این مستند به دو هفته از بازی‌های المپیک برلین در اوت ۱۹۳۶ می‌پردازد؛ رقابت‌هایی که آلمان در سال ۱۹۳۱ میزبانی‌شان را به امید نزدیک‌تر شدن به جامعه جهانی به دست آورد. دوربین‌ها پیروزی ورزشکارانی چون جسی اوونز، دونده رکوردشکن، و دستاورد آماتورهای برجسته را ثبت کردند؛ هم‌زمان، هیتلر از مسابقات برای بزک کردن چهره حکومت نازی و کم‌اهمیت جلوه دادن جاه‌طلبی‌های نظامی‌اش بهره برد. فیلم با بازسازی و رنگی‌سازی تصاویر آرشیوی سیاه‌وسفید، هم نوآوری‌هایی چون پخش تلویزیونی و مشعل المپیک را مرور می‌کند و هم این بهره‌برداری تبلیغاتی را نشان می‌دهد.
