جف آرکوری در این اجرای کمدی با شوخی‌های تند و پیاپی، از تلاشش برای خنداندن همسرش در دوران مبارزه با سرطان می‌گوید. اجرای او میان طنزهای بی‌پروا و تأمل‌های صمیمانه درباره همراهی با همسرش رفت‌وآمد می‌کند. محور روایت، پیوند شوخ‌طبعی با تجربه‌ای دشوار و شخصی است.
