
پییر سیزدهساله پس از مرگ مادرش، در سکوت و خجالتیبودن پناهی جز اسکیتبرد ندارد. برتران، کارگر فصلی مزرعه پدر پییر، مردی سیوچندساله است که او هم با فقدانی سنگین روبهروست. علاقه مشترکشان به اسکیتبرد آن دو را به هم نزدیک میکند و بهانهای میشود برای یافتن توان دوبارهای برای ایستادن روی پای خود. پییر و برتران میکوشند با فقدانهایی که پذیرششان دشوار است کنار بیایند و از نو مسیرشان را بسازند.