چنگیز جلیلوند یکی از برجستهترین دوبلورها، مدیر دوبلاژ و هنرپیشگان ایرانی بود که صدایش با بسیاری از شخصیتهای شاخص سینما همزمان شد. وی در ۶ آبان ۱۳۱۹ در شیراز متولد شد و در ۲ آذر ۱۳۹۹ بر اثر ابتلا به ویروس کرونا در تهران درگذشت. از حدود سال ۱۳۳۶ کار هنری خود را در تئاتر آغاز کرد و بعدها با دوبلهٔ بیش از پنج هزار اثر، به «حنجرهٔ طلایی» ایران مشهور شد.
نام کامل: چنگیز جلیلوند
ملیت: ایرانی
شغلها: دوبلور، مدیر دوبلاژ، هنرپیشه
چنگیز جلیلوند یکی از برجستهترین دوبلورها، مدیر دوبلاژ و هنرپیشگان ایرانی بود که صدایش با بسیاری از شخصیتهای شاخص سینما همزمان شد. وی در ۶ آبان ۱۳۱۹ در شیراز متولد شد و در ۲ آذر ۱۳۹۹ بر اثر ابتلا به ویروس کرونا در تهران درگذشت. از حدود سال ۱۳۳۶ کار هنری خود را در تئاتر آغاز کرد و بعدها با دوبلهٔ بیش از پنج هزار اثر، به «حنجرهٔ طلایی» ایران مشهور شد.
جلیلوند در شیراز متولد شد و تا حدود ۷ سالگی در آن شهر زندگی کرد تا اینکه به دلیل حرفهٔ پدر به تهران نقل مکان کردند. علاقهٔ او به هنر از همان کودکی نمایان بود و پس از پایان تحصیلات متوسطه، وارد عرصهٔ تئاتر شد. این گام نخست، زمینه را برای ورود او به دوبله و سینما فراهم کرد.
اگرچه عمدهٔ فعالیت او در دوبله بود، اما در بازیگری نیز حضور داشت و در آثار مانند «سگ و مادرزن» (۱۳۳۹) و سریالهایی همچون «یلدا» دیده شد. در دوبلهٔ فارسی نیز صداپیشگی شخصیتهایی از مارلون براندو، پل نیومن، کلینت ایستوود، جانی دپ و … را برعهده داشت که باعث تثبیت جایگاه او شد.
او فعالیت خود را از سال ۱۳۳۶ در تئاتر آغاز کرد و از حدود سال ۱۳۳۸ در استودیوهای دوبله وارد شد. پس از انقلاب اسلامی، دو دهه را در آمریکا سپری کرد و در سال ۱۳۷۷ مجدداً به ایران بازگشت و دوبله را از سر گرفت. مدیر دوبلاژ بودن او و تربیت نسل نو در این حرفه نیز از ویژگیهای مهم مسیرش بود.
جلیلوند برای شخصیتهایی چون مارلون براندو، پل نیومن، برت لنکستر، ماکسیمیلیان شل و بسیاری دیگر صداپیشگی کرد. او با تیپسازی صدایی، توانست به جای بازیگرانی چون محمدعلی فردین، بهروز وثوقی و ناصر ملکمطیعی نیز صحبت کند. اصالتاً لر بود و شیراز دیده به جهان گشود.
پس از انقلاب ۱۳۵۷، جلیلوند برای مدتی در آمریکا اقامت گزید و سپس به ایران بازگشت. مرگ او در اثر ویروس کرونا در تاریخ ۲ آذر ۱۳۹۹ بازتاب گستردهای در رسانهها یافت. او بخش عمدهٔ زندگی خصوصیاش را از دید عمومی دور نگه میداشت.
چنگیز جلیلوند با صدایی بیبدیل و حضوری طولانی در هنر دوبله ایران، یکی از نمادهای این حرفه به شمار میآید. درحالیکه بخش اعظم آثارش در پشت صحنه هستند، تأثیرش بر خاطرههای سینمای ایران و صدای محبوب شخصیتهای خارجی باقی خواهد ماند.
نام کامل: چنگیز جلیلوند
ملیت: ایرانی
شغلها: دوبلور، مدیر دوبلاژ، هنرپیشه
چنگیز جلیلوند یکی از برجستهترین دوبلورها، مدیر دوبلاژ و هنرپیشگان ایرانی بود که صدایش با بسیاری از شخصیتهای شاخص سینما همزمان شد. وی در ۶ آبان ۱۳۱۹ در شیراز متولد شد و در ۲ آذر ۱۳۹۹ بر اثر ابتلا به ویروس کرونا در تهران درگذشت. از حدود سال ۱۳۳۶ کار هنری خود را در تئاتر آغاز کرد و بعدها با دوبلهٔ بیش از پنج هزار اثر، به «حنجرهٔ طلایی» ایران مشهور شد.
جلیلوند در شیراز متولد شد و تا حدود ۷ سالگی در آن شهر زندگی کرد تا اینکه به دلیل حرفهٔ پدر به تهران نقل مکان کردند. علاقهٔ او به هنر از همان کودکی نمایان بود و پس از پایان تحصیلات متوسطه، وارد عرصهٔ تئاتر شد. این گام نخست، زمینه را برای ورود او به دوبله و سینما فراهم کرد.
اگرچه عمدهٔ فعالیت او در دوبله بود، اما در بازیگری نیز حضور داشت و در آثار مانند «سگ و مادرزن» (۱۳۳۹) و سریالهایی همچون «یلدا» دیده شد. در دوبلهٔ فارسی نیز صداپیشگی شخصیتهایی از مارلون براندو، پل نیومن، کلینت ایستوود، جانی دپ و … را برعهده داشت که باعث تثبیت جایگاه او شد.
او فعالیت خود را از سال ۱۳۳۶ در تئاتر آغاز کرد و از حدود سال ۱۳۳۸ در استودیوهای دوبله وارد شد. پس از انقلاب اسلامی، دو دهه را در آمریکا سپری کرد و در سال ۱۳۷۷ مجدداً به ایران بازگشت و دوبله را از سر گرفت. مدیر دوبلاژ بودن او و تربیت نسل نو در این حرفه نیز از ویژگیهای مهم مسیرش بود.
جلیلوند برای شخصیتهایی چون مارلون براندو، پل نیومن، برت لنکستر، ماکسیمیلیان شل و بسیاری دیگر صداپیشگی کرد. او با تیپسازی صدایی، توانست به جای بازیگرانی چون محمدعلی فردین، بهروز وثوقی و ناصر ملکمطیعی نیز صحبت کند. اصالتاً لر بود و شیراز دیده به جهان گشود.
پس از انقلاب ۱۳۵۷، جلیلوند برای مدتی در آمریکا اقامت گزید و سپس به ایران بازگشت. مرگ او در اثر ویروس کرونا در تاریخ ۲ آذر ۱۳۹۹ بازتاب گستردهای در رسانهها یافت. او بخش عمدهٔ زندگی خصوصیاش را از دید عمومی دور نگه میداشت.
چنگیز جلیلوند با صدایی بیبدیل و حضوری طولانی در هنر دوبله ایران، یکی از نمادهای این حرفه به شمار میآید. درحالیکه بخش اعظم آثارش در پشت صحنه هستند، تأثیرش بر خاطرههای سینمای ایران و صدای محبوب شخصیتهای خارجی باقی خواهد ماند.
