در دههٔ ۱۹۸۰، آلمان شرقی به ده عضو جداشده از گروه تروریستی فراک پناه داد و سازمان امنیت دولتی این کشور با هویت‌های تازه، زندگی پنهانی برایشان فراهم کرد. سیلکه مایر-ویت، عضو نسل دوم فراک که در ربودن هانس مارتین شلایر نقش داشت، از تجربهٔ زندگی‌اش در این کشور سوسیالیستی می‌گوید. کلاوس رافله با گفت‌وگو با او، شاهدان و کارشناسان، تصاویر آرشیوی و بازسازی‌های تصویری، سازوکار پنهان‌کاری و محافظت سازمان امنیت از این افراد را بررسی می‌کند.
