درامی خانوادگی و احساسی که میان خاطرات، فاصله‌های جغرافیایی و پیوندهای عمیق نسل‌ها شکل می‌گیرد، «عزیز تو» داستان شیائووی را دنبال می‌کند؛ جوانی که برای یافتن پدربزرگی که سال‌ها از او بی‌خبر بوده‌اند، راهی سفری به تایلند می‌شود. اما این جست‌وجو به‌تدریج او را با نامه‌ها، رازهای قدیمی و بخش‌هایی ناشناخته از تاریخ خانواده‌اش روبه‌رو می‌کند؛ سرنخ‌هایی که نگاه او را به گذشته و روابط خانوادگی دگرگون می‌سازند. فیلم با تمرکز بر مفهوم تعلق، مهاجرت و ارتباط میان نسل‌ها، روایتی گرم و انسانی ارائه می‌دهد و در عین حال از خلال سفر شخصیت اصلی، ارزش خاطره و معنای واقعی خانواده را کاوش می‌کند. فضای عاطفی اثر با لحظات تأمل‌برانگیز و روابطی صمیمی همراه شده و مخاطب را درگیر مسیری پر از کشف و احساس می‌کند. این فیلم به کارگردانی لان هونگچون ساخته شده است.
چند منتقد فیلم را روایتی اثرگذار از گذشته می‌دانند: یکی آن را دریچه‌ای گیرا و حساس به گذشته توصیف می‌کند و دیگری روایتش از فرهنگ و تاریخ تئوچو را تکان‌دهنده و گاه غافلگیرکننده می‌خواند. منتقدی هم می‌گوید فیلم راهی سرگرم‌کننده و قابل‌اعتماد برای آشنایی با تاریخ مهاجران چینی است. جزئیات دیداری و شنیداریِ ملموس و گفت‌وگوهای سنجیده نیز به زنده‌شدن فضای گذشته کمک می‌کنند.
اگر می‌خواهید درباره‌ی این فصل تاریخی از زندگی چینی‌های خارج از وطنشان بدانید، این فیلم نقطه‌ی شروعی سرگرم‌کننده و قابل‌اعتماد است. اما جای چندانی برای برداشت‌های مختلف نمی‌گذارد، چون همه‌چیز را خیلی قطعی و روشن، مثل کتاب درسی، توضیح می‌دهد و از شخصیت‌های غیرواقع‌نما استفاده می‌کند که فقط ابزاری برای بیان دیدگاه‌های کارگردان‌اند.
Lan و همکارانش فقط تجربه‌های زندگی Den و Zia را کم‌وبیش بازسازی نمی‌کنند؛ با ظرافت‌های سبکیِ ملموس و گفت‌وگوهایی که با دقت نوشته شده‌اند، یادمان می‌آورند دنیای مادیِ آن‌ها چه شکلی بود و چه صدایی داشت. در نتیجه، «Dear You» نگاهی گیرا و به‌طرز شگفت‌آوری ظریف به گذشته است.
فیلم Lan از خلال زندگی خانواده‌ای که اغلب روابط آشفته‌ای دارند اما اعضایش همدیگر را دوست دارند، نگاهی تأثیرگذار و اغلب غافلگیرکننده به فرهنگ و تاریخ Teochew می‌اندازد. این رویکرد به دل مخاطبان سراسر چین نشسته و به‌نظر می‌رسد اینجا هم همین تأثیر را بگذارد.
فیلمنامه را کارگردان Lan Hongchun با همکاری Zheng Xuanxuan، Yang Leng و Zhu Liyun نوشته و با ظرافت به پیچیدگی‌های هویت و ادغام مهاجران می‌پردازد.
ادای احترامی به کلمه‌ی مکتوب که به‌شکلی غیرمنتظره تأثیرگذار است.
