در سرزمینی که افسانهها زندهاند، گاهی حقیقت ترسناکتر از تخیل میشود. داستان مقبره مردگان کور (Tombs of the Blind Dead 1972) درباره گروهی از دوستان است که به منطقهای دورافتاده سفر میکنند، غافل از اینکه در دل این ویرانهها، گذشته هنوز زنده است. در خرابههای یک صومعه متروکه، شوالیههایی که قرنها پیش بهخاطر اعمال تاریکشان اعدام شدند، در انتظارند. اما آنها دیگر مانند گذشته نیستند. چشمانشان کور شده، اما شنیدن ضربان قلب قربانیان، برای یافتن شکار کافی است. وقتی یکی از اعضای گروه ناپدید میشود، دیگران به دنبال حقیقت میگردند، اما بعضی درها وقتی باز میشوند، دیگر بسته نخواهند شد. داستان مقبره مردگان کور نشان میدهد که گاهی، برخی آرامگاهها را بهتر است دستنخورده باقی گذاشت، چراکه مردگان همیشه آرام نمیگیرند.
