یک اشراف‌زاده عجیب‌وغریب که زیر فشار احساس گناه و ترس است، به عمارت اجدادی‌اش پناه می‌برد. او در این مکان دنیایی جایگزین می‌سازد؛ دنیایی که مرز واقعیت و تخیل را به‌تدریج مبهم می‌کند. آنچه در این پناهگاه می‌گذرد، روایت را میان تجربه ذهنی شخصیت و واقعیتی نامطمئن پیش می‌برد.
