دکتر تمپرنس برنان، انسانشناس قانونی برجسته و متخصص در شناسایی بقایای انسانی، در موسسه جفرسونیان کار میکند. او که به دلیل مهارت بینظیرش در بازسازی چهرهها از استخوانها شناخته شده است، به طور مرتب با مامور ویژه افبیآی، سیلی بوث، همکاری میکند. بوث، کارآگاهی با غرایز تیزبین و گذشتهای نظامی، از دیدگاه علمی برنان برای حل پروندههای پیچیده استفاده میکند. داستان سریال استخوان ها نه تنها درباره حل معماهای جنایی است، بلکه به روابط انسانی، چالشهای اخلاقی و پیوندهای دوستی میان اعضای تیم جفرسونیان نیز میپردازد. در دنیای تاریک جرم و جنایت، این دو باید میان حقیقت و عدالت تعادل برقرار کنند.
رایان اونیل با نام اصلی چارلز پاتریک رایان اونیل، بازیگر آمریکایی بود که در ۲۰ آوریل ۱۹۴۱ در لسآنجلس، کالیفرنیا متولد شد. او فعالیت هنری خود را پس از دورهای حضور در بوکس آماتور آغاز کرد و با مجموعه تلویزیونی «Peyton Place» به شهرت رسید. موفقیت جهانی او با فیلم «Love Story» رقم خورد که برای آن نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد و جایگاهش را در سینمای آمریکا تثبیت کرد.
نام کامل: چارلز پاتریک رایان اونیل
ملیت: آمریکایی
شغلها: بازیگر، بوکسور
آخرین مدرک تحصیلی: دیپلم دبیرستان
قد (سانتیمتر): 180
رنگ مو: بلوند
پدر: چارلز اونیل
مادر: پاتریشیا اوکالاگان
تعداد پسر/دختر + نامها: ۴ فرزند: تیتوم اونیل، گریفین اونیل، پاتریک اونیل، ردموند اونیل
نام + بازه سالی: جوانا مور (۱۹۶۳–۱۹۶۷)، لی تیلور-یانگ (۱۹۶۷–۱۹۷۴)
رایان اونیل با نام اصلی چارلز پاتریک رایان اونیل، بازیگر آمریکایی بود که در ۲۰ آوریل ۱۹۴۱ در لسآنجلس، کالیفرنیا متولد شد. او فعالیت هنری خود را پس از دورهای حضور در بوکس آماتور آغاز کرد و با مجموعه تلویزیونی «Peyton Place» به شهرت رسید. موفقیت جهانی او با فیلم «Love Story» رقم خورد که برای آن نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد و جایگاهش را در سینمای آمریکا تثبیت کرد.
او در خانوادهای هنرمند به دنیا آمد؛ پدرش فیلمنامهنویس و مادرش بازیگر بود. دوران نوجوانی را میان لسآنجلس و مونیخ گذراند و در دبیرستان بهطور جدی بوکس آماتور را دنبال کرد. همین تجربه انضباط و آمادگی جسمانی بعدها در مسیر حرفهای او تأثیر گذاشت.
از مهمترین آثار او میتوان به «Love Story»، «What's Up, Doc?»، «Paper Moon»، «Barry Lyndon»، «A Bridge Too Far» و مجموعه «Bones» اشاره کرد. همکاری با کارگردانانی مانند استنلی کوبریک و پیتر بوگدانوویچ از نقاط برجسته کارنامه او بود. نقشهایش در دهه ۱۹۷۰ محبوبیت فراوانی برایش به همراه آورد.
او از سال ۱۹۶۰ وارد بازیگری شد و با حضور در تلویزیون به شهرت رسید. سپس با موفقیت در سینما به یکی از ستارگان دهه ۱۹۷۰ تبدیل شد. در سالهای بعد نیز در فیلمها و مجموعههای تلویزیونی متعددی حضور یافت و تا سال ۲۰۱۷ به فعالیت ادامه داد.
او برای فیلم «Love Story» نامزد جایزه اسکار و گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد شد. این فیلم مهمترین نقطه عطف حرفهای او محسوب میشود. همچنین در طول فعالیت خود بارها برای نقشآفرینیهایش مورد تحسین منتقدان قرار گرفت.
پیش از بازیگری، بوکسور آماتور موفقی بود و سابقه رقابت در مسابقات گلدن گلاوز را داشت. دخترش تیتوم اونیل نیز بازیگر برنده جایزه اسکار است. او علاوه بر سینما، در تلویزیون نیز حضوری پررنگ داشت.
زندگی شخصی او بارها مورد توجه رسانهها قرار گرفت، اما شهرت هنریاش همچنان بخش مهمی از میراث حرفهای او باقی ماند. او سالهای پایانی عمر با مشکلات جسمی دستوپنجه نرم کرد. رایان اونیل در سال ۲۰۲۳ درگذشت.
رایان اونیل از چهرههای شاخص سینمای آمریکا در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بود که با آثار ماندگار و نامزدی اسکار، جایگاه ویژهای در تاریخ سینما به دست آورد.
نام کامل: چارلز پاتریک رایان اونیل
ملیت: آمریکایی
شغلها: بازیگر، بوکسور
آخرین مدرک تحصیلی: دیپلم دبیرستان
قد (سانتیمتر): 180
رنگ مو: بلوند
پدر: چارلز اونیل
مادر: پاتریشیا اوکالاگان
تعداد پسر/دختر + نامها: ۴ فرزند: تیتوم اونیل، گریفین اونیل، پاتریک اونیل، ردموند اونیل
نام + بازه سالی: جوانا مور (۱۹۶۳–۱۹۶۷)، لی تیلور-یانگ (۱۹۶۷–۱۹۷۴)
رایان اونیل با نام اصلی چارلز پاتریک رایان اونیل، بازیگر آمریکایی بود که در ۲۰ آوریل ۱۹۴۱ در لسآنجلس، کالیفرنیا متولد شد. او فعالیت هنری خود را پس از دورهای حضور در بوکس آماتور آغاز کرد و با مجموعه تلویزیونی «Peyton Place» به شهرت رسید. موفقیت جهانی او با فیلم «Love Story» رقم خورد که برای آن نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد و جایگاهش را در سینمای آمریکا تثبیت کرد.
او در خانوادهای هنرمند به دنیا آمد؛ پدرش فیلمنامهنویس و مادرش بازیگر بود. دوران نوجوانی را میان لسآنجلس و مونیخ گذراند و در دبیرستان بهطور جدی بوکس آماتور را دنبال کرد. همین تجربه انضباط و آمادگی جسمانی بعدها در مسیر حرفهای او تأثیر گذاشت.
از مهمترین آثار او میتوان به «Love Story»، «What's Up, Doc?»، «Paper Moon»، «Barry Lyndon»، «A Bridge Too Far» و مجموعه «Bones» اشاره کرد. همکاری با کارگردانانی مانند استنلی کوبریک و پیتر بوگدانوویچ از نقاط برجسته کارنامه او بود. نقشهایش در دهه ۱۹۷۰ محبوبیت فراوانی برایش به همراه آورد.
او از سال ۱۹۶۰ وارد بازیگری شد و با حضور در تلویزیون به شهرت رسید. سپس با موفقیت در سینما به یکی از ستارگان دهه ۱۹۷۰ تبدیل شد. در سالهای بعد نیز در فیلمها و مجموعههای تلویزیونی متعددی حضور یافت و تا سال ۲۰۱۷ به فعالیت ادامه داد.
او برای فیلم «Love Story» نامزد جایزه اسکار و گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد شد. این فیلم مهمترین نقطه عطف حرفهای او محسوب میشود. همچنین در طول فعالیت خود بارها برای نقشآفرینیهایش مورد تحسین منتقدان قرار گرفت.
پیش از بازیگری، بوکسور آماتور موفقی بود و سابقه رقابت در مسابقات گلدن گلاوز را داشت. دخترش تیتوم اونیل نیز بازیگر برنده جایزه اسکار است. او علاوه بر سینما، در تلویزیون نیز حضوری پررنگ داشت.
زندگی شخصی او بارها مورد توجه رسانهها قرار گرفت، اما شهرت هنریاش همچنان بخش مهمی از میراث حرفهای او باقی ماند. او سالهای پایانی عمر با مشکلات جسمی دستوپنجه نرم کرد. رایان اونیل در سال ۲۰۲۳ درگذشت.
رایان اونیل از چهرههای شاخص سینمای آمریکا در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بود که با آثار ماندگار و نامزدی اسکار، جایگاه ویژهای در تاریخ سینما به دست آورد.
