ولف که در خانوادهای ناشنوا بزرگ شده، با اطمینان از زبان اشاره استفاده میکند، هرچند در زندگی با موانعی روبهروست. سوفی که از کودکی کاشت حلزون دارد، میکوشد با وجود لهجه ناشنواییاش «عادی» به نظر برسد؛ آلن نیز با کاشت حلزون، هم گفتار و هم زبان اشاره را به کار میگیرد و از شیوههای گوناگون ارتباط در جامعه ناشنوایان حمایت میکند. این سه دوست در پیوندی از عشق و دوستی، سفری برای شناخت خود را آغاز میکنند؛ سفری که لحظههای دردناک هم دارد.