جیمز میسون بازیگر انگلیسی برجسته بود که در ۱۵ می ۱۹۰۹ در هادرسفیلد، یورکشایر به دنیا آمد. او در سینمای بریتانیا به ستارهای بزرگ تبدیل شد و سپس در هالیوود نیز حضور داشت و در فیلمهایی چون «نشان ستارهای است» (۱۹۵۴) با جودی گارلند و «شمال از شمال غربی» (۱۹۵۹) با آلفرد هیچکاک همکاری کرد. او سهبار برای جایزهٔ اسکار نامزد شد و نهایتاً در ۲۷ ژوئیهٔ ۱۹۸۴ در لوزان سوییس درگذشت.
نام کامل: James Neville Mason
ملیت: بریتانیایی
شغلها: بازیگر
آخرین مدرک تحصیلی: مدرک معماری از دانشگاه کمبریج
قد (سانتیمتر):180
پدر: John Mason
مادر: Mabel Hattersley
فرزندان
تعداد پسر/دختر + نامها: دو فرزند (پورتلند و مورگان)
همسر(ها)
Pamela Kellino: 1941–1964
Clarissa Kaye-Mason: 1971–1984
جیمز میسون بازیگر انگلیسی برجسته بود که در ۱۵ می ۱۹۰۹ در هادرسفیلد، یورکشایر به دنیا آمد. او در سینمای بریتانیا به ستارهای بزرگ تبدیل شد و سپس در هالیوود نیز حضور داشت و در فیلمهایی چون «نشان ستارهای است» (۱۹۵۴) با جودی گارلند و «شمال از شمال غربی» (۱۹۵۹) با آلفرد هیچکاک همکاری کرد. او سهبار برای جایزهٔ اسکار نامزد شد و نهایتاً در ۲۷ ژوئیهٔ ۱۹۸۴ در لوزان سوییس درگذشت.
مِیسون در خانوادهای اهل تجارت در شمال انگلستان رشد کرد؛ پدرش، جان میسون، تجارت پشم داشت و مادرش مِبل هاترزلِی، هنرمند بود. او مدرسهٔ مارلبورو را گذراند و سپس در کالج پیترهاوس دانشگاه کمبریج در رشتهٔ معماری تحصیل کرد. پس از آن علاقهٔ او به هنرپیشگی بهطور جدی آغاز گشت.
میسون نخست در تئاتر پا به عرصه گذاشت و سپس با فیلمهایی چون «پردهٔ هفتم» (۱۹۴۵) و «مرد نامنصف» (۱۹۴۷) در بریتانیا شناخته شد. سپس در هالیوود حضوری موفق داشت؛ در «نشان ستارهای است» همکاری با جودی گارلند کرد، همچنین «شمال از شمال غربی» و «لولا» (۱۹۶۲) از دیگر آثار برجستهٔ او هستند. آن صدای لطیف و آرام او، به امضای بازیگریاش تبدیل شد.
از اوایل دههٔ ۱۹۳۰ کارش را آغاز کرد و بیش از ۱۰۰ فیلم در بریتانیا و آمریکا بازی کرد. او در سالهای ۱۹۴۴–۴۵ دو سال پیاپی پرفروشترین بازیگر بریتانیا بود. میسون با کارگردانانی چون آلفرد هیچکاک، استنلی کوبریک و وارن بیتی همکاری داشت و در دههٔ ۷۰ نیز در آثار بزرگ همچون «بلندگان از برازیل» حضور یافت.
مِیسون سهبار نامزد جایزهٔ اسکار شد؛ یکی برای «نشان ستارهای است» در سال ۱۹۵۵، دیگری برای «جورجی بیدار شو» در سال ۱۹۶۷ و سوم برای «رأی» در سال ۱۹۸۳. همچنین برای «نشان ستارهای است» برندهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد موزیکال/کمدی شد. این افتخارات بخشی از میراث درخشان حرفهای او هستند.
میسون پیش از اینکه بازیگری را انتخاب کند، در دانشگاه کمبریج معماری خوانده بود. او همواره یکی از برجستهترین صداهای بازیگری بریتانیا بود و صدایش را «مخملی» توصیف کردهاند. در سالهای پایانی زندگیاش در سوییس زندگی میکرد و با اینکه اسکار نبرده بود، همچنان سهم بزرگی در سینما داشت.
مِیسون در زندگی خصوصی دو بار ازدواج کرد؛ نخست با پملا میسون (۱۹۴۱–۱۹۶۴) و سپس با کلاریسا کیمیسون (۱۹۷۱–۱۹۸۴). همچنین بعضی منابع گزارش دادهاند که او برای نقشآفرینیهایش گاه دچار تعارض شخصیتی میشد و این موضوع در نامهها و خودزندگینامهاش نمایان شده است.
جیمز میسون نمایندهٔ بازیگری اهل انگلستان بود که با پل زدن میان سینمای بریتانیا و هالیوود توانست جایگاهی جهانی کسب کند. با انتخابهای جسورانه و صدای متمایزش، او یکی از چهرههای شاخص سینمای قرن بیستم باقی مانده است.
نام کامل: James Neville Mason
ملیت: بریتانیایی
شغلها: بازیگر
آخرین مدرک تحصیلی: مدرک معماری از دانشگاه کمبریج
قد (سانتیمتر):180
پدر: John Mason
مادر: Mabel Hattersley
فرزندان
تعداد پسر/دختر + نامها: دو فرزند (پورتلند و مورگان)
همسر(ها)
Pamela Kellino: 1941–1964
Clarissa Kaye-Mason: 1971–1984
جیمز میسون بازیگر انگلیسی برجسته بود که در ۱۵ می ۱۹۰۹ در هادرسفیلد، یورکشایر به دنیا آمد. او در سینمای بریتانیا به ستارهای بزرگ تبدیل شد و سپس در هالیوود نیز حضور داشت و در فیلمهایی چون «نشان ستارهای است» (۱۹۵۴) با جودی گارلند و «شمال از شمال غربی» (۱۹۵۹) با آلفرد هیچکاک همکاری کرد. او سهبار برای جایزهٔ اسکار نامزد شد و نهایتاً در ۲۷ ژوئیهٔ ۱۹۸۴ در لوزان سوییس درگذشت.
مِیسون در خانوادهای اهل تجارت در شمال انگلستان رشد کرد؛ پدرش، جان میسون، تجارت پشم داشت و مادرش مِبل هاترزلِی، هنرمند بود. او مدرسهٔ مارلبورو را گذراند و سپس در کالج پیترهاوس دانشگاه کمبریج در رشتهٔ معماری تحصیل کرد. پس از آن علاقهٔ او به هنرپیشگی بهطور جدی آغاز گشت.
میسون نخست در تئاتر پا به عرصه گذاشت و سپس با فیلمهایی چون «پردهٔ هفتم» (۱۹۴۵) و «مرد نامنصف» (۱۹۴۷) در بریتانیا شناخته شد. سپس در هالیوود حضوری موفق داشت؛ در «نشان ستارهای است» همکاری با جودی گارلند کرد، همچنین «شمال از شمال غربی» و «لولا» (۱۹۶۲) از دیگر آثار برجستهٔ او هستند. آن صدای لطیف و آرام او، به امضای بازیگریاش تبدیل شد.
از اوایل دههٔ ۱۹۳۰ کارش را آغاز کرد و بیش از ۱۰۰ فیلم در بریتانیا و آمریکا بازی کرد. او در سالهای ۱۹۴۴–۴۵ دو سال پیاپی پرفروشترین بازیگر بریتانیا بود. میسون با کارگردانانی چون آلفرد هیچکاک، استنلی کوبریک و وارن بیتی همکاری داشت و در دههٔ ۷۰ نیز در آثار بزرگ همچون «بلندگان از برازیل» حضور یافت.
مِیسون سهبار نامزد جایزهٔ اسکار شد؛ یکی برای «نشان ستارهای است» در سال ۱۹۵۵، دیگری برای «جورجی بیدار شو» در سال ۱۹۶۷ و سوم برای «رأی» در سال ۱۹۸۳. همچنین برای «نشان ستارهای است» برندهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد موزیکال/کمدی شد. این افتخارات بخشی از میراث درخشان حرفهای او هستند.
میسون پیش از اینکه بازیگری را انتخاب کند، در دانشگاه کمبریج معماری خوانده بود. او همواره یکی از برجستهترین صداهای بازیگری بریتانیا بود و صدایش را «مخملی» توصیف کردهاند. در سالهای پایانی زندگیاش در سوییس زندگی میکرد و با اینکه اسکار نبرده بود، همچنان سهم بزرگی در سینما داشت.
مِیسون در زندگی خصوصی دو بار ازدواج کرد؛ نخست با پملا میسون (۱۹۴۱–۱۹۶۴) و سپس با کلاریسا کیمیسون (۱۹۷۱–۱۹۸۴). همچنین بعضی منابع گزارش دادهاند که او برای نقشآفرینیهایش گاه دچار تعارض شخصیتی میشد و این موضوع در نامهها و خودزندگینامهاش نمایان شده است.
جیمز میسون نمایندهٔ بازیگری اهل انگلستان بود که با پل زدن میان سینمای بریتانیا و هالیوود توانست جایگاهی جهانی کسب کند. با انتخابهای جسورانه و صدای متمایزش، او یکی از چهرههای شاخص سینمای قرن بیستم باقی مانده است.
