یک پژوهشگر تنها برای تامین بودجه تحقیقاتی‌اش وارد آزمایشی عجیب می‌شود: زندگی سه‌هفته‌ای با رباتی انسان‌نما که برای خوشحال کردن او طراحی شده است. رباتی با ظاهر جذاب، رفتاری کامل و شخصیتی برنامه‌ریزی‌شده که هر لحظه تلاش می‌کند شریک ایده‌آل او باشد. اما میان منطق سرد علم و احساسات پیچیده انسان، سؤال‌های تازه‌ای شکل می‌گیرد. آیا می‌شود به چیزی مصنوعی دل بست؟ آیا رابطه‌ای که بر پایه‌ی الگوریتم ساخته شده، می‌تواند واقعی باشد؟ داستان من آدم تو هستم در دل همین تضادها شکل می‌گیرد، جایی که مرز میان انسان و ماشین، میان انتخاب و برنامه‌ریزی، کم‌کم محو می‌شود. فیلم از یک ایده علمی آغاز می‌کند، اما خیلی زود به رابطه‌ای می‌رسد که نمی‌توان با محاسبه یا دستورالعمل، آن را توضیح داد.
