحصیلی: دانشآموختهٔ سینما و تلویزیون از دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک
فرزندان
تعداد پسر/دختر + نامها: یک دختر (غزل_مانی)
خسرو معصومی، کارگردان و نویسنده مطرح ایرانی، متولد اول مرداد ۱۳۳۴ در بهشهر است و از دههٔ ۱۳۶۰ فعالیت حرفهای خود را در سینما و تلویزیون آغاز کرد. آثار او مانند «داستان یک شهر» و «خرس» توانستند جایگاه وی را در فضای هنری ایران تثبیت کنند. معصومی با بهرهگیری از تجربیاتش در دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک، مسیر متفاوتی در تولید آثار دارای مضمون اجتماعی و شخصی رقم زد.
خسرو معصومی در روستای کوهستان از منطقهٔ بهشهر به دنیا آمد و در ابتدا در محیطی روستایی بزرگ شد. تحصیل ابتدایی و متوسطهٔ او در همان منطقه صورت گرفت و سپس برای ادامهٔ تحصیلات سینما و تلویزیون وارد دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک شد. تجربهٔ زندگی در فضای شمال ایران، بعدها تأثیر عمیقی بر فضای بصری و داستانپردازی آثار وی گذاشت.
معصومی نخستین فیلم بلندش را با عنوان «ملاقات» در سال ۱۳۶۵ ساخت. از میان آثار مهم او میتوان به «دوران سربی» (۱۳۶۷)، «رسم عاشقکُشی» (۱۳۸۱)، «باد در علفزار میپیچد» (۱۳۸۶)، سریال «داستان یک شهر» (۱۳۷۴) و «تابو» (۱۳۹۳) اشاره کرد. وی علاوه بر کارگردانی، نویسندهٔ بسیاری از آثار خود نیز بوده است.
از آغاز فعالیتش در سال ۱۳۵۵، معصومی مسیر سینمای آزاد بندرعباس را تجربه کرد و سپس در دههٔ ۱۳۶۰ وارد فضای حرفهایتر شد. در دههٔ ۱۳۷۰، سریال «داستان یک شهر» نقطهٔ عطفی در کارنامهٔ او به شمار میرود. او در دههٔ ۱۳۸۰ نیز با فیلمهایی مانند «باد در علفزار میپیچد» و «خرس» به جشنوارههای بینالمللی راه یافت و خود را در میان فیلمسازان معتبر ایران قرار داد.
فیلم «رسم عاشقکُشی» وی در جشنوارهٔ فیلم فجر نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلم شد. «باد در علفزار میپیچد» نیز مورد تحسین در جشنوارههای داخلی و خارجی قرار گرفت و موفق به دریافت جوایزی در ژانر فیلم داستانی گردید. حضور در چند دوره جشنوارههای بینالمللی از جمله شانگهای، قاهره و آنتالیا، نشاندهندهٔ ارزش جهانی آثار اوست.
معصومی پیش از ورود رسمی به سینما، در فضای فیلم کوتاه و آزاد فعالیت میکرد. لقب دیگر وی «محمدحسن معصومی کوهستانی» نیز در برخی آثار قدیمیاش دیده میشود. وی همچنین همزمان با کارگردانی، مسئولیت نویسندگی و تهیهکنندگی برخی آثار را نیز برعهده داشته است.
در مصاحبهای معصومی با بیان خاطرهای از همکاریاش با شادمهر عقیلی در فیلم «پر پرواز» عنوان کرد که از ابتدا همکاری آسانی با او نداشته است و این موضوع مورد توجه رسانهها قرار گرفت. این سخنان مورد بحث در رسانههای عمومی ایران نیز واقع شده است.
بهطور کلی خسرو معصومی را میتوان یکی از فیلمسازان متمرکز بر روایتهای انسانی و اجتماعی دانست که از بستر شمال ایران برخاسته و در فضای ملی و بینالمللی حضور داشته است. ترکیب تجربه راویانه، دید حرفهای و زیست منطقهای، آثار وی را متفاوت کرده و همچنان تأثیرگذار در سینمای ایران باقی مانده است.
نام کامل: خسرو معصومی
لقب/القاب: محمدحسن معصومی کوهستانی
ملیت: ایرانی
شغلها: کارگردان، نویسنده، تهیهکننده
آخرین مدرک تحصیلی: دانشآموختهٔ سینما و تلویزیون از دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک
فرزندان
تعداد پسر/دختر + نامها: یک دختر (غزل_مانی)
خسرو معصومی، کارگردان و نویسنده مطرح ایرانی، متولد اول مرداد ۱۳۳۴ در بهشهر است و از دههٔ ۱۳۶۰ فعالیت حرفهای خود را در سینما و تلویزیون آغاز کرد. آثار او مانند «داستان یک شهر» و «خرس» توانستند جایگاه وی را در فضای هنری ایران تثبیت کنند. معصومی با بهرهگیری از تجربیاتش در دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک، مسیر متفاوتی در تولید آثار دارای مضمون اجتماعی و شخصی رقم زد.
خسرو معصومی در روستای کوهستان از منطقهٔ بهشهر به دنیا آمد و در ابتدا در محیطی روستایی بزرگ شد. تحصیل ابتدایی و متوسطهٔ او در همان منطقه صورت گرفت و سپس برای ادامهٔ تحصیلات سینما و تلویزیون وارد دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک شد. تجربهٔ زندگی در فضای شمال ایران، بعدها تأثیر عمیقی بر فضای بصری و داستانپردازی آثار وی گذاشت.
معصومی نخستین فیلم بلندش را با عنوان «ملاقات» در سال ۱۳۶۵ ساخت. از میان آثار مهم او میتوان به «دوران سربی» (۱۳۶۷)، «رسم عاشقکُشی» (۱۳۸۱)، «باد در علفزار میپیچد» (۱۳۸۶)، سریال «داستان یک شهر» (۱۳۷۴) و «تابو» (۱۳۹۳) اشاره کرد. وی علاوه بر کارگردانی، نویسندهٔ بسیاری از آثار خود نیز بوده است.
از آغاز فعالیتش در سال ۱۳۵۵، معصومی مسیر سینمای آزاد بندرعباس را تجربه کرد و سپس در دههٔ ۱۳۶۰ وارد فضای حرفهایتر شد. در دههٔ ۱۳۷۰، سریال «داستان یک شهر» نقطهٔ عطفی در کارنامهٔ او به شمار میرود. او در دههٔ ۱۳۸۰ نیز با فیلمهایی مانند «باد در علفزار میپیچد» و «خرس» به جشنوارههای بینالمللی راه یافت و خود را در میان فیلمسازان معتبر ایران قرار داد.
فیلم «رسم عاشقکُشی» وی در جشنوارهٔ فیلم فجر نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلم شد. «باد در علفزار میپیچد» نیز مورد تحسین در جشنوارههای داخلی و خارجی قرار گرفت و موفق به دریافت جوایزی در ژانر فیلم داستانی گردید. حضور در چند دوره جشنوارههای بینالمللی از جمله شانگهای، قاهره و آنتالیا، نشاندهندهٔ ارزش جهانی آثار اوست.
معصومی پیش از ورود رسمی به سینما، در فضای فیلم کوتاه و آزاد فعالیت میکرد. لقب دیگر وی «محمدحسن معصومی کوهستانی» نیز در برخی آثار قدیمیاش دیده میشود. وی همچنین همزمان با کارگردانی، مسئولیت نویسندگی و تهیهکنندگی برخی آثار را نیز برعهده داشته است.
در مصاحبهای معصومی با بیان خاطرهای از همکاریاش با شادمهر عقیلی در فیلم «پر پرواز» عنوان کرد که از ابتدا همکاری آسانی با او نداشته است و این موضوع مورد توجه رسانهها قرار گرفت. این سخنان مورد بحث در رسانههای عمومی ایران نیز واقع شده است.
بهطور کلی خسرو معصومی را میتوان یکی از فیلمسازان متمرکز بر روایتهای انسانی و اجتماعی دانست که از بستر شمال ایران برخاسته و در فضای ملی و بینالمللی حضور داشته است. ترکیب تجربه راویانه، دید حرفهای و زیست منطقهای، آثار وی را متفاوت کرده و همچنان تأثیرگذار در سینمای ایران باقی مانده است.
