
در تورنتوی اوایل دهه ۲۰۰۰، گروهی از موزیسینهای جوان و خلاق با نام بروکن سوشال سین شناخته شدند و به پدیدهای جهانی بدل شدند. استیون چانگ، فیلمبردار و دوست گروه، با دوربینش فراز و فرودهای آنها را ثبت میکرد؛ از دوستیها و رابطهها تا چالشهای پیوند هنر و کسبوکار. اعضای گروه میخواستند موسیقی را با شیوه و خواست خودشان بسازند و فیلم، مسیرشان را در کنار جامعه و شهری دنبال میکند که امکان رشد این جمع را فراهم کرد.