«بچههای بهشت» فیلمی درام و عاشقانه است ساختهٔ مارسِل کارنه که در پاریس دههٔ ۱۸۳۰ جریان دارد؛ داستانِ زنی به نام گَرانس، دختری خیابانی و زیبا، که چهار مرد متفاوت – یک بازیگر جاهطلب، یک پانتومیمباز حساس، یک جنایتکار شاعر و یک اشرافی – هر یک به روش خاص خود عاشق او میشوند. گَرانس که در بین این عشقها سرگشته است، ارزش و آزادیِ انتخاب را در میان جاهطلبیها و اجبارهای اجتماعی به چالش میکشد. با بازیِ فراموشنشدنی اَرلِتی در نقش گَرانس و همراه با میمیک و اجراهای تئاتری چشمنواز، کارگردانی کارنه تصویری سرشار از شور، تراژدی و امید ارائه میدهد؛ فیلمی که عشق را نه به عنوان داستان رومانتیک ساده، بلکه به عنوان نیرویی پیچیده و قدرتمند نمایش میدهد، بیآنکه سرنوشت نهایی عواطف لو برود.
