در انیمیشن چشمانداز خالی، داستان مادری روایت میشود که هر روز از پشت پنجره به افقی دوردست خیره میشود؛ جایی که شاید پسرش از آن بازگردد. پسر، سربازی در میانه جنگ، و مادر، زنی که با امید و خاطرات دست بهکار میشود، هر روز دستکشهایی برای او میبافد. اما زندگی در سایه جنگ، همانقدر که از انتظار لبریز است، از ویرانی هم بینصیب نمیماند. هر بمبی که میافتد، بخشی از خانه و شاید قسمتی از امید مادر فرو میریزد. بااینحال، او با تارهای موهای سفیدش، بازهم دستکشها را از نو میبافد، گویی نخهایی که از دلش برمیآیند، میتوانند فاصلهها را پر کنند. داستان چشم انداز خالی، قصهای است ساده اما عمیق از پیوند مادرانه و امیدی که حتی در تاریکترین لحظات، هنوز زنده است. داستانی از انتظار، که با هر روز طلوع خورشید، نوید روزی تازه را میدهد.
