برنارد فِروسن (Bernard Fresson) بازیگر برجستهٔ فرانسوی بود که در ۲۷ مهٔ ۱۹۳۱ در رنس به دنیا آمد و در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۲ در اورسی درگذشت. او چهرهای شناخته شده در سینمای فرانسه و بینالمللی بود و در فیلمهایی مانند «Z»، «French Connection II» و «Hiroshima mon amour» به ایفای نقش پرداخت. طی تقریباً نیم قرن فعالیت هنری، او با کارگردانان شاخصی مانند آلن رنه، کستا گاوراس، رومن پولانسکی و کلود سوته همکاری کرد.
نام کامل: Bernard René Pierre Fresson
ملیت: فرانسوی
شغلها: بازیگر
آخرین مدرک تحصیلی: لیسانس حقوق / دانشآموخته HEC Paris
قد (سانتیمتر): ۱۷۳
پدر: Paul Fresson
تعداد پسر/دختر + نامها: Joséphine، Frédéric
ژاکلین روشو: ۱۹۵۶–۱۹۸۲
مونیک لوورز: ۱۹۸۸–۲۰۰۲ (تا زمان مرگ)
آنی جیاردو
برنارد فِروسن (Bernard Fresson) بازیگر برجستهٔ فرانسوی بود که در ۲۷ مهٔ ۱۹۳۱ در رنس به دنیا آمد و در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۲ در اورسی درگذشت. او چهرهای شناخته شده در سینمای فرانسه و بینالمللی بود و در فیلمهایی مانند «Z»، «French Connection II» و «Hiroshima mon amour» به ایفای نقش پرداخت. طی تقریباً نیم قرن فعالیت هنری، او با کارگردانان شاخصی مانند آلن رنه، کستا گاوراس، رومن پولانسکی و کلود سوته همکاری کرد.
برنارد رنه پیر فِروسن فرزند پاول فِروسن نانوا در رنس بود. او در مؤسسهٔ Lycée privé Sainte-Geneviève تحصیلات مقدماتی را طی کرد و سپس رشته حقوق را در دانشگاه آغاز کرد. اما میل به هنر او را به کلاس بازیگری تانیا بالاچووا در پاریس کشاند تا مسیرش را در نمایش و سینما آغاز کند.
او نخستین بار در «Hiroshima mon amour» (۱۹۵۹) حضور یافت. سپس در آثار مهمی مانند «Z» (۱۹۶۹) و «French Connection II» (۱۹۷۵) نقشآفرینی کرد. از دیگر آثار او میتوان به «La Prisonnière»، «Je t’aime, je t’aime»، «Place Vendôme» و مجموعهٔ کوتاه «Les Misérables» اشاره کرد.
فرسون پس از تحصیل در HEC Paris و کلاس بازیگری، وارد تئاتر شد و بعدها وارد سینما گردید. او در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ با کارگردانان مشهور فرانسوی و خارجی همکاری کرد. نقشهای مکمل اما تأثیرگذار او، شخصیتش را به یکی از استوانههای نقشهای مکمل در سینمای فرانسه تبدیل کرد.
او دو بار نامزد جایزه سزار برای بهترین بازیگر نقش مکمل شد؛ یکی برای «Garçon!» و دیگری برای «Place Vendôme». در سال ۱۹۷۴ جایزهٔ Syndicat de la Critique را برای Best Actor در «Butley» دریافت کرد. پس از مرگش نیز شهرت و تأثیرش همچنان مورد تحسین قرار دارد.
او در دوبله فرانسوی «Full Metal Jacket» صدای شخصیت سرجوخه هارتمان را بر عهده داشت. برنارد فِروسن در طول عمر حرفهای خود در بیش از ۱۷۰ فیلم و مجموعهٔ تلویزیونی ظاهر شد. همچنین خیابانی در رنس، زادگاهش، به افتخار او نامگذاری شده است.
فرسون دو بار ازدواج کرد: با ژاکلین روشو از ۱۹۵۶ تا ۱۹۸۲، و با مونیک لوور از ۱۹۸۸ تا مرگش. او رابطهٔ پیچیدهای با بازیگر آنی جیاردو داشت که در برخی منابع به حاشیه تبدیل شده است.
برنارد فِروسن نمادی از هنر بازیگری فرانسه بود که با نقشهای مکمل برجسته و همکاری با کارگردانان بزرگ، جایگاهی استوار در سینما یافت. میراث او فراتر از زمان مرگش باقی مانده است و همچنان نقطهٔ ارجاع در مطالعات سینمای فرانسه به شمار میآید.
نام کامل: Bernard René Pierre Fresson
ملیت: فرانسوی
شغلها: بازیگر
آخرین مدرک تحصیلی: لیسانس حقوق / دانشآموخته HEC Paris
قد (سانتیمتر): ۱۷۳
پدر: Paul Fresson
تعداد پسر/دختر + نامها: Joséphine، Frédéric
ژاکلین روشو: ۱۹۵۶–۱۹۸۲
مونیک لوورز: ۱۹۸۸–۲۰۰۲ (تا زمان مرگ)
آنی جیاردو
برنارد فِروسن (Bernard Fresson) بازیگر برجستهٔ فرانسوی بود که در ۲۷ مهٔ ۱۹۳۱ در رنس به دنیا آمد و در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۲ در اورسی درگذشت. او چهرهای شناخته شده در سینمای فرانسه و بینالمللی بود و در فیلمهایی مانند «Z»، «French Connection II» و «Hiroshima mon amour» به ایفای نقش پرداخت. طی تقریباً نیم قرن فعالیت هنری، او با کارگردانان شاخصی مانند آلن رنه، کستا گاوراس، رومن پولانسکی و کلود سوته همکاری کرد.
برنارد رنه پیر فِروسن فرزند پاول فِروسن نانوا در رنس بود. او در مؤسسهٔ Lycée privé Sainte-Geneviève تحصیلات مقدماتی را طی کرد و سپس رشته حقوق را در دانشگاه آغاز کرد. اما میل به هنر او را به کلاس بازیگری تانیا بالاچووا در پاریس کشاند تا مسیرش را در نمایش و سینما آغاز کند.
او نخستین بار در «Hiroshima mon amour» (۱۹۵۹) حضور یافت. سپس در آثار مهمی مانند «Z» (۱۹۶۹) و «French Connection II» (۱۹۷۵) نقشآفرینی کرد. از دیگر آثار او میتوان به «La Prisonnière»، «Je t’aime, je t’aime»، «Place Vendôme» و مجموعهٔ کوتاه «Les Misérables» اشاره کرد.
فرسون پس از تحصیل در HEC Paris و کلاس بازیگری، وارد تئاتر شد و بعدها وارد سینما گردید. او در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ با کارگردانان مشهور فرانسوی و خارجی همکاری کرد. نقشهای مکمل اما تأثیرگذار او، شخصیتش را به یکی از استوانههای نقشهای مکمل در سینمای فرانسه تبدیل کرد.
او دو بار نامزد جایزه سزار برای بهترین بازیگر نقش مکمل شد؛ یکی برای «Garçon!» و دیگری برای «Place Vendôme». در سال ۱۹۷۴ جایزهٔ Syndicat de la Critique را برای Best Actor در «Butley» دریافت کرد. پس از مرگش نیز شهرت و تأثیرش همچنان مورد تحسین قرار دارد.
او در دوبله فرانسوی «Full Metal Jacket» صدای شخصیت سرجوخه هارتمان را بر عهده داشت. برنارد فِروسن در طول عمر حرفهای خود در بیش از ۱۷۰ فیلم و مجموعهٔ تلویزیونی ظاهر شد. همچنین خیابانی در رنس، زادگاهش، به افتخار او نامگذاری شده است.
فرسون دو بار ازدواج کرد: با ژاکلین روشو از ۱۹۵۶ تا ۱۹۸۲، و با مونیک لوور از ۱۹۸۸ تا مرگش. او رابطهٔ پیچیدهای با بازیگر آنی جیاردو داشت که در برخی منابع به حاشیه تبدیل شده است.
برنارد فِروسن نمادی از هنر بازیگری فرانسه بود که با نقشهای مکمل برجسته و همکاری با کارگردانان بزرگ، جایگاهی استوار در سینما یافت. میراث او فراتر از زمان مرگش باقی مانده است و همچنان نقطهٔ ارجاع در مطالعات سینمای فرانسه به شمار میآید.
