احمد بهرامی کارگردان و فیلمنامهنویس ایرانی است که در سال ۱۹۷۲ در شهر شهریار استان تهران متولد شد. او با فیلم «دشت خاموش» (۲۰۲۰) بهعنوان یک اثر بینالمللی شناخته شد. او دارای مدرک کارشناسی کارگردانی سینما از دانشگاه سوره است.
نام کامل: احمد بهرامی
ملیت: ایرانی
شغلها: کارگردان، فیلمنامهنویس
آخرین مدرک تحصیلی: کارشناسی کارگردانی سینما
احمد بهرامی کارگردان و فیلمنامهنویس ایرانی است که در سال ۱۹۷۲ در شهر شهریار استان تهران متولد شد. او با فیلم «دشت خاموش» (۲۰۲۰) بهعنوان یک اثر بینالمللی شناخته شد. او دارای مدرک کارشناسی کارگردانی سینما از دانشگاه سوره است.
احمد بهرامی در شهریار چشم به دنیا گشود و تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در همان منطقه گذراند. از سنین نوجوانی به فیلم و سینما علاقهمند شد و در دورهٔ دانشگاهی تصمیم گرفت مسیر حرفهای خود را در پشتصحنهٔ سینما پی بگیرد. زمینهٔ اولیهٔ فعالیتش ساخت فیلمهای کوتاه و مستند در قاب دانشگاه بود.
از آثار شاخص وی میتوان به «دشت خاموش» (۲۰۲۰) اشاره کرد که در جشنوارهٔ ونیز بخش افقها جایزه دریافت کرد. او پیش از آن فیلم «پناه» (۲۰۱۷) را کارگردانی کرده بود و همچنین آثار کوتاه و مستند متعددی ساخته است. فیلم جدیدتر او «The Wastetown» (۲۰۲۲) نیز مورد توجه بینالمللی قرار گرفته است.
بهرامی کار حرفهای را با ساخت فیلمهای کوتاه آغاز کرد و سپس وارد عرصهٔ فیلم بلند شد. مدرک کارشناسیاش در زمینهٔ کارگردانی سینما است و فیلم «دشت خاموش» نقطهٔ عطفی در کارنامهٔ او بود که به جشنوارهٔ ونیز راه یافت. در گفتوگوها اشاره کرده که از آثار بلا تار و تأثیر سینمای هنری اروپا بهره برده است.
فیلم «دشت خاموش» در بخش افقهای جشنواره ونیز در سال ۲۰۲۰ جایزهٔ بهترین فیلم را دریافت کرد. همچنین در جشنوارههای بینالمللی دیگر مدعو و نامزد شده است.
یکی از نکات قابل توجه دربارهٔ بهرامی تمرکز او بر جهانیشدن قصههای ایرانی با فرم سینمای هنری است. او متاثر از سینمای هنرمندانهٔ اروپا بوده و در «دشت خاموش» استفاده از تصویر سیاه-سفید و تدوین بلندترین پلانها دیده میشود. همچنین زادگاهش شهریار است که کمتر در میان کارگردانان برجستهٔ ایران دیده شده است.
احمد بهرامی بهعنوان یکی از نسل جدید کارگردانان ایرانی که با فرم و زبان جهانی سینما کار میکند شناخته شده است. با فیلم «دشت خاموش» وارد صحنهٔ جهانی شد و مسیر حرفهایاش نشاندهندهٔ ترکیبی از آگاهی اجتماعی، فرم هنری و روایت ایرانی است. با این حال برخی جنبههای زندگی شخصی و حرفهای او همچنان در انتظار مستندسازی بیشتر هستند.
نام کامل: احمد بهرامی
ملیت: ایرانی
شغلها: کارگردان، فیلمنامهنویس
آخرین مدرک تحصیلی: کارشناسی کارگردانی سینما
احمد بهرامی کارگردان و فیلمنامهنویس ایرانی است که در سال ۱۹۷۲ در شهر شهریار استان تهران متولد شد. او با فیلم «دشت خاموش» (۲۰۲۰) بهعنوان یک اثر بینالمللی شناخته شد. او دارای مدرک کارشناسی کارگردانی سینما از دانشگاه سوره است.
احمد بهرامی در شهریار چشم به دنیا گشود و تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در همان منطقه گذراند. از سنین نوجوانی به فیلم و سینما علاقهمند شد و در دورهٔ دانشگاهی تصمیم گرفت مسیر حرفهای خود را در پشتصحنهٔ سینما پی بگیرد. زمینهٔ اولیهٔ فعالیتش ساخت فیلمهای کوتاه و مستند در قاب دانشگاه بود.
از آثار شاخص وی میتوان به «دشت خاموش» (۲۰۲۰) اشاره کرد که در جشنوارهٔ ونیز بخش افقها جایزه دریافت کرد. او پیش از آن فیلم «پناه» (۲۰۱۷) را کارگردانی کرده بود و همچنین آثار کوتاه و مستند متعددی ساخته است. فیلم جدیدتر او «The Wastetown» (۲۰۲۲) نیز مورد توجه بینالمللی قرار گرفته است.
بهرامی کار حرفهای را با ساخت فیلمهای کوتاه آغاز کرد و سپس وارد عرصهٔ فیلم بلند شد. مدرک کارشناسیاش در زمینهٔ کارگردانی سینما است و فیلم «دشت خاموش» نقطهٔ عطفی در کارنامهٔ او بود که به جشنوارهٔ ونیز راه یافت. در گفتوگوها اشاره کرده که از آثار بلا تار و تأثیر سینمای هنری اروپا بهره برده است.
فیلم «دشت خاموش» در بخش افقهای جشنواره ونیز در سال ۲۰۲۰ جایزهٔ بهترین فیلم را دریافت کرد. همچنین در جشنوارههای بینالمللی دیگر مدعو و نامزد شده است.
یکی از نکات قابل توجه دربارهٔ بهرامی تمرکز او بر جهانیشدن قصههای ایرانی با فرم سینمای هنری است. او متاثر از سینمای هنرمندانهٔ اروپا بوده و در «دشت خاموش» استفاده از تصویر سیاه-سفید و تدوین بلندترین پلانها دیده میشود. همچنین زادگاهش شهریار است که کمتر در میان کارگردانان برجستهٔ ایران دیده شده است.
احمد بهرامی بهعنوان یکی از نسل جدید کارگردانان ایرانی که با فرم و زبان جهانی سینما کار میکند شناخته شده است. با فیلم «دشت خاموش» وارد صحنهٔ جهانی شد و مسیر حرفهایاش نشاندهندهٔ ترکیبی از آگاهی اجتماعی، فرم هنری و روایت ایرانی است. با این حال برخی جنبههای زندگی شخصی و حرفهای او همچنان در انتظار مستندسازی بیشتر هستند.
