الین می (Elaine May) بازیگر، کارگردان، فیلمنامهنویس و کمدین آمریکایی است که با خلق آثار نوآورانه و حضور برجسته در صحنه هنرهای نمایشی و سینما، به یکی از چهرههای تأثیرگذار قرن بیستم بدل شد. او از دههٔ ۱۹۵۰ فعالیت خود را آغاز کرد و با همکاری باسابقهٔ Mike Nichols در گروه طنز «نیکولز و می» به شهرت رسید. سپس به عنوان کارگردان و نویسنده وارد سینما شد و آثاری چون «A New Leaf» (۱۹۷۱) و «The Heartbreak Kid» (۱۹۷۲) را ساخت. وی همچنین نویسندهٔ اسکریپتهایی برای فیلمهایی مانند «Heaven Can Wait» (۱۹۷۸) و «Primary Colors» (۱۹۹۸) بود.
نام کامل: الین آیوا برلین (Elaine Iva Berlin)
ملیت: آمریکایی
شغلها: بازیگر، کارگردان، نویسنده، کمدین
قد (سانتیمتر): 163
پدر: جک برلین (Jack Berlin)
مادر: ایدا آران برلین (Ida Aaron Berlin)
تعداد پسر/دختر + نامها: یک دختر: جینی برلین (Jeannie Berlin)
مِنرو می (Marvin May): ۱۹۴۸–۱۹۶۰
شِلدن هارنیک (Sheldon Harnick): ۱۹۶۲–۱۹۶۳
دیوید روبینفاین (David L. Rubinfine): ۱۹۶۴–۱۹۸۲ (تا زمان مرگ ایشان)
استنلی دونن (Stanley Donen): ۱۹۹۹–۲۰۱۹
الین می (Elaine May) بازیگر، کارگردان، فیلمنامهنویس و کمدین آمریکایی است که با خلق آثار نوآورانه و حضور برجسته در صحنه هنرهای نمایشی و سینما، به یکی از چهرههای تأثیرگذار قرن بیستم بدل شد. او از دههٔ ۱۹۵۰ فعالیت خود را آغاز کرد و با همکاری باسابقهٔ Mike Nichols در گروه طنز «نیکولز و می» به شهرت رسید. سپس به عنوان کارگردان و نویسنده وارد سینما شد و آثاری چون «A New Leaf» (۱۹۷۱) و «The Heartbreak Kid» (۱۹۷۲) را ساخت. وی همچنین نویسندهٔ اسکریپتهایی برای فیلمهایی مانند «Heaven Can Wait» (۱۹۷۸) و «Primary Colors» (۱۹۹۸) بود.
الین می در ۲۱ آوریل ۱۹۳۲ در فیلادلفیا بهدنیا آمد. پدر و مادرش هنرمندان تئاتر ییدیش بودند و او از سه سالگی همراه پدرش در تئاتر سیار آنها ایفای نقش میکرد. دوران کودکی او با جابهجاییهای مکرر همراه بود و وی بیش از پنجاه مدرسه را تا سن ده سالگی تجربه کرده بود.
از جملهٔ بازیهای او میتوان به «Enter Laughing» (۱۹۶۷) و «Luv» (۱۹۶۷) اشاره کرد. او در سال ۱۹۷۱ با «A New Leaf» نخستین فیلمی را کارگردانی کرد که نویسنده و بازیگر نیز بود. در سالهای بعد عمدتاً به نویسندگی و کارگردانی پرداخت، ولی در دههٔ ۲۰۰۰ نیز در فیلم «Small Time Crooks» (۲۰۰۰) بازی کرد.
می در سال ۱۹۵۵ به گروه طنز improvisational «The Compass Players» در شیکاگو پیوست، جایی که با مایک نیکولز آشنا شد. این زوج بعدها چرخشی بر طنز نمایشی گذاشتند و سپس می به سینما رفت. وی یکی از نخستین کارگردانان زن هالیوود بود که قرارداد بلندمدت گرفت. حرفهٔ او با ولی در مقابله با مخالفت استودیویی مواجه شد اما تأثیرگذار باقی ماند.
الین می در سال ۲۰۱۹ جایزهٔ تونی بهترین بازیگر نمایش را برای اجرای خود در تجدید نمایش «The Waverly Gallery» دریافت کرد و در ۲۰۲۲ نیز جایزهٔ افتخاری اسکار را دریافت کرد.همچنین در سال ۲۰۱۳ مدال ملی هنر ایالاتمتحده را از رئیسجمهور وقت امریکا دریافت کرد.
او در ۱۴ سالگی مدرسه را ترک کرد و با ۱۶ سال ازدواج کرد! همچنین، بدون مدرک دیپلم دبیرستان به شیکاگو رفت و در آنجا کلاسهای دانشگاه را بدون ثبتنام رسمی گذراند.
فیلم «Ishtar» که می آن را کارگردانی کرد با مشکلات تولید و شکست مالی همراه بود، اما در سالهای بعد بازبینی مثبتی یافت. افزون بر آن، همکاری طولانی و جنجالی او با مایک نیکولز همواره از موضوعات مورد توجه منتقدان بوده است.
الین می با چشماندازی جسورانه و نگاهی تیزبین به طنز و سینمای آمریکا، موفق شد تا مرزهای نقش زن در پشت و جلوی دوربین را جابهجا کند. با وجود آنکه هرگز اهل نمایش پرحاشیه نبود، آثار و سبک او تا امروز الهامبخش نسلهای بعدی فیلمسازان و کمدینها باقی مانده است. legado او نه فقط در بازیگری و کارگردانی بلکه در تحول زبان طنز و فیلمنامهنویسی نیز ملموس است.
نام کامل: الین آیوا برلین (Elaine Iva Berlin)
ملیت: آمریکایی
شغلها: بازیگر، کارگردان، نویسنده، کمدین
قد (سانتیمتر): 163
پدر: جک برلین (Jack Berlin)
مادر: ایدا آران برلین (Ida Aaron Berlin)
تعداد پسر/دختر + نامها: یک دختر: جینی برلین (Jeannie Berlin)
مِنرو می (Marvin May): ۱۹۴۸–۱۹۶۰
شِلدن هارنیک (Sheldon Harnick): ۱۹۶۲–۱۹۶۳
دیوید روبینفاین (David L. Rubinfine): ۱۹۶۴–۱۹۸۲ (تا زمان مرگ ایشان)
استنلی دونن (Stanley Donen): ۱۹۹۹–۲۰۱۹
الین می (Elaine May) بازیگر، کارگردان، فیلمنامهنویس و کمدین آمریکایی است که با خلق آثار نوآورانه و حضور برجسته در صحنه هنرهای نمایشی و سینما، به یکی از چهرههای تأثیرگذار قرن بیستم بدل شد. او از دههٔ ۱۹۵۰ فعالیت خود را آغاز کرد و با همکاری باسابقهٔ Mike Nichols در گروه طنز «نیکولز و می» به شهرت رسید. سپس به عنوان کارگردان و نویسنده وارد سینما شد و آثاری چون «A New Leaf» (۱۹۷۱) و «The Heartbreak Kid» (۱۹۷۲) را ساخت. وی همچنین نویسندهٔ اسکریپتهایی برای فیلمهایی مانند «Heaven Can Wait» (۱۹۷۸) و «Primary Colors» (۱۹۹۸) بود.
الین می در ۲۱ آوریل ۱۹۳۲ در فیلادلفیا بهدنیا آمد. پدر و مادرش هنرمندان تئاتر ییدیش بودند و او از سه سالگی همراه پدرش در تئاتر سیار آنها ایفای نقش میکرد. دوران کودکی او با جابهجاییهای مکرر همراه بود و وی بیش از پنجاه مدرسه را تا سن ده سالگی تجربه کرده بود.
از جملهٔ بازیهای او میتوان به «Enter Laughing» (۱۹۶۷) و «Luv» (۱۹۶۷) اشاره کرد. او در سال ۱۹۷۱ با «A New Leaf» نخستین فیلمی را کارگردانی کرد که نویسنده و بازیگر نیز بود. در سالهای بعد عمدتاً به نویسندگی و کارگردانی پرداخت، ولی در دههٔ ۲۰۰۰ نیز در فیلم «Small Time Crooks» (۲۰۰۰) بازی کرد.
می در سال ۱۹۵۵ به گروه طنز improvisational «The Compass Players» در شیکاگو پیوست، جایی که با مایک نیکولز آشنا شد. این زوج بعدها چرخشی بر طنز نمایشی گذاشتند و سپس می به سینما رفت. وی یکی از نخستین کارگردانان زن هالیوود بود که قرارداد بلندمدت گرفت. حرفهٔ او با ولی در مقابله با مخالفت استودیویی مواجه شد اما تأثیرگذار باقی ماند.
الین می در سال ۲۰۱۹ جایزهٔ تونی بهترین بازیگر نمایش را برای اجرای خود در تجدید نمایش «The Waverly Gallery» دریافت کرد و در ۲۰۲۲ نیز جایزهٔ افتخاری اسکار را دریافت کرد.همچنین در سال ۲۰۱۳ مدال ملی هنر ایالاتمتحده را از رئیسجمهور وقت امریکا دریافت کرد.
او در ۱۴ سالگی مدرسه را ترک کرد و با ۱۶ سال ازدواج کرد! همچنین، بدون مدرک دیپلم دبیرستان به شیکاگو رفت و در آنجا کلاسهای دانشگاه را بدون ثبتنام رسمی گذراند.
فیلم «Ishtar» که می آن را کارگردانی کرد با مشکلات تولید و شکست مالی همراه بود، اما در سالهای بعد بازبینی مثبتی یافت. افزون بر آن، همکاری طولانی و جنجالی او با مایک نیکولز همواره از موضوعات مورد توجه منتقدان بوده است.
الین می با چشماندازی جسورانه و نگاهی تیزبین به طنز و سینمای آمریکا، موفق شد تا مرزهای نقش زن در پشت و جلوی دوربین را جابهجا کند. با وجود آنکه هرگز اهل نمایش پرحاشیه نبود، آثار و سبک او تا امروز الهامبخش نسلهای بعدی فیلمسازان و کمدینها باقی مانده است. legado او نه فقط در بازیگری و کارگردانی بلکه در تحول زبان طنز و فیلمنامهنویسی نیز ملموس است.
