امید 1989

سریال خوب و درگیرکننده‌ای بود، مخصوصاً اگه کتابش رو نخونده باشید. معمای اصلی داستان که حول حافظه از دست رفته شخصیت اصلی می‌چرخه، خیلی خوب طراحی شده و آدم رو کنجکاو نگه می‌داره. دو قسمت آخر سریال واقعاً قوی بود و اون پیچش داستانی نهایی خیلی خوب اجرا شده بود. بازی‌ها در کل قابل قبول بودن، هرچند به نظرم بعضی از بازیگرای جوون یه کم بی‌تجربه به نظر می‌رسیدن و بعضی وقتا بازی‌هاشون اغراق‌شده بود. یه جاها...

یه فیلم ترسناک روانشناختی و خوش‌ساخت بود. کارگردانش که همون کارگردان «غریبه‌ها»ست، دوباره نشون داده که تو ساختن اتمسفر و ایجاد تنش استاد. فیلم خیلی آروم و باحوصله شروع می‌شه و کم‌کم حس ترس و پارانویا رو تو وجودت می‌سازه. داکوتا فنینگ تو نقش اصلی فوق‌العاده‌ست و به تنهایی کل فیلم رو جلو می‌بره. بازی‌ش تو انتقال حس ترس و استیصال بی‌نظیره. فیلم خیلی به جامپ اسکرهای الکی متکی نیست و بیشتر روی تعلیق و ...

ایده فیلم خیلی باحال و خلاقانه بود. یه دزد که توی یه ماشین فوق پیشرفته گیر می‌افته و صاحب ماشین از راه دور اذیتش می‌کنه. بازی آنتونی هاپکینز، حتی فقط با صداش، مثل همیشه عالی و ترسناک بود و بازی اون پسره هم که نقش دزد رو داشت، خیلی خوب حس درماندگی رو نشون می‌داد. فیلم تا یه جاهایی خیلی خوب پیش میره و بازی موش و گربه بین این دو نفر خیلی جذابه. مشکل از جایی شروع می‌شه که فیلم سعی می‌کنه یه داستان فرع...

به نظرم این فیلم یه کلاس درس فیلم‌سازیه. ایده تک‌برداشتی بودنش فقط یه حقه سینمایی نیست، بلکه بهترین راه برای کشوندن تماشاگر به وسط میدون جنگه. انگار خودت کنار اون دو تا سرباز داری می‌دوی، نفس‌نفس می‌زنی و از هر گلوله‌ای که از کنارت رد می‌شه، می‌ترسی. کارگردانیش بی‌نقصه و فیلم‌برداری راجر دیکینز که دیگه حرف نداره، هر قابش مثل یه تابلوی نقاشی متحرکه. داستانش شاید ساده به نظر بیاد، یعنی رسوندن یه نام...