داستان فیلم "بودن یا نبودن" در مورد گروهی از بازیگران تئاتر است که درگیر یک سری مشکلات سیاسی و جنگی میشوند. جوزف و ماریا تورا جزء یکی از محبوبترین گروه بازیگران تئاتر در ورشو لهستان هستند. از سوی دیگر یک ستوان نیروی هوایی لهستان به نام استانیسلاو سوبینسکی، علاقه بسیار زیادی به ماریا دارد اما با هجوم نیروهای نازی به آلمان، او و همکارانش به انگلستان فرار میکنند. در خلال همه این ماجراها این سرباز لهستانی باید یک جاسوس آلمانی را ردیابی کند...
ارنست لوبیچ یکی از کارگردانان تاثیرگذار آلمانی-آمریکایی دوران کلاسیک هالیوود بود که با خلق سبکی ظریف و هوشمندانه در کمدیهای رمانتیک شهرت یافت. او با آثاری مانند «Trouble in Paradise» (۱۹۳۲)، «Ninotchka» (۱۹۳۹)، «The Shop Around the Corner» (۱۹۴۰) و «Heaven Can Wait» (۱۹۴۳) به یکی از بزرگترین نامهای سینما بدل شد. لوبیچ با امضای معروف «Lubitsch Touch»، هنر فیلمسازی را به سطحی از ظرافت اجتماعی-کمدی رساند.
نام کامل: ارنست لوبیچ
ملیت: آلمانی، آمریکایی
شغلها: کارگردان، تهیهکننده، نویسنده، بازیگر
آخرین مدرک تحصیلی: ترکتحصیل در ۱۶ سالگی و ورود به تئاتر
اعضای خانواده
پدر: سیمون لوبیچ
مادر: آنا لیندنشتدت
فرزندان
تعداد پسر/دختر + نامها: یک دختر: نیکولا آن پاتریشیا لوبیچ
همسر(ها)
هلنه سونت کراوس (۱۹۲۲–۱۹۳۰)
ویوین گی (۱۹۳۵–۱۹۴۷)
ارنست لوبیچ یکی از کارگردانان تاثیرگذار آلمانی-آمریکایی دوران کلاسیک هالیوود بود که با خلق سبکی ظریف و هوشمندانه در کمدیهای رمانتیک شهرت یافت. او با آثاری مانند «Trouble in Paradise» (۱۹۳۲)، «Ninotchka» (۱۹۳۹)، «The Shop Around the Corner» (۱۹۴۰) و «Heaven Can Wait» (۱۹۴۳) به یکی از بزرگترین نامهای سینما بدل شد. لوبیچ با امضای معروف «Lubitsch Touch»، هنر فیلمسازی را به سطحی از ظرافت اجتماعی-کمدی رساند.
لوربیش در ۲۹ ژانویهٔ ۱۸۹۲ در برلین، پروس قدیم، در خانوادهای یهودی–آشکنازی متولد شد. پدرش، سیمون لوبیچ، خیاطی بازرگانی را اداره میکرد و ارنست ابتدا به این کسبوکار مشغول شد اما جذب تئاتر گردید. در ۱۶ سالگی مدرسه را رها کرد و وارد صحنهٔ کاباره و نمایش شد.
لوبیچ ابتدا در سینمای آلمان با فیلمهایی چون «Die Augen der Mumie Ma» (۱۹۱۸) فعالیت کرد. سپس به هالیوود آمد و با فیلمهای مهمی مانند «The Love Parade» (۱۹۲۹)، «Design for Living» (۱۹۳۳)، «Ninotchka» (۱۹۹۳۹) و «The Shop Around the Corner» (۱۹۴۰) درخشید. کار او بیش از چهار دههٔ سینمایی را دربر میگرفت.
هنگامی که در اوایل دههٔ ۱۹۲۰ به هالیوود آمد، از سوی Mary Pickford دعوت شد تا نخستین فیلم آمریکایی خود را بسازد. او سپس قراردادی با Warner Bros. امضا کرد و بهسرعت به کارگردانی برتر تبدیل شد. لوبیچ بهخاطر سبک ویژهاش که بعدها «لمس لوبیچ» نامیده شد شهرت یافت و تا زمان مرگش در سال ۱۹۴۷ فعال بود.
او سه بار نامزد جایزهٔ اسکار بهترین کارگردانی شد، برای فیلمهایی نظیر «The Patriot» (۱۹۲۸)، «The Love Parade» (۱۹۲۹) و «Heaven Can Wait» (۱۹۴۳). در سال ۱۹۴۶ جایزهٔ اسکار افتخاری برای «مشارکت در هنر فیلم» دریافت کرد.علاوه بر آن، جایزهٔ «Ernst-Lubitsch-Preis» در آلمان به افتخار او بنیانگذاری شد.
لوبیچ با امضای «لمس لوبیچ» شناخته میشود؛ این واژه به توانایی او در بیان ظریف و زیرمتنی مسائل اجتماعی-رمانتیک اشاره دارد. او پیش از کارگردانی، بازیگر تئاتر و فیلم در آلمان بود و تا سال ۱۹۲۰ تقریباً در ۳۰ فیلم بازی کرده بود. علاوه بر کارگردانی، مدت کوتاهی مدیر تولید در شرکت Paramount نیز بود.
در دوران پیش از جنگ جهانی دوم، لوبیچ بهعنوان کارگردانی یهودی در هالیوود فعالیت میکرد؛ او در سال ۱۹۳۶ تابعیت آمریکا را گرفت و در هالیوود مستقر شد. در مراسم خاکسپاریاش، Billy Wilder گفت «تمام شدِ لوبیچ»، و William Wyler اضافه کرد: «بدتر از آن: دیگر نباید فیلمی از لوبیچ بسازند».
جمعبندی ارنست لوبیچ
ارنست لوبیچ با ترکیبِ ظرافت کمدی، زیرمتن اجتماعی و مهارت تکنیکی، آثارش را به کلاسیکهایی تبدیل کرد که هنوز مورد تحسین نسلهای جدید فیلمسازان هستند. میراث او همچنان در سینمای جهان تأثیرگذار است و عبارت «لمس لوبیچ» به نمادی برای کمدی هوشمند تبدیل شده است.
نام کامل: ارنست لوبیچ
ملیت: آلمانی، آمریکایی
شغلها: کارگردان، تهیهکننده، نویسنده، بازیگر
آخرین مدرک تحصیلی: ترکتحصیل در ۱۶ سالگی و ورود به تئاتر
اعضای خانواده
پدر: سیمون لوبیچ
مادر: آنا لیندنشتدت
فرزندان
تعداد پسر/دختر + نامها: یک دختر: نیکولا آن پاتریشیا لوبیچ
همسر(ها)
هلنه سونت کراوس (۱۹۲۲–۱۹۳۰)
ویوین گی (۱۹۳۵–۱۹۴۷)
ارنست لوبیچ یکی از کارگردانان تاثیرگذار آلمانی-آمریکایی دوران کلاسیک هالیوود بود که با خلق سبکی ظریف و هوشمندانه در کمدیهای رمانتیک شهرت یافت. او با آثاری مانند «Trouble in Paradise» (۱۹۳۲)، «Ninotchka» (۱۹۳۹)، «The Shop Around the Corner» (۱۹۴۰) و «Heaven Can Wait» (۱۹۴۳) به یکی از بزرگترین نامهای سینما بدل شد. لوبیچ با امضای معروف «Lubitsch Touch»، هنر فیلمسازی را به سطحی از ظرافت اجتماعی-کمدی رساند.
لوربیش در ۲۹ ژانویهٔ ۱۸۹۲ در برلین، پروس قدیم، در خانوادهای یهودی–آشکنازی متولد شد. پدرش، سیمون لوبیچ، خیاطی بازرگانی را اداره میکرد و ارنست ابتدا به این کسبوکار مشغول شد اما جذب تئاتر گردید. در ۱۶ سالگی مدرسه را رها کرد و وارد صحنهٔ کاباره و نمایش شد.
لوبیچ ابتدا در سینمای آلمان با فیلمهایی چون «Die Augen der Mumie Ma» (۱۹۱۸) فعالیت کرد. سپس به هالیوود آمد و با فیلمهای مهمی مانند «The Love Parade» (۱۹۲۹)، «Design for Living» (۱۹۳۳)، «Ninotchka» (۱۹۹۳۹) و «The Shop Around the Corner» (۱۹۴۰) درخشید. کار او بیش از چهار دههٔ سینمایی را دربر میگرفت.
هنگامی که در اوایل دههٔ ۱۹۲۰ به هالیوود آمد، از سوی Mary Pickford دعوت شد تا نخستین فیلم آمریکایی خود را بسازد. او سپس قراردادی با Warner Bros. امضا کرد و بهسرعت به کارگردانی برتر تبدیل شد. لوبیچ بهخاطر سبک ویژهاش که بعدها «لمس لوبیچ» نامیده شد شهرت یافت و تا زمان مرگش در سال ۱۹۴۷ فعال بود.
او سه بار نامزد جایزهٔ اسکار بهترین کارگردانی شد، برای فیلمهایی نظیر «The Patriot» (۱۹۲۸)، «The Love Parade» (۱۹۲۹) و «Heaven Can Wait» (۱۹۴۳). در سال ۱۹۴۶ جایزهٔ اسکار افتخاری برای «مشارکت در هنر فیلم» دریافت کرد.علاوه بر آن، جایزهٔ «Ernst-Lubitsch-Preis» در آلمان به افتخار او بنیانگذاری شد.
لوبیچ با امضای «لمس لوبیچ» شناخته میشود؛ این واژه به توانایی او در بیان ظریف و زیرمتنی مسائل اجتماعی-رمانتیک اشاره دارد. او پیش از کارگردانی، بازیگر تئاتر و فیلم در آلمان بود و تا سال ۱۹۲۰ تقریباً در ۳۰ فیلم بازی کرده بود. علاوه بر کارگردانی، مدت کوتاهی مدیر تولید در شرکت Paramount نیز بود.
در دوران پیش از جنگ جهانی دوم، لوبیچ بهعنوان کارگردانی یهودی در هالیوود فعالیت میکرد؛ او در سال ۱۹۳۶ تابعیت آمریکا را گرفت و در هالیوود مستقر شد. در مراسم خاکسپاریاش، Billy Wilder گفت «تمام شدِ لوبیچ»، و William Wyler اضافه کرد: «بدتر از آن: دیگر نباید فیلمی از لوبیچ بسازند».
جمعبندی ارنست لوبیچ
ارنست لوبیچ با ترکیبِ ظرافت کمدی، زیرمتن اجتماعی و مهارت تکنیکی، آثارش را به کلاسیکهایی تبدیل کرد که هنوز مورد تحسین نسلهای جدید فیلمسازان هستند. میراث او همچنان در سینمای جهان تأثیرگذار است و عبارت «لمس لوبیچ» به نمادی برای کمدی هوشمند تبدیل شده است.
